Alfredo Grimaldi (1950) - Sinfonia Amalfitana tra Limoni e Mare

Tytuł: Symfonia Amalfińska między cytrynami a morzem

W tym obrazie Alfredo Grimaldi reinterpretowuje widok Wybrzeża Amalfi, posługując się gęstym, słonecznym językiem malarskim o wyraźnie postimpresjonistycznej proweniencji.
Scena została zbudowana poprzez scenograficzną naturalną kurtynę: na górze po lewej zwisają bujne złociste cytryny, podczas gdy dolny brzeg ozdobiony jest bujną kwiatowaną rosa róż i intensywnymi tonami pomarańczy, które wyznaczają punkt obserwacyjny panoramiczny. Ta roślinna rama kieruje wzrok ku głębokiej zatoce, gdzie wody błękitne kobaltu i ultramaryny, uzyskane krótkimi akcentami bieli, witają ciche jednostki.
Z prawej wspina się charakterystyczna osada nadmorska. Architektury śródziemnomorskie — w odcieniach różu, żółci i bieli — nakładają się na siebie z żywym rytmem, aż do osiągnięcia zielonej kopuły kościoła miejskiego. Klif stromo opadający, oddany szybkimi pociągnięciami czystego koloru od różu po zieleń szmaragdową, oddaje siłę krajobrazu ukształtowanego przez światło południa.
Uważne użycie masy farby i wysokie nasycenie kolorów nadają dziełu niezwykłą żywotność, przemieniając krajobraz w intensywne uczczenie piękna mediterranean.