Giuliano Barbanti - Senza titolo





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 139016
Doskonała ocena na Trustpilot.
Opis od sprzedawcy
Drzeworyt Giuliano Barbanti o wymiarach 34,5 × 24,5 cm, wydrukowany przez Arti Grafiche Torri na papierze Tintoretto.
Giuliano Barbanti urodził się 22 października 1936 roku; od młodości pociąga go malarstwo, w wieku czternastu lat zapisał się do miejscowej szkoły sztuki Federico Faruffini.
Pracuje od 1952 roku jako grafik w agencji reklamowej Arar w Mediolanie, gdzie pozostaje przez pięć lat, jednocześnie kontynuując naukę malarstwa i częste odwiedzanie galerii sztuki oraz pracowni milanich artystów. Odwiedza wielkie wystawy, które Miasto Mediolan organizuje w Pałacu Królewskim w latach pięćdziesiątych: Caravaggio, Picasso, Van Gogh i Mondrian. Ta ostatnia stanie się stałym i fundamentalnym punktem odniesienia dla jego pracy. Zaczyna wystawiać się na kilku wystawach zbiorowych w Bibliotece Miejskiej swojego miasta.
W 1961 roku, wraz z grupą młodych artystów, otwiera galerię „Il Giorno”. Jest jednym z założycieli wystawy „Piazzetta” i przyczynia się do jej ewolucji, z wystawy malarskiej organizowanej corocznie na centrum o stałej działalności na rzecz promowania interwencji w dzielnicach, oparty na potrzebach wyrażanych przez mieszkańców i realizowanych przy ich zaangażowaniu na wszystkich etapach projektowych w latach 1973–1976. W kolejnym roku zakłada swoje studio w Quartiere delle botteghe, gdzie oprócz niego działają między innymi artyści Castellani, Bonalumi, Festa, Marzulli, Curone i Forgioli.
Drzeworyt Giuliano Barbanti o wymiarach 34,5 × 24,5 cm, wydrukowany przez Arti Grafiche Torri na papierze Tintoretto.
Giuliano Barbanti urodził się 22 października 1936 roku; od młodości pociąga go malarstwo, w wieku czternastu lat zapisał się do miejscowej szkoły sztuki Federico Faruffini.
Pracuje od 1952 roku jako grafik w agencji reklamowej Arar w Mediolanie, gdzie pozostaje przez pięć lat, jednocześnie kontynuując naukę malarstwa i częste odwiedzanie galerii sztuki oraz pracowni milanich artystów. Odwiedza wielkie wystawy, które Miasto Mediolan organizuje w Pałacu Królewskim w latach pięćdziesiątych: Caravaggio, Picasso, Van Gogh i Mondrian. Ta ostatnia stanie się stałym i fundamentalnym punktem odniesienia dla jego pracy. Zaczyna wystawiać się na kilku wystawach zbiorowych w Bibliotece Miejskiej swojego miasta.
W 1961 roku, wraz z grupą młodych artystów, otwiera galerię „Il Giorno”. Jest jednym z założycieli wystawy „Piazzetta” i przyczynia się do jej ewolucji, z wystawy malarskiej organizowanej corocznie na centrum o stałej działalności na rzecz promowania interwencji w dzielnicach, oparty na potrzebach wyrażanych przez mieszkańców i realizowanych przy ich zaangażowaniu na wszystkich etapach projektowych w latach 1973–1976. W kolejnym roku zakłada swoje studio w Quartiere delle botteghe, gdzie oprócz niego działają między innymi artyści Castellani, Bonalumi, Festa, Marzulli, Curone i Forgioli.

