Anonyme - Voltariana ou Éloges amphigouriques - 1748





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 138658
Doskonała ocena na Trustpilot.
Voltariana lub Amphigotookne pochwały, 1. wydanie 1748, jęz. francuski, 570 stron, 18 × 11 cm, oprawa skórzana, stan racjonalny, Autor/Ilustrator Anonim, zawiera teksty Voltaire’a.
Opis od sprzedawcy
Pierwsze wydanie tego zbioru libelli przeciw Voltaire’owi, zawierającego teksty Voltaire’a.
Voltariana albo Amphigouriczne pochwały Fr. Marie Arrouet
Sr. de Voltaire, Dwornemu Szlachcicowi, Doradcy Króla w jego radach, Historiografowi Francji itd. Omówione i zatwierdzone do przekazania do Akademii Francuskiej
Paryż: (sn), 1748
[10]-559-[1] s.
Oprawa epoki w pełnej skórze (18x11 cm; grzbiet pęknięty), przebarwienia i kartki popielate, pierwsze kartki oderwane; piękna ex-libris etykieta (‘Marie-Rose Corbusier – Les extrêmes me touchent’ autorstwa F. Sevrin 1963)
Nie można przypisać tego dzieła (wydanego w Lyonie lub w Holandii) ani abbé Desfontaines, zmarłego w 1745 r., ani abbé Guillaume-André-René Bastonowi (1741-1825), autorowi ‘Voltairimeros’ (1779). Przypisanie przyjęte przez Barbiera, Quérarda i Beuchota do Louisa Travenola (1698-1783) i Louisa Mannory’ego (1696-1777), adwokata tego ostatniego w jego procesie z Voltaire’em, jest sugestią zaproponowaną przez P.-X. Leschevina w wydaniu ‘Chef-d’œuvre d’un inconnu’ (1807, tom 2, s. 417-418), dotyczącą dzieł fałszywie przypisywanych Thémiseul de Saint-Hyacinthe.
Zawiera od Voltaire’a: Épître à La Noue autora Mahomet II; Épître à la Princesse Ulrique de Prusse; Quatrains d’un homme qui avait le malheur d’avoir 47; Lettre au R.P. de La Tour, 7 lutego 1746; Le bourbier, satyra (discours de Voltaire prononcé le jour de sa réception dans l’Académie française).
Wśród innych utworów: Portrait de Voltaire, la Voltairomanie, l’Affaire Travenol, itp.
Épître dédicatoire podpisana: Timorowitz Ablabew, pseudonyme de Mannory.
Pierwsze wydanie tego zbioru libelli przeciw Voltaire’owi, zawierającego teksty Voltaire’a.
Voltariana albo Amphigouriczne pochwały Fr. Marie Arrouet
Sr. de Voltaire, Dwornemu Szlachcicowi, Doradcy Króla w jego radach, Historiografowi Francji itd. Omówione i zatwierdzone do przekazania do Akademii Francuskiej
Paryż: (sn), 1748
[10]-559-[1] s.
Oprawa epoki w pełnej skórze (18x11 cm; grzbiet pęknięty), przebarwienia i kartki popielate, pierwsze kartki oderwane; piękna ex-libris etykieta (‘Marie-Rose Corbusier – Les extrêmes me touchent’ autorstwa F. Sevrin 1963)
Nie można przypisać tego dzieła (wydanego w Lyonie lub w Holandii) ani abbé Desfontaines, zmarłego w 1745 r., ani abbé Guillaume-André-René Bastonowi (1741-1825), autorowi ‘Voltairimeros’ (1779). Przypisanie przyjęte przez Barbiera, Quérarda i Beuchota do Louisa Travenola (1698-1783) i Louisa Mannory’ego (1696-1777), adwokata tego ostatniego w jego procesie z Voltaire’em, jest sugestią zaproponowaną przez P.-X. Leschevina w wydaniu ‘Chef-d’œuvre d’un inconnu’ (1807, tom 2, s. 417-418), dotyczącą dzieł fałszywie przypisywanych Thémiseul de Saint-Hyacinthe.
Zawiera od Voltaire’a: Épître à La Noue autora Mahomet II; Épître à la Princesse Ulrique de Prusse; Quatrains d’un homme qui avait le malheur d’avoir 47; Lettre au R.P. de La Tour, 7 lutego 1746; Le bourbier, satyra (discours de Voltaire prononcé le jour de sa réception dans l’Académie française).
Wśród innych utworów: Portrait de Voltaire, la Voltairomanie, l’Affaire Travenol, itp.
Épître dédicatoire podpisana: Timorowitz Ablabew, pseudonyme de Mannory.

