Berck (Berckmans, Arthur) - 1 Original page - Lombok - 1990'





Dodaj do ulubionych, aby otrzymać powiadomienie o rozpoczęciu aukcji.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 138300
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
O autorze rysunków;
Styl rysunkowy Bercka był inspirowany przez Raymonda Macherota (Chlorophyl) i André Franquina (Guust), „najlepszego rysownika komiksów na świecie”, jak twierdził Berck. Berck rysował dla młodej publiczności z odrobiną uwagi dla dorosłych. Uważał, że sam rysunek powinien opowiadać historię, a towarzyszący tekst nadaje pracom odpowiednią wysublimowaną warstwę. Dokumentował się, oglądając stare filmy i przeglądając książki.
Jako dziecko Berck lubił już rysować. Studiował w Instytucie Sint-Lucas w Brukseli i anatomię w Leuven. Gdy miał 18 lat, dostał pracę u jezuitów w Leuven, pracując na pół etatu w administracji i dostarczając na pół etatu ilustracje do religijnego magazynu Pro Apostolis. Przeważnie przetwarzał biografie świętych w komiksy. Osiem lat później zaczął pracować dla edytora komiksowego Le Lombard, dostarczając ilustracje do magazynu Chez Nous. Projektował też reklamy dla agencji Publiart. W 1958 roku opublikował w tygodniku Kuifje komiks Pechvogel (fr. Strapontin), którego scenariusze pisał René Goscinny. Ta seria okrążała wokół paryskiego taksówkarza. W 1965 roku, gdy Goscinny był zajęty sukcesem serii Asterix, Pechvogel zyskał innego scenarzystę, Acara. Z nim Berck kontynuował serię przez kolejne dwa lata. Humor Bercka bywał czasem lekko gorzki, zwłaszcza w opowieściach, które sam wymyślał. Następnie stworzył pastisz Jamesa Bonda „Ken Krom”, lecz musiał tę serię porzucić po protestach wydawcy. Z plastykiem Yves’em Duvalem jako scenarzystą, stworzył tutaj serię Hansje o młodym tymbrze w czasach Napoleona. Seria nosi w języku francuskim tytuł Rataplan, nazwy nie mającej nic wspólnego z psem z serii Lucky Luke.
Wspólnie z Leo Loedts zaprojektował pod pseudonimem „Studio Arle” serie komiksowe Wim en Eric: De Verdwenen Sloep (1965) oraz przygodową serię De Zwartepinken (1965–1972) według scenariusza Maurice’a Rendersa w czasopiśmie Zonneland. W 1967 roku Berck opuścił Kuifje i przeszedł do Robbedoes, gdzie pod scenariuszem Yvana Delporte i Raymonda Macherota narysował serię Kapitein Mulligan. Mulligan był kapitanem holownika w Ameryce lat dwudziestych podczas prohibicji. Dwa lata później Berck zaproponował Raoulowi Cauvinowi stworzenie detektywistycznej serii. Cauvin miał do tego wystarczającą inspirację i wykorzystał tę samą historyczną oprawę. Inspiracją była telewizyjna seria The Untouchables. Cauvin stworzył dwie główne postacie: Sammy Day (mały czarnowłosy) i Jack Attaway (wysoki blondyn, przywódca duetu). W marcu 1970 roku ukazała się pierwsza przygoda Sammy w Robbedoes. Najpierw opowieści toczyły się głównie w Chicago, potem także w innych częściach świata. Oprócz swoich serii dla Dupuis, publikował także na rynku holenderskim serię De Donderpadjes o bandzie skautów oraz Lowietje, serię o sierocie, która jednocześnie jest bogatym spadkobiercą. Ta seria została później opublikowana również we francuskojęzycznej edycji Robbedoes jako Lou. W Flandrii opublikował wraz z Daniëlem Jansensem codzienną serię „Lombok” w Gazet van Antwerpen. W latach 1972–1974 wymyślił humorystyczno-sience-fiction serii „Mischa” dla niemieckiego studia Rolf Kauka w magazynie Primo, często we współpracy z Francisem Bergêsem, Raoulem Cauvinem, Guyem Bollenem lub Lucienem De Gieter. Berck przeszedł na emeryturę w 1994 roku. Rysownik Jean-Pol przejął serię „Sammy”. Berck nigdy nie miał czasu zrealizować marzenia o rysowaniu humorystycznego westernu. W 1973 roku Berck został laureatem Prix Saint-Michel za „Najlepszego humorystycznego rysownika”, a ponownie w 1975 wraz z Cauvinem za najlepszy humorystyczny komiks Les gorilles font les fous (Lifwockowie szaleją). W 1979 otrzymał także Brązowego Adhemara za całokształt dorobku. Berck zmarł w grudniu 2020 roku w wieku 91 lat.
Ta aukcja dotyczy starej strony Lombok. To strona, która była „wykorzystywana” bo była używana w różnych publikacjach. Piękna strona komiksu z okresu, z którego praktycznie nic nie krąży i niemal nigdy wcześniej nie była oferowana.
Zobacz także fotografie będące częścią opisu. Najwspanialszy obraz zostanie dobrze zapakowany i wysłany listem poleconym.
O autorze rysunków;
Styl rysunkowy Bercka był inspirowany przez Raymonda Macherota (Chlorophyl) i André Franquina (Guust), „najlepszego rysownika komiksów na świecie”, jak twierdził Berck. Berck rysował dla młodej publiczności z odrobiną uwagi dla dorosłych. Uważał, że sam rysunek powinien opowiadać historię, a towarzyszący tekst nadaje pracom odpowiednią wysublimowaną warstwę. Dokumentował się, oglądając stare filmy i przeglądając książki.
Jako dziecko Berck lubił już rysować. Studiował w Instytucie Sint-Lucas w Brukseli i anatomię w Leuven. Gdy miał 18 lat, dostał pracę u jezuitów w Leuven, pracując na pół etatu w administracji i dostarczając na pół etatu ilustracje do religijnego magazynu Pro Apostolis. Przeważnie przetwarzał biografie świętych w komiksy. Osiem lat później zaczął pracować dla edytora komiksowego Le Lombard, dostarczając ilustracje do magazynu Chez Nous. Projektował też reklamy dla agencji Publiart. W 1958 roku opublikował w tygodniku Kuifje komiks Pechvogel (fr. Strapontin), którego scenariusze pisał René Goscinny. Ta seria okrążała wokół paryskiego taksówkarza. W 1965 roku, gdy Goscinny był zajęty sukcesem serii Asterix, Pechvogel zyskał innego scenarzystę, Acara. Z nim Berck kontynuował serię przez kolejne dwa lata. Humor Bercka bywał czasem lekko gorzki, zwłaszcza w opowieściach, które sam wymyślał. Następnie stworzył pastisz Jamesa Bonda „Ken Krom”, lecz musiał tę serię porzucić po protestach wydawcy. Z plastykiem Yves’em Duvalem jako scenarzystą, stworzył tutaj serię Hansje o młodym tymbrze w czasach Napoleona. Seria nosi w języku francuskim tytuł Rataplan, nazwy nie mającej nic wspólnego z psem z serii Lucky Luke.
Wspólnie z Leo Loedts zaprojektował pod pseudonimem „Studio Arle” serie komiksowe Wim en Eric: De Verdwenen Sloep (1965) oraz przygodową serię De Zwartepinken (1965–1972) według scenariusza Maurice’a Rendersa w czasopiśmie Zonneland. W 1967 roku Berck opuścił Kuifje i przeszedł do Robbedoes, gdzie pod scenariuszem Yvana Delporte i Raymonda Macherota narysował serię Kapitein Mulligan. Mulligan był kapitanem holownika w Ameryce lat dwudziestych podczas prohibicji. Dwa lata później Berck zaproponował Raoulowi Cauvinowi stworzenie detektywistycznej serii. Cauvin miał do tego wystarczającą inspirację i wykorzystał tę samą historyczną oprawę. Inspiracją była telewizyjna seria The Untouchables. Cauvin stworzył dwie główne postacie: Sammy Day (mały czarnowłosy) i Jack Attaway (wysoki blondyn, przywódca duetu). W marcu 1970 roku ukazała się pierwsza przygoda Sammy w Robbedoes. Najpierw opowieści toczyły się głównie w Chicago, potem także w innych częściach świata. Oprócz swoich serii dla Dupuis, publikował także na rynku holenderskim serię De Donderpadjes o bandzie skautów oraz Lowietje, serię o sierocie, która jednocześnie jest bogatym spadkobiercą. Ta seria została później opublikowana również we francuskojęzycznej edycji Robbedoes jako Lou. W Flandrii opublikował wraz z Daniëlem Jansensem codzienną serię „Lombok” w Gazet van Antwerpen. W latach 1972–1974 wymyślił humorystyczno-sience-fiction serii „Mischa” dla niemieckiego studia Rolf Kauka w magazynie Primo, często we współpracy z Francisem Bergêsem, Raoulem Cauvinem, Guyem Bollenem lub Lucienem De Gieter. Berck przeszedł na emeryturę w 1994 roku. Rysownik Jean-Pol przejął serię „Sammy”. Berck nigdy nie miał czasu zrealizować marzenia o rysowaniu humorystycznego westernu. W 1973 roku Berck został laureatem Prix Saint-Michel za „Najlepszego humorystycznego rysownika”, a ponownie w 1975 wraz z Cauvinem za najlepszy humorystyczny komiks Les gorilles font les fous (Lifwockowie szaleją). W 1979 otrzymał także Brązowego Adhemara za całokształt dorobku. Berck zmarł w grudniu 2020 roku w wieku 91 lat.
Ta aukcja dotyczy starej strony Lombok. To strona, która była „wykorzystywana” bo była używana w różnych publikacjach. Piękna strona komiksu z okresu, z którego praktycznie nic nie krąży i niemal nigdy wcześniej nie była oferowana.
Zobacz także fotografie będące częścią opisu. Najwspanialszy obraz zostanie dobrze zapakowany i wysłany listem poleconym.

