Stefano - Rider at Dusk Shore

Jeździec o zmierzchu na brzegu

Samotny jeździec w postawie sylwetkowej jedzie blado-szarym koniem wzdłuż połyskującego wybrzeża, gdy zapada wieczór. Ciepłe bursztynowo-złote światło błyszczy z odległej nadmorskiej osady, a jego odbicie kłębią się na wzburzonych turkusowych wodach grubymi, impastoowymi pociągnięciami. Artysta posługuje się tasą z impastem z pewnością, nakładając grube fałdowania farby, które oddają niespokojną energię łagodnych fal muskających ścieżkę jeźdźca. Chłodne błękity ceruleanu dominują na pierwszym planie, dramatycznie kontrastując z ognistymi ochrami i spieczonymi pomarańczami odbitymi na mokrym piasku, podczas gdy mglisto-fioletowe góry cofają się ku zmierzchowemu niebu.

Rozmiar: 100 x 75 x 2,5 cm (wys. x szer. x gł.)
Naciągnięte na drewno i gotowe do zawieszenia!

- 100% ręcznie malowane; unikatowy egzemplarz
- Profesjonalny akryl na wysokiej klasy płótnie
- Rama nie jest w zestawie (krawędzie wykończone)
- Podpis artysty z odwrotu
- Certyfikat autentyczności (COA) w zestawie
- Wysyłka ubezpieczona przez włoskiego kuriera

***Ważne informacje o wysyłce***
Wszystkie aukcje wysyłane są za pośrednictwem Catawiki Smart Shipping. Proszę potwierdzić adres przed zapłatą; jeśli później trzeba będzie go zaktualizować, skontaktuj się bezpośrednio z Catawiki.

O Stefano

Stefano to włoski artysta współczesny, którego charakterystyczna paleta-ostrza impasto łączy impresję z abstrakcją, prowadząc współczesny krajobraz w sferę odczuwania. Pracując w warstwowych olejach, buduje cuda światła i faktury, gdzie kolor, ruch i emocja zderzają się—grzbiety łapią słońce, zeskrobane fragmenty oddychają, a horyzonty są tylko sugerowane, a nie opisane.

Urodzony w Mediolanie i obecnie mieszkający w małym miasteczku na wsi, czerpie równocześnie z miejskiego pędu i wiejskiego spokoju. Jego proces jest fizyczny i rytmiczny: mieszanie gęstych pigmentów, nakładanie i podnoszenie farby, i pozwalanie nożowi na rysowanie i poślizg, aby czas pozostał wpisany w powierzchnię. Linie miejskie rozluźniają się w gest; łąki przemieniają się w chromatyczne przypływy.

Płótna Stefana otwierają rozmowę między rzeczywistością a wyobraźnią, między pamięcią a miejscem. Przekształca wspomnienie w ruch i miejsca w doznanie, zachęcając widzów do zatrzymania się, wędrowania i rozpoznania siebie w przemieszczającej się odległości.