Miquel Torner de Semir (1938) - Menina

Podpisano przez artystę na dole

Dzieło prezentowane w oprawie

Wymiary dzieła: 73 cm wysokości x 60 cm szerokości

Wymiary ramy: 84 cm wysokości x 71 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią żyjącą osobą, która przyszła na świat w tej niezwykłej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guíxols). Fakt ten kształtuje jego oblicze jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociąga go Średniowiecze, Romanik Pirenejów i wczesny gotyk. Ślad włoskiej sztuki renesansu, zwłaszcza malarzy quattrocenta włoskiego, takich jak Fra Angeliico czy Rafaela, da się odczuć w wielu portretach żeńskich Miquela Tornera de Semir, jak ten, którym się zajmujemy. To właśnie ta mieszanka starości i nowoczesności stanowi oryginalność jego twórczości. Najbardziej formujące wydaje się dla niego poznanie romanik i gotyku. Jego postacie, często obrysowane grubą czarną linią, przypominają witraże gotyckie — jasne, piękne same w sobie. Uczeń malarza murala i rytownika Ricarda Marleta, nauczył się dla niego najważniejszego, dyscypliny rysunku. Pod kierunkiem mistrza Marleta poznaje modernizm i kataloński Nueva-Centismo. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Prado i nasiąknie malarstwem Velázqueza, wybierając reprodukcje las meninas zgodnie z własnym gustem, swoim stylem, z żywymi kolorami jak róż i fluorescencyjny fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do uwypuklenia, nowoczesności i sympatii artysty. Co więcej, jeśli uważnie się przyjrzeć, można zauważyć u artysty technikę kolażu, w której decyduje się wprowadzić kawałek tkaniny, tektury, a nawet partyturę muzyczną.

W Paryżu zaczyna się jego twórczość, którą sam nazywa „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawiać indywidualnie w Terrassie w 1968 roku, a następnie w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczynała się od figurywizmu mediterraneo, który stopniowo przeistaczał się w abstrakcję, by powrócić do figuralnego nowoczesnego konceptu. Uważany jest ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, gdyż w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka renomy takie jak Tharrats, Muxart czy Tàpies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych i bogatych kolorów. Jego praca można zdefiniować jednym słowem: ŻYCIE. Tak więc znakomite dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje bogata, gęsta barwa o dużej żywiołowości, która, wraz z różnorodnymi materiałami, których używa jako podkład, daje efekt malarstwa ekspresjonistycznego o wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

Klasyczne i nowe łączą się na pędzlu Miquela Tornera de Semira. Czas topnieje, znika. Linia podziału między przeszłością a teraźniejszością znika w jego malarstwie, w sposobie, w jaki kreśli na płótnie. Miquel osiąga to, co wielu wcześniej nie udało się: mówić o przeszłości głosem teraźniejszości. Jego głos to jego obrazy. Jego metoda to pasja. Jego osiągnięcie to całość jego twórczości.

Malarz z Girony jest inspirowany starożytnymi, Giotto, Renesansem włoskim i poszukiwaniem nieformalnym malarzy abstrakcyjnych. To wszystko stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; interesuje go bardziej rzemiosło niż koncepcja, próbował być mostem między przeszłością a teraźniejszością, a także otwarty na wszystko nowe, na nieustanną pogoń. Interesujący kontrast w twórczości Miquela to sposób przedstawiania postaci, miejsc i sytuacji z czasów dawnych, utrwalonych nowoczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił złamać zasady czasu. Tak bezpośredni jest Miquel Torner de Semir w definiowaniu linii i kształtów, że na pierwszy rzut oka wydaje się, iż dzieło to płótno o dwóch wymiarach, wydaje się, że malarstwo to bardziej suma faktur z trójwymiarowego świata.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent faubistyczny, z intensywną i ekspresyjną paletą barw, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które zachęcają obserwatora do zagłębienia się w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej jednak Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Kobiece postacie mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semirowi do domagania się ładu i rytmu ludzkich działań.

Według Joana Lluís Montañé, Barcelony, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, sławny kataloński malarz Torner de Semir, w swoim obszernej twórczości „zainteresowany jest kompozycją i kolorem, źródłem tworzeń szczególnie wyrafinowanych, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastującej palety kolorów. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią wyraźny przykład akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w niepowtarzalnym osobistym stylu plastycznym".

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki elementów głównych każdej kompozycji i używa podstawowych, czystych kolorów, by wyrażać uczucia. Kiedy to możliwe, maluje obraz w obrazie i próbuje umieszczać w swoich tle interpretacje i znaki abstrakcyjne. Tak uzyskuje pozytywny związek między różnymi formami ekspresji artystycznej, która go motywuje, a jego język plastyczny jest znacznie bogatszy i atrakcyjny. Ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Kobiece figury mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki muszą uznać realizacje ducha. Figura służy mu, by domagać się porządku i rytmu w ludzkich czynnościach, jego malarstwo jest etyczne. Łączy sfery z łatwością wytwarzane pozytywne odczucia u tych, którzy znają jego twórczość".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, najważzny kontur, mocny, precyzyjny, cięty, wyznacza formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam przedstawia. Następnie następuje sposób widzenia inny, wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera w chromatyzm łączący kolory podstawowe i delikatne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość pejzażu, postaci. Dzieło interesujące i kuszące, które wciąga widza i prowadzi go drogą wyobraźni".

Zgodny ze swoją wizją primitive, nie martwił się zbytnio o społeczną projekcję swoich mistrzów; ci czasem byli bezimienni, i mimo że jego prace są w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i w Japonii; trudno sporządzić wyczerpującą listę jego curriculo. Obecnie ma stałe wystawy w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Domu Królewskiego Monety, aby opublikować jedną z jego prac na znaczku pocztowym i brać udział w wystawie XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Domu Królewskiego Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były prezentowane w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo itp. Poniżej przedstawiamy niektóre z najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa – Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell – Barcelona.
Société des Artistes Indépendants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers, Francja.
Galerie Espace. Paris – Beaubourg.
Lyons Club. Chartres Doyen – Francja.
Honored guest at the Cercle Espanyol exhibition. Dreux – Francja.
Salon d’Automne. Clermont-Ferrand – Francja.
Grand Prix la Femme et I’Imbonaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós – Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai cultural Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris, Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro, Girona.
Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Szwajcaria.
Galería Arcadia – Madryt.
Galería de arte Star. Kolektyw. Madryt.
Galería 4 Cantons. Olot, Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot, Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon. Francja.
Galería Campo u Campo. Belgia.
Galería B.C.S. Estrasburgo. Francja.
Haus Arnold. Frankfurt nad Menem. Niemcy.
Haus Berlinghoff. Heidelberg. Niemcy.
Naumillenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève, Francja.
Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.
Sala Constanti Art, Reus. Kolektyw Bożonarodzeniowy, 2009-Tarragona.