René Magritte (1898-1967) - Grande Guerre






Studiował historię, zarządzał dużym internetowym katalogiem książek, z 13-letnim doświadczeniem w antykwariacie.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 138947
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
René Magritte (1898-1967), (d’apres) - ręcznie podpisane ołówkiem przez pana Charleya Herscovici, Prezesa Fundacji MAGRITTE
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Rama nie wliczona
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona pieczęcią blind Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charley’a Herscovici, Prezesa Fundacji MAGRITTE (ze skojarzoną inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, słynny belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł, które bawią się motywami okien, kul i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Groby Żołnierzy), choć często nazywany jest po prostu według elementów wizualnych ze względu na swoją uderzającą, niemal archetypiczną kompozycję.
W tej urzekającej pracy okno pełni rolę ramki dla niespodziewanej sceny. Zamiast ujawniać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz staje oko w oko z dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który wydaje się wisieć bezpośrednio poza szybem okiennym. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej zagadkowej luby, stylizowane chmury wypełniają niebo, ukazane charakterystyczną precyzją Magritte’a, a jednocześnie snem.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiego obcości. Okno, zwykle brama do rzeczywistości, tu ukazuje niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju, będąc częścią tego dziwacznego tableaux. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby rzucić wyzwanie percepcji, zapraszając widza do pytania, co jest rzeczywiste, co wyobrażone i samej natury reprezentacji.
René Magritte (1898-1967), (d’apres) - ręcznie podpisane ołówkiem przez pana Charleya Herscovici, Prezesa Fundacji MAGRITTE
Litografia na papierze BFK Rives vellum.
Rama nie wliczona
Numerowana / 275 egzemplarzy, podpisana w druku
Litografia wykonana pod nadzorem Succession Magritte, uwierzytelniona pieczęcią blind Succession, podpisana na kamieniu w dolnym lewym rogu i ręcznie podpisana ołówkiem przez pana Charley’a Herscovici, Prezesa Fundacji MAGRITTE (ze skojarzoną inicjałem po tej samej stronie numeru)
Wymiary: 60x45 cm.
René Magritte, słynny belgijski surrealista, stworzył kilka intrygujących dzieł, które bawią się motywami okien, kul i chmur. Jednym z godnych uwagi przykładów jest jego obraz z 1964 roku „Le Tombeau des Lutteurs” (Groby Żołnierzy), choć często nazywany jest po prostu według elementów wizualnych ze względu na swoją uderzającą, niemal archetypiczną kompozycję.
W tej urzekającej pracy okno pełni rolę ramki dla niespodziewanej sceny. Zamiast ujawniać konwencjonalny pejzaż zewnętrzny, widz staje oko w oko z dużym, doskonale kulistym obiektem, często opisywanym jako skała lub planeta, który wydaje się wisieć bezpośrednio poza szybem okiennym. Ta sfera nie opiera się na niczym; po prostu unosi się w środku widoku. Nad i wokół tej zagadkowej luby, stylizowane chmury wypełniają niebo, ukazane charakterystyczną precyzją Magritte’a, a jednocześnie snem.
Wzajemne oddziaływanie tych elementów tworzy poczucie zarówno znajomości, jak i głębokiego obcości. Okno, zwykle brama do rzeczywistości, tu ukazuje niemożliwą wizję. Sfera, obiekt doskonałej formy geometrycznej, przeczy grawitacji i naturalnemu kontekstowi. Chmury, choć naturalne, przyczyniają się do ogólnej niepokoju, będąc częścią tego dziwacznego tableaux. Magritte mistrzowsko wykorzystuje te powszechne motywy, aby rzucić wyzwanie percepcji, zapraszając widza do pytania, co jest rzeczywiste, co wyobrażone i samej natury reprezentacji.
