Giovanni Greco (1953) - Assedi anacronistici





€ 1 |
|---|
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 138862
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Nota:
DARMOWA wysyłka krajowa
Dla wysyłek MIĘDZYNARODOWYCH, jeśli kupisz więcej niż jedno dzieło w tym samym aukcji, płacisz
tylko jedną wysyłkę.
Zapraszamy do odwiedzenia naszej platformy sprzedaży online „DELAURETISART”
Giovanni Greco (1953, Catania) [Włochy]
Emalia akrylowa, na płótnie
podpis artysty z przodu i z tyłu;
Certyfikat autentyczności
GOVANNI GRECO rodzi się w Katanii, mieście, w którym żyje i pracuje. Po niedokończonych studiach biologii i pogłębieniu studiów artystycznych zapisuje się do Szkoły Nudi w Katanii, a w 1980 roku rozpoczyna swoją działalność malarską, łącząc najpierw przykład magrittowski, a następnie de Chirico, gdzie możliwe było rozdzielenie dwóch warstw, pozornie sprzecznych, snu i rzeczywistości obiektywnej, w swego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego poszukiwań leży silne dążenie do rozwiązania wielkich dylematów egzystencji i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „myśl” czasem niepodważalne przejścia - dzieło artysty Giovanni Greco, niewyrażalny sposób na ukazanie w nowym świetle podstawowych problemów, których nasz umysł nie przestaje uwalniać, wystawiając na scenę wizualne szantaże, szantaże duszy; dalej zostaje pociągnięty przez malarstwo metafizyczne, a przede wszystkim przez prace G. De Chirico, nie tyle ze względu na preferencje stylistyczne, ile z powodu zawartego w nich zainteresowania, które przejawia się w solidnej kompozycyjnie sile; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się potężnymi masami danych przez ciemne i gęste barwy w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a tematy zawieszone między metafizycznym wpływem a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z przeszłości, w świecie nieznanym.
Jest to świat „éndonèxò”, terminu stworzonego przez artystę – (éndon-éxò), gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i ku rzeczom, ale jednocześnie daje do zrozumienia pragnienie, by jego malarstwo było bliższe doświadczeniu obserwatora, sięgając od głębin duszy i stopniowo zastępując, nowymi ciemnymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.
Historie sprzedawców
Nota:
DARMOWA wysyłka krajowa
Dla wysyłek MIĘDZYNARODOWYCH, jeśli kupisz więcej niż jedno dzieło w tym samym aukcji, płacisz
tylko jedną wysyłkę.
Zapraszamy do odwiedzenia naszej platformy sprzedaży online „DELAURETISART”
Giovanni Greco (1953, Catania) [Włochy]
Emalia akrylowa, na płótnie
podpis artysty z przodu i z tyłu;
Certyfikat autentyczności
GOVANNI GRECO rodzi się w Katanii, mieście, w którym żyje i pracuje. Po niedokończonych studiach biologii i pogłębieniu studiów artystycznych zapisuje się do Szkoły Nudi w Katanii, a w 1980 roku rozpoczyna swoją działalność malarską, łącząc najpierw przykład magrittowski, a następnie de Chirico, gdzie możliwe było rozdzielenie dwóch warstw, pozornie sprzecznych, snu i rzeczywistości obiektywnej, w swego rodzaju rzeczywistości absolutnej.
U podstaw jego poszukiwań leży silne dążenie do rozwiązania wielkich dylematów egzystencji i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „myśl” czasem niepodważalne przejścia - dzieło artysty Giovanni Greco, niewyrażalny sposób na ukazanie w nowym świetle podstawowych problemów, których nasz umysł nie przestaje uwalniać, wystawiając na scenę wizualne szantaże, szantaże duszy; dalej zostaje pociągnięty przez malarstwo metafizyczne, a przede wszystkim przez prace G. De Chirico, nie tyle ze względu na preferencje stylistyczne, ile z powodu zawartego w nich zainteresowania, które przejawia się w solidnej kompozycyjnie sile; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się potężnymi masami danych przez ciemne i gęste barwy w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a tematy zawieszone między metafizycznym wpływem a neoklasycznymi nawiązaniami zaczerpniętymi z przeszłości, w świecie nieznanym.
Jest to świat „éndonèxò”, terminu stworzonego przez artystę – (éndon-éxò), gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie samemu i ku rzeczom, ale jednocześnie daje do zrozumienia pragnienie, by jego malarstwo było bliższe doświadczeniu obserwatora, sięgając od głębin duszy i stopniowo zastępując, nowymi ciemnymi siłami, jasne i proste przestrzenie rozumu.

