Agathe Toman - SUNFLOWER - #1 - 1/20

Podpisana i numerowana przez artystkę w 20 egzemplarzach.

Agathe Toman – Kolekcja Wspólna
Fotografia artystyczna – Baskonia, sierpień 2024

To czarno-białe zdjęcie zostało zrealizowane wiosną 2026 roku, w sercu Pirenejów francuskich, wokół jeziora Payolle. Należy do serii Las, poszukiwania fotograficznego, w którym krajobraz staje się przestrzenią mentalną, pomiędzy obecnością, pamięcią a zniknięciem.

Fotografia wykonana techniką tradycyjną, aparatem Leica Leicaflex.

Obróbka obrazu, celowo kontrastowa i bogata w ziarnistość, inspirowana jest estetyką wielkiego japońskiego fotografa Daidō Moriyamy. Dzięki temu dzieło nabiera surowej, organicznej intensywności, gdzie materia fotograficzna zyskuje równie istotny status co sam temat.

To dzieło należy do KOLEKCJI WSPÓLNEJ Agathe Toman, serii wydawanej w ograniczonych nakładach, która ma na celu udostępnienie twórczości fotograficznej miłośnikom sztuki.

- Druk Fine Art na wysokiej jakości błyszczącym papierze.
- Ograniczona edycja do 20 egzemplarzy.
- Dzieło numerowane i podpisane ręcznie (na frontowej i tylnej stronie).
- Certyfikat autentyczności podpisany w zestawie.
- Fotografia wysyłana starannie zwinięta w ochronną tubę.
- Rama nieobowiązkowa.

Agathe Toman to francuska artystka urodzona w 1989 roku. Artystka interdyscyplinarna, rozwija praktykę łączącą rysunek, malarstwo, fotografię, poezję i rzeźbę, koncentrującą się na związku między krajobrazem, psychiką a pamięcią. Po studiach w Chambre Syndicale de la Couture Parisienne i kilku latach pracy jako stylistka w domach haute couture w Paryżu, postanowiła poświęcić się całkowicie swojej praktyce artystycznej.

Jej prace znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych w Europie, Stanach Zjednoczonych i Azji. Była aukcjonowana w Sotheby’s od 2021 roku, wiele jej prac miało tam licytację. Jej twórczość była prezentowana na Art Paris i publikowana w mediach takich jak Forbes, L’Œil i ELLE.

Poprzez swoje fotografie Agathe Toman poszukuje mniej dokumentowania rzeczywistości, a bardziej ujawniania tego, co w niej umyka. Jej obrazy stawiają pytania o nasze relacje z pamięcią, życiem oraz krajobrazami wewnętrznymi. Między abstrakcją a przedstawieniem, zapraszają odbiorcę do kontemplacyjnego doświadczenia, w którym każdy może wyobrazić sobie własną historię.
„Uważam moje prace za materializacje stanów psychicznych. Nie przedstawiają one krajobrazu; stają się krajobrazem wewnętrznym. To, co mnie interesuje, nie jest tym, co widać, lecz tym, co obraz wywołuje w nas.” — Agathe Toman