Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - Artestar licensed print

Giclée Impresja (*) Keith Haring (**)
Reprodukcja dzieła „Untitled”, sitodruk stworzony przez Harringa w 1989 roku.
Luksusowa edycja na papierze cyfrowym o matowej, wysokiej gramaturze (250 g/m²). Bardzo wszechstronny i wysokiej jakości papier wyprodukowany w Niemczech z celulozą drewna wolną od kwasów i chloru.
Impresja autoryzowana przez Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation

- Wymiary arkusza: 60 x 47 cm
- Wymiary motywu: 50 x 37 cm
- Stan: Doskonały (ta praca nigdy nie była oprawiana ani eksponowana, zawsze przechowywana w profesjonalnym sejfie sztuki, dlatego oferowana w nienaruszonym stanie).

Dzieło będzie starannie manipulowane i zapakowane w kartonowe, wzmocnione opakowanie. Wysyłka będzie z potwierdzeniem odbioru (UPS DPD DHL FedEx)

Wysyłka będzie również objęta ubezpieczeniem transportu na wartość końcową dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez kosztów dla nabywcy.

(*) Giclée to termin odnoszący się do wysokiej jakości druku sztuk pięknych wykonywanego cyfrowo przy użyciu atramentów na bazie pigmentów i specjalistycznych papierów, zapewniających dużą ostrość obrazu, precyzję kolorów i trwałość.

(**) Keith Haring urodził się w 1958 roku w Reading, Pensylwania, USA. Dorastał w Kutztown i od młodości wykazywał duże zainteresowanie sztuką. Studiował projektowanie graficzne w The Ivy School of Professional Art w Pittsburgu, a w wieku 19 lat, będąc otwarcie gejem, przeprowadził się do Nowego Jorku, gdzie odnalazł inspirację w sztuce graffiti i zapisał się do School of Visual Arts, gdzie pod wpływem Keitha Sonnlera i Josepha Kossutha zachęcano go do kształcenia się na artystę koncepcyjnego po eksperymentach z formą i kolorem.
Haring zwrócił na siebie uwagę publiczności w 1980 roku, kiedy zaczął rysować postacie przypominające kreskówki długopisem w nowojorskich metrach, a później malował kredą białą historyjki na czarnych panelach przeznaczonych do reklamy, co przyniosło mu kilka aresztów. Jego czyste linie, żywe kolory i aktywne figury niosły silne przekazy o życiu i jedności, a jego wystawy były filmowane przez fotografa Tsenga Kwonga Chi.
W tym samym okresie zorganizował wystawę w Clubie 57 i brał udział w pokazie w Times Square, gdzie po raz pierwszy narysował zwierzęta i ludzkie twarze. Jego pierwsza solowa wystawa miała miejsce w galerii Tony’ego Shafrasy w 1981 roku, w tym samym roku brał udział w wystawie Documenta 7 w Kassel, Niemcy.
W 1982 nawiązał znajomości z wschodzącymi artystami tamtej epoki, takimi jak Kenny Sharf, Madonna i Jean-Michel Basquiat, a nawet poznał słynnego Andy’ego Warhola.
W 1984 Harring pojechał do Australii i namalował kilka murali w Melbourne i Sydney, a nawet otrzymał pieniądze za swoje prace od Narodowej Galerii Wiktorii i Australian Centre for Contemporary Art.
Odwiedzał także Rio de Janeiro, Muzeum Sztuki Współczesnej w Paryżu, Minneapolis i Manhattan.
Nawet w tym okresie zaprojektował różową kurtkę, którą Madonna nosiła do wykonania utworu „Like a Virgin” w programie „Solid Gold”.
W 1985 roku Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Bordeaux zorganizowało wystawę jego prac, a także brał udział w Biennale w Paryżu.
W listopadzie tego roku pojawił się na kanale MTV, gdzie malował w programie prowadzonym przez swojego przyjaciela Nicka Rhodesa z grupy Duran Duran.
W 1986 malował murale w Amsterdamie, Paryżu, Phoenix i Berlinie, także namalował ciało Grace Jones do jej teledysku „I’m Not Perfect” i otworzył sklep w SOHO sprzedający jego prace.
Do tego czasu jego prace zaczęły odzwierciedlać problemy społeczno-polityczne epoki, takie jak antyapartheid, AIDS i narkotyki.
Tworzył także dzieła sztuki pop dla marek takich jak Absolut Vodka, Lucky Strike i Coca-Cola, a nawet zaprojektował okładkę benefitowego albumu „A Very Special Christmas”, na którym była jego przyjaciółka Madonna.
W 1988 roku został wpisany na elitarne listy artystów, których prace pojawiły się na etykietach win Chateau Mouton Rothschild, a w tym samym roku zdiagnozowano u niego AIDS, co doprowadziło w następnym roku do założenia Fundacji Keith Haring, której celem było zwalczanie problemów społecznych związanych z tą chorobą oraz popularyzacja prac artysty poprzez wystawy, publikacje i licencje jego dzieł.
W czerwcu 1989 namalował swoje ostatnie publiczne dzieło na ścianie klasztoru Kościoła św. Antoniego w Pizie. Praca ta nosi tytuł „Tuttomondo”.
Keith Haring zmarł 16 lutego 1990 roku w wieku zaledwie 32 lat, ofiara AIDS.

(**) „Człowiek w pucharze”, 1989, to żywy dowód zdolności artysty do łączenia zabawnych obrazów z głęboką symboliczną głębią. Ta seria sitodruku uchwyca charakterystyczną energię Harringa, wykorzystując odważne linie, jaskrawe kolory i dynamiczną kompozycję, tworząc figurę jednocześnie kapryśną i urzekającą. Postać centralna, której tułów podzielony na sekcje sugeruje strukturę warstwową, prawie jak matrioszka, rejestruje ruch, ramiona uniesione w ekstazy, emanując żywotnością i ruchem. Linie i kształty otaczające potęgują to wrażenie kinetycznej energii, przekształcając postać w latarnię życia i animacji.
Na efektownym tle w odcieniach niebiesko-zielonych z purpurowymi kropkami, dzieło ukazuje mistrzowskie wykorzystanie kontrastu i rytmu przez Harringa. Interakcja koloru, formy i ruchu odzwierciedla zainteresowanie Harringa uniwersalnością ludzkiego wyrazu, przekładając radość, witalność i więź na język wizualny rozpoznawalny od razu. Postać „Człowieka w pucharze” uchwytuje eksplorację Harringa transformacji, wielowymiarowości i interakcji między doświadczeniem jednostkowym a zbiorowym, odzwierciedlając jego zaangażowanie w kwestie społeczne poprzez obrazy przystępne.
Ta praca ilustruje trwały dorobek Harringa: jego zdolność tworzenia sztuki wizualnie pociągającej, społecznie rezonującej i głęboko ludzkiej. To zarówno celebracja ruchu i energii, jak i poruszające odzwierciedlenie innowacyjnego spojrzenia Harringa na sztukę współczesną końca XX wieku.