Anton Kaestner - #436 - M - " Hommage à Rothko #16 ".

#436 - M - "Hommage à Rothko #16".

Piece unique, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z warsztatu w Paryżu.

Akryl w sprayu na pleksie o grubości 3 mm.
To dzieło nie jest wydrukiem. Jest to oryginalne dzieło namalowane w kilku warstwach farby i/lub sprayu, które dzięki błyszczącemu wykończeniu "glossy", zbliżonemu do aplikacji żywicy, jest unikalne.

Wymiary: cali 17,3 * 12,6 * 0,12 / cm 44 * 32 * 0,3 bez ramy.
Obraz dostarczany bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen z aluminium, referencja 34 (cal 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) zalecana i dostępna przy wysyłce za dodatkowe 90€.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Przesyłka objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to malarz, rzeźbiarz i autor szwajcarski mieszkający w Paryżu. Jego prace są eksponowane w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna - Genewa styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, wychowywałem się w otoczeniu naturalnego piękna i bogactwa kulturowego mojej ojczyzny. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, którego wpływ zasiał ziarno tego, czym ostatecznie miała być moja życiowa pasja.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notesach A4, a później A3. Najpierw pociągało mnie malarstwo niefiguratywne i abstrakcyjny ekspresjonizm. Z czasem, choć uważam się za ateistę, wyrobiłem sobie też sympatię do duchowych materiałów, które rezonowały z moim poszukiwaniem ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego stania się artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabierała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły perspektywę, eksponując mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zagłębiałem się w lokalne sceny artystyczne i angażowałem się w twórczą energię każdej miejscówki.
Pomimo skupienia na karierze biznesowej, sztuka była zawsze częścią mnie, cicho wrzała pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malowanie stało się dla mnie formą sekretnej medytacji — sposobem na oderwanie się od świata i skupienie na wewnętrznym ja.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, w której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać prawdziwe doświadczenia. Dzięki mojej sztuce zawsze miałem nadzieję ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, w pełni poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i zacząłem całkowicie oddawać się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moja praca szybko zyskała uznanie, znajdując miejsce w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Krótkie CV artystyczne

Moja pierwsza wystawa indywidualna, "Échos", która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała wyjątkowe podejście do sztuki, z dala od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, pigmentami metalicznymi i sprayami na odwrocie recyklingowanego ekstruzowanego pleksiglasu, lekka, gładka, błyszcząca i czasem krucha powierzchnia.
Proces ten uniemożliwia mi postrzeganie dzieła podczas jego powstawania. Nie mam wizualnego feedbacku ani kontroli w trakcie procesu—coś, co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — cokolwiek idzie, aby zakłócić rachunek rozumu!— aby prowadzić rezultat, warstwy i efekt lustra, które tworzę, oraz pozostawić miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie ostatecznie pokazane. To podejście, które koresponduje z procesem objawienia/fiksacji fotografii, jest wyzwaniem i uwalnia. Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i transparentności, nadając każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem zadowolony, gdy rozpoznaję „nieodwracalne konieczności”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Zamiast tego, celowo utrzymuję podejście proste. Ani „emocje”, ani „teoretyczna koncepcja”, lecz doświadczenie bycia. Ani „szybkie konsumowanie”, ani „intelektualizację / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widocznych i niewidocznych historii, moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif” jak bystry francuski pisarz SF Alain Damasio by to ujął.
Podczas gdy moja praca czasem może przywodzić na myśl przejrzystość i luminescencję witraży, pozostaje ona prawie całkowicie abstrakcyjna. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu błyszczącą skórę, pod którą można dostrzec własny zarys, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne oddziaływanie światła, koloru i tekstury, także brakujących elementów, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między detalem z bliska a dystansem do całości, zachęci widzów do własnych introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostać pokorny co do tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym procesie zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, które zmuszają mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego badania, co mogę osiągnąć. Malowanie jest dla mnie codziennym rzemiosłem, poszukiwaniem i sposobem na wywoływanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję widzenia.”

Anton Kaestner.