Gianfranco Zenerato - ABSTRACT MOUSE

IDEALNE DO INWESTYCJI - W CZOŁÓWCE PIĘCIU NAJSZYBIEJ ROZPOZNAWALNYCH ARTYSTÓW NA CATAWIKI
Ponad 180 kolekcjonerów zakupiło dzieła Gianfranco Zenerato na Catawiki.

DODAJ DO SWOJEJ KOLEKCJI TEN WYJĄTKOWY OBRAZ!!!

208 dzieł sztuki sprzedanych - 100% Pozytywne - 78 Recenzji

Dzieło unikatowe 100% RĘCZNIE MALOWANE

GIANFRANCO ZENERATO (Artysta Profesjonalista - Włochy)
• Aktywny od 1990 roku, z udziałem w ponad 600 wydarzeniach artystycznych na szczeblu krajowym i międzynarodowym.
• Uznawany za wysoką jakość prac, z ponad 500 nagrodami.
• Obecny w kolekcjach publicznych i prywatnych w Włoszech, Europie, Ameryce i Azji.
• Pokazywał prace obok mistrzów takich jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, itd.
• Recenzowany przez kluczowych włoskich krytyków.

Certyfikat archiwizacji Międzynarodowej - Certyfikat autentyczności podpisany przez autora - Akt zawierający ścieżkę kariery artysty
Dzieło unikatowe malowane 100% ręcznie - całkowite wymiary z ramą 75x65x5,5 cm - akryl, pigmenty metalizowane, piasek kwarcowy.
Gotowy do zawieszenia - Przepiękna, ręcznie wykonana drewniana rama (jak na zdjęciu)
(Modern icon series)

"ABSTRACT MOUSE" to dzieło, które mocno i wrażliwie uosabia napięcie między technologią, strukturą a chaosem. Warstwowość materiału i złożoność kolorystyczna to nie tylko elementy estetyczne, lecz stają się językiem wizualnym głębokiej refleksji nad naszą epoką.

Myszka, symbol interfejsu cyfrowego, tu rozpuszcza się i ponownie łączy w wir linii i kolorów, wywołując ciągły przepływ danych, emocji i połączeń, które definiują nasze współczesne istnienie. Gestualna abstrakcja i tkanie kolorów tworzą niemal synestezyjne doświadczenie sensoryczne, w którym technologia nie jest już tylko narzędziem, lecz przedłużeniem ciała i psychiki.

Posiadanie „Abstract Mouse” oznacza nie tylko nabycie pracy o silnym wpływie wizualnym, ale także dzieła, które dialoguje z wielkimi pytaniami naszej cyfrowej epoki. To praca, która idealnie wpisuje się w kolekcję sztuki dążącą do połączenia estetyki i myśli, oferując kolekcjonerowi potężne świadectwo interakcji między człowiekiem a maszyną, między rzeczywistością a wirtualnością.

WAŻNA UWAGA DLA OFERENTÓW Z POZA UE
Wysyłki do krajów spoza UE są możliwe, ale ze względu na skomplikowane procedury biurokratyczne (zezwolenia ministerialne, formalności celne itp.), wiążą się z dodatkowymi kosztami, które są już uwzględnione w kosztach wysyłki podanych w ogłoszeniu.
Z tych samych powodów czas dostawy może być dłuższy niż zwykle.
Dziękujemy za zrozumienie.

GIANFRANCO ZENERATO (Artysta Profesjonalista - Włochy)
Aktywny od 1990 roku, podjął ścieżkę artystyczną, która doprowadziła go do udziału w ponad 600 wydarzeniach artystycznych, zdobywając uznanie krajowe i międzynarodowe za jakość swoich prac. Z ponad 500 nagrodami na koncie, jego twórczość wzbogaca publiczne i prywatne kolekcje o znaczeniu w Włoszech, Europie, Ameryce i Azji. Występował u boku mistrzów takich jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò, itd...

Obecnie współpracuje z znanym krytykiem sztuki, prof. Giammanco Puntelli.

Kilka opinii znanych ekspertów branży:

Gianfranco Zenerato wpisuje się w nurt artystów lat siedemdziesiątych, surowych posłańców wobec społeczeństwa zachodniego. Podczas gdy milanista Antonio Recalcati i Rzymianin Franco Mulas wyrażali gniew społeczny, Zenerato niesie poruszające ostrzeżenie, że porażka człowieka może być również prochem do sekundy światowej sekularyzowanej odkupienia. To wizja nasycona symbolicznymi znaczeniami, malarz z szkoły nowoczesnej, który z talentem godzi badania z eksperymentem. (Paolo Levi)

Dostrzega się w tej ikonicznej fotografii swoisty zaproszenie do medytacji nad pięknem martwej natury, kwiatu i młodej kobiety. Klasyczność tych cichych obrazów przerywa zawieszenie nastroju świata szarego, tego współczesnego, który odciąga nas od snu. (Paolo Levi)

W tym niepokojącym, a jednocześnie otwartym przekazie wizualnym dialog między esencjonalnością barw a harmonią form świadczy o napięciu ekspresyjnym i mistrzostwie utalentowanego artysty. Interesująca i nowatorska mieszanka kwiatów, owoców i współczesnych obiektów technologicznych. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato opracowuje narracje znaków, które odsłaniają krok po kroku nieskończone możliwości wyobraźni, zorganizowanej według uporządkowanych sekwencji własnych procesów mentalnych. Jego fantazyjne konstrukcje mogłyby zmylić ocenę krytyczną, by nazwać go surrealistą. To nieprawda, ponieważ nie proponuje on wyobrażenia absurdu i nierealności, lecz odwrotnie – maluje rzeczywistość nam znaną, mającą jednak cel komunikacyjny i silnie symboliczny. (Sandro Serradifalco)

Ten obraz Gianfranco Zenerato jest technicznie doskonale zbudowany, subtelnie i bogato złożony, proponuje rzeczywistość stworzoną przez umysł wizjonera. Jego prace mają silny komponent scenograficzny, a pytającym o ich znaczenie pozostaje odkrycie, jaką interpretację nadał mu autor. On gra symbolami i odniesieniami i lubi mylić koordynaty interpretacyjne tego, co może być splotem historycznej opowieści przysłoniętej nierealnością. (S. Russo)

Dzięki Gianfranco Zenerato mamy doskonały pomysł, przemieniony z ogromną zdolnością w figurację oczekiwania, gdzie nowoczesność spotyka czas, który już nie istnieje, aby ponownie obudzić nasze uczucia... (Giammarco Puntelli)

Autor opiera się na nakładaniu i przecięciu gatunków, na poszukiwaniu sugestywnym i metaforycznym, wyrazistym w motywach i kolorach. Dzięki błyskawicznemu wniosku łączy przeszłość (martwa natura), teraźniejszość (kobiece oblicze) i przyszłość (symbolizm, krypticzny zapis ...), tak że dzieło staje się artystycznym, a także literackim i metanarracyjnym paradygmatem. Pchnij do malarza, aby odkrył nowy wszechświat wizualny, badając granice tradycyjnej ikonografii, aby udowodnić, jak malarstwo dziś — wśród takiego hałasu — wciąż stanowi oryginalną sztukę. Kreatywność artysty ponownie podkreśla, dzięki jaskrawemu chromatyce, że podejście związane z gatunkiem nadal ma obywatelstwo w malarstwie XXI wieku.

Malarstwo Gianfranco Zenerato prowadzi nas do spojrzenia na rzeczywistość na trzech poziomach. To podróż w czasie, którą podejmujemy z artystą, który poprzez różne eksperymenty doprowadził w ciągu lat do umieszczenia swojego spojrzenia w teraźniejszości, która „patrzy” w przeszłość jako świat idealny, lecz już utracony, oraz w przyszłość pełną sztucznych i sztucznych zanieczyszczeń.
To ostrzeżenie i przestroga płynące z elementów na płótnie, otaczających jego wizję całości. „Bateria”, jako stały element, mówi nam „uwaga”, czas dobiega końca, a silny odzew elementów natury umieszczonych na pierwszym planie, zanieczyszczonych przedmiotami z świata technologicznego (mysz, płyta CD lub budzik) podkreśla, jak ważne jest nie zerwanie więzi z przeszłością, z światem, w którym natura była dominująca.
Kobiecej postaci przypada rola archetypicznej Matki-Ziemi, umieszczonej w środku między przeszłością a przyszłością.
Gianfranco jak Odyseusz podróżuje w tym wymiarze czasowym, poszukując sił, które nas utrzymują i kształtują, modyfikują lub rządzą naszym losem. Pchnięty w stronę przyszłości, człowiek-artysta podąża za podróżą z siłą i determinacją, lecz potem uświadamia sobie własną kruchość wobec złożoności świata, który stworzył, tego technologicznego, który mu uchodzi z rąk, i czuje potrzebę powrotu do miejsca, z którego wyszedł. Wraca więc cykliczność, w której podróż to wieczne wezwanie do życia i śmierci. Będziemy musieli wrócić do punktu wyjścia, by odnaleźć siebie samych, a figura kobieca staje się symbolem tej, która pozwala nam na odrodzenie.
Słowa „wyjechać” i „porodzić” zawierają w sobie obu koncepcję separacji i dystansu, a w każdej podróży Gianfranco Zenerato chodzi o ten cykliczny czasowy odzew, ten start i powrót. Gdy patrzymy w przyszłość, jedynym wyjściem jest zwrócenie wzroku ku przeszłości, aby nie stracić naszych korzeni i nie zostać zhumanizowanym przez świat technologiczny i posttechnologiczny.
Każda podróż stawia na tym samym planie racjonalność i emocje, budzi wątpliwości i lęki, codzienne czasy ulegają zniekształceniu i nabierają różnych znaczeń.
Iść ku przyszłości staje się wyzwaniem, uchwyconym w spojrzeniu kobiety, lecz także niebezpieczeństwem, bo to prawie utrata tożsamości. Wyruszając, trzeba zmierzyć się z separacją od „starego ja”, z nawyków, ról i pewności. Wyruszać to wolność, a chociaż jest ograniczona, bo zbliża nas do nieznanego, to potrafi uporządkować przeszłość. Perspektywa w ruchu staje się odśrodkową i dośrodkową, przepływ ekspansji jest kierunkiem, w którym zmierzamy, podczas gdy oś skurczu to kierunek, z którego pochodzimy, i w pracach Zenerato mamy takie odczucie pochodzenia z jednego miejsca i kierunku w stronę innego. W centrum postać kobieca jako punkt odniesienia: to świadomość artysty, serce podróży, z jej rytmami, hałasami, czasami, trudnościami, odkryciami i emocjami.

Czasowa warstwa przyszłości, reprezentująca przybycie, w niektórych dziełach jest zdehumanizowana, a postać żeńska jest niemal rozklejona, bo sam artysta nie rozpoznaje się w takim ulożeniu: to tak, jakby utrata tożsamości była ponurą zgodą na utratę więzi z przeszłością, a także elementy martwe natury stają się w niektórych przypadkach prawie nieobecne i przytłoczone przez elementy technologiczne.
Wtedy staje się kluczowe, by chronić się przed tą przyszłością, która postępuje niebezpiecznie i prawie niekontrolowanie, i uciec w coś znanego i starożytnego, gdzie nawet „iluzje są realne”.
Z Gianfranco Zenerato mamy naprawdę możliwość podróżowania przez sny, znaki i symbole, gdzie każdy z nas zobaczy siebie odbitego w lustrze. Wyjazd z nim będzie oznaczać tymczasowe przyćmienie tych luster w oczekiwaniu na odkrycie innego wizerunku nas samych. Odkryjemy może naszą istotę, zdamy sobie sprawę z relatywności wartości i różnych punktów widzenia, własnych i cudzych. Możemy się zgubić i potem odnaleźć, uświadomić sobie wspólną naturę, los i tożsamość. (Gaetana Foletto)

Artysta, zaczynając od klasycznego pastyzmu z językiem przedastrakcyjnym, na tle swojego wewnętrznego kosmosu historizującego, przesuwa suwak świadomości rozwoju, aż do skrajnych nagłych wydawań teraźniejszości, podporządkowując swoją wyrobioną technikę energii snu, znaku, symbolu i przede wszystkim kolorowi, bogatemu w ostrość, i tonalnej czystości, aby współgrać z obecną technologiczną teraźniejszością. Jego nowoczesność jest autentycznie psychologiczna i ekspresyjnie wyrazista w ładunku emocjonalnym zmienników transawangardy, z nałożeniem perspektyw karawaggijskich ... i nowoczesnej psychologii o pochodzeniu postrenesansowym (Rembrandt ...). Zenerato ma potencjał twórczy o szerokim zasięgu historycznym, potrafiąc go poetycko łączyć, sklejając, wibrować harfą poezji duszy na osie historii sztuki w uniwersalnych wartościach, i w skanowaniu suwaka jego nieskończonej omówionej wyobraźni, przez hiperrealizm jego wizjonerskiego snu, otwarte okno dodane do rozumu, dialogując z obecnym. (Profesor Alfredo Pasolino)

Bardzo ciekawa jego poszukiwania: figuracja osiąga efekt scenograficzny w przestrzeni, w której wibruje symboliczna częstotliwość, którą raz za razem powierza się marzeniu, mitowi, lub codziennej rzeczywistości, wszystko to zharmonizowane przepiękną grą chromatyczną.

Artysta precyzyjności i nowoczesności
Pod redakcją Francesco Cairone

Najbardziej oryginalni twórcy nie są tacy dlatego, że promują to, co nowe, lecz dlatego, iż przedstawiają to, co mają do powiedzenia w sposób, który brzmi, jakby nigdy wcześniej nie zostało powiedziane.
(Goethe)

Należy zacząć od przejmującego zdania Goethego, aby opowiedzieć o bogatej i innowacyjnej malarskiej twórczości artysty Gianfranco Zenerato, i to właśnie dlatego, że poprzez to proste zdanie opowiada się wielką prawdę, iż w malarstwie wszystko już było i dzisiaj artysta, który dąży do wyodrębnienia własnej tożsamości, niezależnie od prądów i Mistrzów przeszłości, musi pokonać ogromne przeszkody, bo jak mawiał także Giorgio Morandi „Na nowo na świecie nic lub prawie nic nie ma”, i dlatego, aby być oryginalnym, należy malować z uwzględnieniem ewolucji społecznych, technologicznych i naukowych.

Mówi się, że sztuka należy do wszystkich, ale nie dla wszystkich; każdy ma prawo do wzruszeń przed dziełem mistrzostwa, ale malować i tworzyć to dar, który Bóg podarował tylko wybranym, którzy potrafią widzieć to, czego inni często nawet nie dostrzegają, i przekształcają emocje płynące z drobnostek, z gestu, z delikatnego dotyku, z spojrzenia w intensywne tony, które barwią szarzyznę świata wokół nas.
Wśród tych szczęśliwców z pewnością trzeba wymienić Mistrza Zenerato, utalentowanego artystę, który czyni z drobiazgowości, rygoru i wyobraźni styl malarski, który choć na chwilę przypomina Mistrzów przeszłości, udowadniając, że artysta czerpał lekcje z pięknego malarstwa i skradł od wielkich technikę bezbłędną, prezentując unikalność i indywidualność widoczną w tym eleganckim, nowoczesnym akcencie obecnym w każdej pojedynczej kreacji, co czyni go białą myszą na krajowym rynku sztuki.
Kłębek kwiatów i dojrzałych, soczystych owoców, leżących na wysokich marmurowych murach, często porysowanych rysunkami dwóch młodych kochanków, splata się z przedmiotami nowoczesności, takimi jak płyta CD-ROM, mysz, łopatka, które stają się ogniwem łączącym przeszłość, teraźniejszość i przyszłość; pejzaż otoczenia, prawie zawsze ujmowany w zmierzchu wieczornym, gdy zielony promień pożegna słońce i zaprasza księżyc, ujawnia z jeszcze większą siłą to, co Zenerato złoci na marmurowych płaszczyznach na pierwszym planie, gdzie wyrazisty jest coraz żywszy kolor, obejmujący odcienie czerwieni, żółci, zieleni i wszystkie najcieplejsze barwy tęczy.
A tęcza zdaje się górować nad karierą tego młodego i obiecującego artysty, prodramatora sztuki, twórcy stylu najpierw poetyckiego, a potem malarskiego, który potrafi oddać to, co czuje, filtrując brzydoty i negatywy, które niesie nasz świat.

Pisali o nim lub oceniali jego prace:

Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino ecc...

Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler