TALASKY - The Four Knights: Silver Dawn - 1/1 No Reserve

Czterech rycerzy: Srebrny świt
Dzieło sztuki mieszanej techniki autorstwa TALASKY
Oprawione rozmiary: 27 x 27 x 6 cm
Certyfikat autentyczności

TALASKY (ur. 1990), urodzony jako Gyula Takács, jest wszechstronnym artystą węgierskim, absolwentem architektury i projektantem przemysłowym. Jego twórczość łączy myślenie strukturalne z ekspresją koncepcyjną, wykorzystując zarówno techniki cyfrowe, jak i ręcznie wykonane. Artysta otrzymał międzynarodowe nagrody i wyróżnienia w designie i sztuce, a jego dzieła były kolekcjonowane i sprzedawane w ponad 20 krajach Europy, Azji i Ameryki Północnej. Swoje prace prezentował w wystawach solowych i zbiorowych w Europie, między innymi w Mediolanie, Helsinkach, Berlinie i Budapeszcie. Pod artystycznym pseudonimem TALASKY tworzy odważne, mieszane techniką prace w formie pop-up, eksplorujące geometrię, wyraźne zestawienia kolorów, strategię i poetyckie napięcie szachownicy. Jako gracz szachów wnosi do sztuki bezpośrednio wrażliwość strategiczną.

W tej pracy TALASKY przekształca szachownicę w rzeźbiarską medytację nad władzą, konsekwencją i ostateczną ciszę długiej walki.

Rzeźbione i drukowane w 3D abstrakcyjne formy szachowe wyłaniają się z ręcznie wykonanej geometrycznej planszy, ich wzajemne oddziaływanie koloru, struktury i cienia przywołuje napięcie między ruchem a bezruchem. Piony/figury wykraczające poza ramy reprezentują te, które zostały „zdobyte” lub wyjęte z gry: figury, których wpływ utrzymuje się nawet po ich upadku. Ich rozmieszczenie poza siatką staje się przypomnieniem, że każde zwycięstwo, każda pozycja, każdy mat jest zbudowany na wcześniejszych ofiarach.

W obrębie planszy, pozostałe figury trzymają ostatni moment decyzji: w okamgnieniu korona opada. Tutaj szachmat nie jest przedstawiany jako klęska, lecz jako przemiana: przejście od kontroli do akceptacji, od strategii do jasności.

Poprzez wydobycie dramaturgii szachów za pomocą koloru, formy i przestrzeni, TALASKY zaprasza widzów do postrzegania szachownicy jako portretu samego życia: uporządkowanego, lecz nieograniczonego, ograniczonego, lecz pełnego możliwości, ukształtowanego przez każdy ruch, który nastąpił wcześniej.