Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul - Lithographic licensed print 2004 - COA

Litografia Joana Miró (*)

To dzieło reprodukuje jedną z ilustracji stworzonych oryginalnie przez Miró do zilustrowania tomiku wierszy „Parler Seul” (**) (Mówienie wyłącznie), napisanego przez Tristana Tzará w 1947 roku.
Wydana przez Maeght Editeur w roku 2004.
Wykonana na papierze vellum z bawełny o wysokiej gramaturze (250 g).
Podpisana na płycie.
Na odwrocie papieru pieczęć wydawcy i Spadku Miró.
W zestawie Certyfikat Autentyczności (COA).

Specyfikacje:

- Rozmiar nośnika: 60 x 45 cm
- Rozmiar obrazu: 42 x 33 cm
- Rok: 2004
- Nakład: 1000 egz.
- Referencje: Cramer 17. Rauch 165
- Stan: Doskonały (to dzieło nigdy nie było oprawiane ani eksponowane, zawsze przechowywane w profesjonalnym archiwum sztuki, dlatego w doskonałym stanie).

Dzieło zostanie ostrożnie obsłużone i zapakowane w płaską kartonową paczkę wzmocnioną. Wysyłka będzie z numerem śledzenia.

Wysyłka obejmuje także pełne ubezpieczenie wartości końcowej dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez dodatkowych kosztów dla kupującego.

(*) Joao Miró (1893-1983) urodził się w Barcelonie, gdzie dorastał i rozpoczął studia artystyczne. Szkolny artysta, studiował w Akademii La Llotja przeciw woli rodziców, którzy chcieli, aby pracował w sposób bardziej tradycyjny. Później uczył się w Escola d'Art de Francesc Galí i poznał fowistów oraz kubistów. Jego pejzaże emocjonalne, które kształtowały go jako człowieka i artystę, to w zasadzie Mont-roig, Paryż, Majorka, a potem Nowy Jork i Japonia. Mont-roig, niewielka miejscowość w regionie Baix Camp, będzie kontrapunktem do intelektualnego niepokoju, który przeżywał w Paryżu, gdzie przeprowadził się w latach dwudziestych wraz z poetami surrealistami i najbardziej kreatywnymi artystami swoich czasów. Tam miał okazję poznać Arpa, Magritte’a, Brancusia i Giacometti, a także wystawiał z Dalim, Tanguy’em, Meret Oppenheim i Maxem Ernstem na kilku wystawach o dadaizmie i surrealizmie.
Ekspresjonizm abstrakcyjny odkrył w Nowym Jorku w latach czterdziestych. Później, w 1956 roku, w trakcie II wojny światowej, Joan Miró opuści frankijskie wygnanie we Francji i osiedli się na Majorce, w Palma de Mallorca, gdzie tworzył miejsce schronienia i pracy; tam jego przyjaciel Josep Lluís Sert zaprojektował warsztat, o którym zawsze marzył. Skupił się tam na rzeźbach i ceramice, aż do śmierci w 1983 roku.
Zakorzenienie w krajobrazie Mont-roig najpierw, a potem na Majorce, było decydujące dla jego twórczości. Związek z ziemią i zainteresowanie przedmiotami codziennymi oraz otaczającym środowiskiem stanowiły tło dla niektórych jego badań technicznych i formalnych. Miró uchyla się od akademizmu, poszukując nieustannie dzieła uniwersalnego i czystego, niezwiązanego z żadnym określonym ruchem. Obecny w formach i publicznych manifestacjach, poprzez czyn plastyczny Joana Miró ukazuje swoją buntowniczość i wielką wrażliwość na wydarzenia polityczne i społeczne otaczające go. Ten kontrast sił doprowadzi go do stworzenia unikalnego i bardzo osobistego języka, który czyni go jednym z najważniejszych artystów XX wieku.

(**) „Parler Seul” reprezentuje szczególnie skuteczną współpracę artysty i autora. Błyskotliwe, spontaniczne i bezkształtne obrazy Miró, narysowane bezpośrednio na kamieniu przy niewielu szkicach przygotowawczych, mają twórczy zapał wierszy losowych Tzary.
Wydanie oryginalne zostało przygotowane przez Maeght Editeur i składa się z 72 oryginalnych litografii Miró, z 49 w kolorze, z których 18 to hors-texte.