Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Litografia Joana Miró (*)

To dzieło reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych pierwotnie przez Miró do ilustrowania tomu wierszy „Parler Seul” (**) (Mówić tylko), napisanego przez Tristana Tzarán w 1947 roku.
Wydane przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonane na papierze Vellum z bawełny o wysokiej gramaturze.
Podpisana na płycie.
Stempel wydawcy i spadkobierców Miró na odwrocie kartki.
Zawiera Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacje:

- Wymiary nośnika: 60 x 45 cm
- Wymiary obrazu: 42 x 33 cm
- Rok 2004
- Edycja: 1000 egz.
- Referencje: Cramer 17. Rauch 165
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, była przechowywana wyłącznie w profesjonalnym segregatorze artystycznym, dzięki czemu pozostaje w doskonałym stanie).

Dzieło zostanie ostrożnie obsłużone i zapakowane w płaski kartonowy pakiet wzmocniony. Wysyłka będzie potwierdzona z numerem śledzenia.

Wysyłka będzie ponadto objęta pełnym ubezpieczeniem o wartości końcowej dzieła z całkowitym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, na koszt sprzedawcy (dla kupującego bez dodatkowych kosztów).

(*) Joan Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Uczył się w akademii La Llotja sprzeciwiając się woli rodziców, którzy chcieli, by pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art de Francesc Galí i poznał fowistów oraz kubistów. Jego emocjonalne pejzaże, które kształtują go jako osobę i artystę, to przede wszystkim Mont-roig, Paryż, Majorka, a później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, mała miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrapunktem do intelektualnego fermentu, jaki panuje w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych wraz z poetami surrealistami i najbardziej kreatywnymi artystami swojego czasu. Tam poznał Arpa, Magritte'a, Brancusia i Giacomettiego i wystawiał wraz z Dalím, Tanguym, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem na kilku wystawach dotyczących dadaizmu i surrealizmu.
Motyw ekspresjonizmu abstrakcyjnego odkrywa w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, podczas II wojny światowej, Joan Miró opuszcza swój lojalny wygnanie we Francji i osiedla się na Palma de Mallorca, miejscu schronienia i pracy, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektuje warsztat, o jakim zawsze marzył. Skupił się tam na pracy nad rzeźbami i ceramiką, aż do swojej śmierci w 1983 roku.
Zakorzenienie w krajobrazie Mont-roig najpierw, a potem Mallorca stało się decydujące dla jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie codziennymi przedmiotami oraz otaczającym środowiskiem naturalnym będą tłem niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró uchyla się od akademizmu, pozostając w nieustannym poszukiwaniu dzieła uniwersalnego i czystego, nieprzypisanego do żadnego określonego ruchu. Zawartość w formach i publicznych przejawach, to właśnie poprzez czyn plastyczny Joana Miró ukazuje swoją buntowniczość i wielką wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne, które go otaczają. Ten kontrast sił doprowadzi go do stworzenia unikalnego i bardzo osobistego języka, który czyni go jednym z najbardziej wpływowych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje wyjątkowo skuteczną współpracę między artystą a autorem. Obrazy błyskotliwie spontaniczne i amorfne Miró, rysowane bezpośrednio na kamieniu przy bardzo niewielu szkicach przygotowawczych, mają twórczą werwę przypadkowych wersów Tzary.
Wydanie oryginalne zostało przygotowane przez Maeght Editeur i składa się z 72 oryginalnych litografii Miró, z których 49 koloru, z czego 18 to hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Uczestniczył w akademii La Llotja wbrew woli rodziców, którzy chcieli, by pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później studiował w Escola d'Art de Francesc Galí i poznał fowistów oraz kubistów.
Jego emocjonalne pejzaże, które kształtują go jako osobę i artystę, to przede wszystkim Mont-roig, Paryż, Mallorca, a później Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, mała miejscowość w Baix Camp, będzie kontrapunktem do intelektualnego zgiełku, jaki panuje w Paryżu, gdzie osiedlił się w latach dwudziestych wraz z surrealistycznymi poetami i najbardziej kreatywnymi artystami swojego czasu. Tam poznał Arpa, Magritte’a, Brancusia i Giacomettiego i wystawiał wraz z Dalím, Tanguy, Meret Oppenheim i Maxem Ernsterem na kilku wystawach o dadaizmie i surrealizmie.
Wczuwanie się w ekspresjonizm abstrakcyjny odkrywa w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, podczas II wojny światowej, Joan Miró porzuci swój wygnanie we Francji i osiedli się w Palma de Mallorca, gdzie jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektował warsztat, o którym zawsze marzył. Tam skupił się na pracy nad rzeźbami i ceramiką, aż do śmierci w 1983 roku.
Zakotwiczenie w krajobrazie Mont-roig najpierw, a potem Mallorca, będzie decydujące dla jego dzieła. Związek z ziemią i zainteresowanie codziennymi przedmiotami i otaczającym środowiskiem naturalnym staną się tłem niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró ucieka od akademickiego stylu, wciąż poszukując dzieła globalnego i czystego, niezależnego od jakiegokolwiek ruchu. Zawartość w formach i publicznych przejawach, to właśnie poprzez czyn plastyczny Joana Miró ukazuje swoją buntu i ogromną wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne, które go otaczają. Ten konflikt sił doprowadza go do stworzenia unikalnego, bardzo osobistego języka, który czyni go jednym z najważniejszych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje wyjątkowo skuteczną współpracę między artystą a autorem. Obrazy błyskotliwie spontaniczne i amorfne Miró, rysowane bezpośrednio na kamieniu przy bardzo niewielu szkicach przygotowawczych, mają twórczą werwę przypadkowych wersów Tzary.
Wydanie oryginalne zostało przygotowane przez Maeght Editeur i składa się z 72 oryginalnych litografii Miró, z czego 49 w kolorze, z czego 18 to hors-texte. .










Tags:
Picasso, Dalí, Pollock, Miró, Beuys, Warhol, Giacometti, Hodgkin, Moore, Malevich, Mondrian, O’Keefe, Matisse, Kandinsky, Bacon, Klimt, Hooper, Rothko, Chirico, Duchamp, Chagall, Braque, Picabia, Kooning, Ernst, Paul Klee, Modigliani, Calder, Delaunay.
Kiefer, Kusama, Murakami, Koons, Basquiat, Nauman, Sherman, Bourgeois, Polke, Ruff, Ruscha, Holzer, Abramović, Freud, Mendieta, Tuymans, Kruger, Hockney, Saville, Fanzhi, Oehlen, Richter, Scully, Stella, Schütte, Xiaodong, Judd, Peyton, Richard Serra, LeWitt, Kippenberger, Baldessari, Doig, González-Torres, Salvador Dalí, Joan Miró, Magritte, Max Ernst, Leonora Carrington, Dorothea Tanning, Roberto Matta, Man Ray, Varo, Oppenheim, Key Sage, André Masson, Paul Delvaux, Giorgio de Chirico, Marcel Duchamp, Marc Chagall, Paul Klee, Hans Bellmer, Zhang Xiaogang, Savinio, Alexander Calder, Dora Maar Vitra, Poolsen, Jacobsen, Hans Wegner, Charles Eames, Perriand, Philippe Starck, Marcel Breuer, Knoll, Juhl, Verner Panton, Le Corbusier, Mies van der Rohe, Nelson, Mogensen, Eames, Gio Ponti, Knoll, Isamu Noguchi, Bertoia, Aalto, Urquiola, Eileen Gray, Pesce, Magistretti. Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Burberry, Hermès, Prada, Dior, Armani, Cartier, Dolce & Gabbana, Versace, Balenciaga, Ralph Lauren, Rolex, Fendi, Givenchy, Tiffany, Alexander McQueen, Yves Saint Laurent, Valentino, Bvlgari. Adami Alberti Alcaraz Alfaro Baldaccini Baldeweg Barceló Barjola Canogar Cabellut Caruncho Ceesepe Chillida Chirino Clavé Condé Cruz-Díez Dalí Dokoupil Equipo Crónica Gudmundur Feito Genovés Goya Gordillo Guinovart Hernández Pijuan Iglesias Lacalle Joan Miró Misterpiro Mompó Palazuelo Pérez-Villalta Picasso Plensa Rafols-Casamada Reche Redondela Saura Soto Sicilia Tàpies Teixidor Quetglas Úrculo Uslé Varela Valdés Villalba Yturralde