Miquel Torner de Semir (1938) - La mujer frutera

Podpis obra artysty na dole

Dzieło prezentuje się dobrze w oprawie

Wymiary dzieła: 65 cm wysokości x 54 cm szerokości

Wymiary ramy: 90 cm wysokości x 79 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią osobą żyjącą urodzoną w tej emblematycznej budowli otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guíxols). Fakt ten kształtuje jego twórczość jako malarza. Człowiek dawnej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociąga go Średniowiecze, romański styl Pirenejów i wczesny gotyk. Dziedzictwo włoskiego renesansu, zwłaszcza malarzy quattrocenta, takich jak Fra Angélico czy Rafael, daje się odczuć w wielu portretach kobiecych Tornera de Semir, jak ten, który mamy przed sobą. To właśnie ta mieszanka starożytności i nowoczesności stanowi oryginalność jego twórczości. Najbardziej formuje go znajomość romaństwa i gotyku. Jego postacie, często obramowane grubą czarną linią, przypominają gotyckie witraże — jasne, piękne same w sobie i ze względu na swoją urodę. Uczeń malarza ściennego i rytownika Ricarda Marleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze, dyscypliny rysunku. Dzięki mistrzowi Marletowi poznaje Modernizm i kataloński Nouvocentismo. Studiował w Escuela de Bellas Artes w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedza Muzeum Prado i chłonie malarstwo Velázqueza, wybierając reprodukcję Pań możnaage, na swoją rzecz, swoim stylu, z żywymi kolorami takimi jak różowy i fluorescencyjny fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia, nowoczesności i sympatii artysty. Co więcej, jeśli się przyjrzeć uważnie, można dostrzec u artysty technikę kolażu, która polega na wstawianiu fragmentu tkaniny, tektury czy nawet partytury muzycznej.

W Paryżu zaczyna swoją twórczość, którą sam nazywa „między starym a nowym”. Rozpoczął indywidualne wystawy w Terrassa w 1968 roku, a następnie w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczęła się od figurytywizmu śródziemnomorskiego, który z czasem przechodzi w abstrakcję, aby powrócić do figury nowoczesnego pojęcia. Uważany ostatecznie za jednego z najważniejszych przedstawicieli malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak sławnych jak Tharrats, Muxart czy Tapiès. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych i bogatych kolorów. Jego twórczość można zdefiniować w jednym słowie: ŻYCIE. Tak więc wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza charakteryzuje się bogatą i gęstą kolorystyką o wysokiej witalności, która w połączeniu z różnorodnymi materiałami używanymi jako podkład daje efekt malarstwa ekspresjonistycznego o wysokiej jakości chromatycznej i wyrazistej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

To, co klasyczne i nowe, zlewają się pod pędzlem Miquela Tornera de Semir. Czas rozpuszcza się, znika. Granica między przeszłością a teraźniejszością znika w jego malarstwie, w jego sposobie kreślenia na płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej osiągnęło: mówić o przeszłości z głosem teraźniejszości. Jego głos to jego obrazy. Jego sposób: pasja. Jego osiągnięcie: całe jego dzieło.

Malarz z Gerony jest pod wpływem dawnych, Giotta, renesansu włoskiego i poszukiwań nieformalnych malarzy abstrakcyjnych. Wszystko to stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go tak samo lub bardziej rzemiosło niż koncepcja, dążył do bycia mostem między przeszłością a teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na stałe poszukiwanie. Interesujący kontrast w twórczości Miquela polega na sposobie przedstawiania postaci, miejsc i sytuacji z epok dawnych, utrwalonych współczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać reguły czasu. Tak bezpośredni w definiowaniu linii i form jest Miquel Torner de Semir, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, że to płótno o dwóch wymiarach, wydaje się, że malarstwo to bardziej suma faktur z trójwymiarowego świata.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent faubistyczny, z intensywną i ekspresyjną paletą barw, w kontraście ze spokojem i pustymi spojrzeniami twarzy, które zapraszają obserwatora do zanurzenia się w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej jednak Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zbudowanej kompozycji. Postacie kobiece mają spokojne formy sztuki sakralnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semirovi do domagania się porządku i rytmu działań ludzkich.

Według Joana Lluísa Montañégo, Barcelonijczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, prestiżowego katalońskiego malarza Tornera de Semir, w jego obszernej twórczości „zajmuje się kompozycją i kolorem, generatorem wysoce opracowanych kreacji, gdzie widać odcisk determinacji i kontrastującej palety kolorów. Prezentuje postacie, pejzaże i kompozycje, które stanowią jasne ćwiczenie akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to we własnym niepowtarzalnym plastycznym znaku”.

Krytyk sztuki Josep M. Cadena mówi o Semirze: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami kontury głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych i czystych kolorów, by wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, tworzy obraz w obrazie, a nawet próbuje umieszczać w swoich tłach interpretacje i znaki abstrakcyjne. Dzięki temu uzyskuje pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny staje się znacznie bogatszy i atrakcyjny. Ma własny styl, oparty na prostocie wykonania w bardzo dobrze zbudowanej kompozycji. Jego postacie kobiece mają spokojne formy sztuki sakralnej i wyrażają spokój, jaki musi towarzyszyć realizacjom ducha. Figura służy mu do proszenia o porządek i rytm w ludzkich działaniach, jego malarstwo jest etyczne. Łączy pozytywne odczucia łatwo z tymi, którzy znają jego twórczość".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, fundamentarna, mocna, precyzyjna, wnika w formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam przedstawia. A potem następuje widzenie w inny sposób, wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ubiera chromatyzmem łączącym kolory podstawowe, łagodne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość krajobrazu, postaci. Interesująca i pociągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go drogą wyobraźni”.

Zgodny z jego wizją primitivów, nie zajmował się zbytnio swoimi społecznymi perspektywami wobec nauczycieli; bywali oni czasem bezimienni i mimo że jego prace znajdują się w wielu krajach, wystawiał się w Europie, Ameryce i Japonii, trudno sporządzić wyczerpujący zestaw jego biogramu. Obecnie wystawia na stałe w Galerii Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 został wybrany przez Muzeum Królewskiego Domu Monety (Museo de la Real Casa de la Moneda), aby jedna z jego prac została wydana na znaczku pocztowym i aby wziąć udział w ekspozycji XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. Tymczasem Muzeum Królewskiego Domu Monety w Madrycie zorganizowało wystawę jego dzieł.

Dzieła Tornera prezentowano w licznych miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, itp. Poniżej przedstawiamy kilka najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
- Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona
- Pinacoteca. Sabadell - Barcelona
- Sociéte des Artiste Independants. Paris
- Grand Palais. Paris
- Dan Art, Béziers-Francia
- Galerie Espace. Paris - Beaubourg
- Lions Club. Chartres Doyen - Francja
- Invitado de honor na exposition del Cercle Espanyol. Dreux - Francja
- Salon d’Automme. Clermont Ferrand - Francja
- Grand Prix la Femme et l’Imabonairre Jeanne Gatineau. Paris
- Sala Gavina. Palamós - Girona
- Sala Clará, Olot-Barcelona
- Espai cultural Francolí-Barcelona
- Galerie Boutique. Paris, Francja
- La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris
- L’Atelier. Platja d’Aro.Girona
- Ausstellungsraume der Mineralquelle Eptigen. Szwajcaria
- Galería Arcadia- Madrid
- Galería de arte Star. Colectiva.Madrid
- Galería 4 Cantons. Olot.Girona
- Galería Catalonia-Barcelona
- Galería Art 16. Olot.Girona
- Pedreguet Art espai contemporani. Girona
- Galería Da Vinci Art. Girona
- Galería Ducs de Dijon.Francia
- Galería Campo u Campo. Belgia
- Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia
- Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania
- Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania
- Naumilenium. Barcelona
- Lart century art. Barcelona
- Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra
- Picassomio.com Madrid
- Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-Francia
- Exposición Conmemorativa del 25 Aniversario de la Constitución Española. Madrid
- Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona