Emmanuelle Pellet - Cassis

Przez drzwi balkonowe ukazuje się port w Cassis: białe łodzie zacumowane, palmy kołyszące swoje liście w południowym świetle, balustrada z kutego żelaza z ozdobami. Turkusowe żaluzje, obfity bukiet na parapecie: wystrój przywołuje wnętrza Południa, które Matisse uczynił niezapomnianymi, gdzie wnęka staje się planem koloru tak samo jak otwarciem na morze.

Lecz w tym salonie prowansalskim zadomowiło się dziwne, małe towarzystwo: kot-linoskoczek ze sztandarem trójkolorowym, stojący dostojeństwo na tylnych łapach; lis w okularach, elegancki w koszuli w kropki, dmący w złoty róg; ptak z rozczochranymi piórami, grzywą z niebieskich kwiatów, na akordeon. Niezwykła orkiestra dęta, uchwycona w pełnej porannej audawie, między żartem a czułością.

Artysta przejmuje w ten sposób wielką tradycję śródziemnomorskich okien — jego wyraziste plamy, światło ochrowe i niebieskie, architekturę spokoju — by wprowadzić do nich własną wyobraźnię: tę z baśni i karnawału. Ślad jest swobodny, materia hojna, gest pełen humoru i żywotności.

Dzieło pełne dowcipu i koloru, które przemienia scenę wakacyjną w mały, figlarny teatr — i które, na ścianie, nigdy nie przestanie wywoływać uśmiechu u tych, którzy na nie patrzą.

Podpis na dole po prawej (monogram w niebieskim rombie).

O artyście
Historyczka sztuki z wykształcenia, Emmanuelle Pellet studiowała w École du Louvre, a następnie na Sorbonie, zanim została przyjęta na Agrégation z plastyką (trzeci lokat). Po kilku latach pracy nauczycielskiej dołączyła do Muzeum Luwru jako odpowiedzialna za działania edukacyjne. Jej prace wystawiano w galeriach w Paryżu, Londynie, Singapurze i na Mauritiusie. Były przedmiotem licznych publikacji i dzisiaj znajdują się w prywatnych kolekcjach w Europie, Ameryce Północnej, Azji i na Oceanie Indyjskim.

NB: płótno zostanie wysłane zwinięte]