Gianfranco Zenerato - ICON

OKAZJE DLA KONESERÓW I INWESTORÓW SZTUKI

Wśród współczesnych artystów cieszących się największym uznaniem i najszybszym rozwojem na Catawiki, Gianfranco Zenerato już zdobył zaufanie ponad 180 międzynarodowych kolekcjonerów.

DODAJ NA SWOJĄ KOLEKCJĘ WYJĄTKOWE I WYRAŹNE DZIEŁO, KTÓRE PODNOSI PRESTIŻ TWOJEGO DZIEDZICTWA SZTUKI!

- 211 sprzedanych prac
- 100% pozytywnych opinii
- 82 certyfikowane recenzje

www.zenerato.com

Unikatowy element 100% RĘCZNIE MALOWANY na eleganckim czarnym aksamicie – świeci w ciemności

DLACZEGO WARTO ZBIERAĆ DZIEŁO GIANFRANCO ZENERATO

✓ Ponad 35 lat kariery zawodowej
Aktywność od 1990 roku – Gianfranco Zenerato rozwinął w czasie własny, rozpoznawalny i ceniony język artystyczny przez kolekcjonerów i krytyków sztuki.

✓ Ponad 600 wystaw i wydarzeń artystycznych
Stała obecność na krajowej i międzynarodowej scenie artystycznej, budowana przez dekady działalności wystawienniczej.

✓ Ponad 500 nagród i wyróżnień
Artystyczna ścieżka nagradzana przez instytucje, krytyków i organizacje kulturalne, które dostrzegły jej wartość i jakość.

✓ Dzieła w kolekcjach prywatnych i publicznych
Jego malarstwo znajduje się w kolekcjach w Italii, Europie, Ameryce i Azji, potwierdzając międzynarodowe zainteresowanie jego pracami.

✓ Uznawany przez krytykę specjalistyczną
Jego badania artystyczne były analizowane i prezentowane przez cenionych krytyków i historyków sztuki, w tym Paolo Levi, Giammarco Puntelli, Sandro Serradifalco, Giorgio Grasso i wielu innych ekspertów.

✓ Niezwykły, natychmiast rozpoznawalny styl
Dzieła Zenerato łączą tradycję figuratywną, symbolizm i współczesność. Każde dzieło opowiada historię i zaprasza widza do osobistej, zawsze nowej interpretacji.

✓ Wysoka jakość techniczna
Duży nacisk na detale, zrównoważenie kompozycji i intensywność kolorów sprawiają, że każdy obraz jest silnym, wizualnym i kolekcjonerskim punktem.

✓ To nie tylko dekoracja
Każde dzieło rodzi się z trzydziestoletniego procesu badawczego i stanowi syntetyczne połączenie wizji artysty.

Okazja dla kolekcjonera

Pozyskanie dzieła Gianfranco Zenerato oznacza nabycie oryginalnej pracy stworzonej przez artystę z długą, udokumentowaną karierą, setkami nagród i silną obecnością w międzynarodowych kolekcjach.

Dzieło stworzone nie tylko do dzisiaj, ale także z myślą o zachowaniu wartości artystycznej, kulturowej i kolekcjonerskiej z upływem czasu.

Międzynarodowy Certyfikat Archiwizacyjny - Certyfikat autentyczności - Akt zawierający przebieg kariery artysty
Unikat 100% ręcznie malowany - wymiary całkowite z ramą 36x42x5 cm - akryl i luminescencyjne kolory na eleganckim czarnym aksamicie - obraz świeci w ciemności - 2025
Gotowy do zawieszenia - Piękna ramka drewniana wysokiej jakości wykonana ręcznie
(Modern icons series)

ICON to nie tylko obraz: to wizualny archetyp, współczesna relikwia, która przekształca myszkę – codzienne narzędzie – w święty symbol, totem naszych czasów.
Na głębokim tle czarnego aksamitu kolory akrylowe i luminescencyjne eksplodują jak impulsy elektryczne, sygnały między umysłem a maszyną.
Każde działanie to napięcie między instynktem a kontrolą, między chaosem a formą, między człowiekiem a cyfrowością.
Dzieło nie opisuje, wzbudza skojarzenia. Nie przedstawia, przekazuje. Tu materia staje się językiem, a przedmiot przekształca się w ikonę.
Kupując ICON, nawiązujesz kontakt z magnetycznym, żywym symbolem.
To dzieło, które nie jest oglądane, lecz doświadczane. Nie jest posiadane, lecz posiada cię.
Ci, którzy je wybierają, dokonują radykalnego gestu: chwytają fragment teraźniejszości i przekształcają go w żywą pamięć.
ICON cię obserwuje. Woła cię. Gości cię.

WAŻNA UWAGA DLA OFERENTÓW POZA UNią EUROPEJSKĄ
Wysyłki do krajów spoza UE są możliwe, ale ze względu na skomplikowane procedury biurokratyczne (zatwierdzenia ministerialne, formalności celne itp.) wiążą się z dodatkowymi kosztami, które są już uwzględnione w kosztach wysyłki podanych w ogłoszeniu.
Z tych samych powodów czas dostawy może być dłuższy niż zwykle.
Dziękujemy za zrozumienie.

gianfranco zenerato (artysta profesjonalista - Włochy)

Aktywność od 1990 roku, uczestniczył w ponad 600 wydarzeniach artystycznych, otrzymując krajowe i międzynarodowe wyróżnienia za jakość swoich prac. Z ponad 500 nagrodami na koncie, jego twórczość wzbogaca czołowe kolekcje publiczne i prywatne w Italii, Europie, Ameryce i Azji. Występował u boku mistrzów takich jak Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò itp...

Obecnie współpracuje z renomowanym krytykiem sztuki, prof. Giammarco Puntelli.

Poniższe recenzje wielu znanych ekspertów z branży sztuki:

Gianfranco Zenerato należy do estrady artystów lat siedemdziesiątych, surowych posłańców wobec społeczeństwa zachodniego. Podczas gdy milanesis Antonio Recalcati i rzymski Franco Mulas wyrażali społeczną złość, Zenerato niesie przejmujące ostrzeżenie, że porażka człowieka może być także prologiem do laickiego odkupienia. To gęsta od symbolicznych znaczeń wizja, malarz szkoły nowoczesnej, który z talentem równoważy poszukiwanie i eksperyment. (Paolo Levi)

Czuje się, że z tej ikonicznej scenicznej kompozycji płynie zaproszenie do medytacji nad pięknem martwej natury, kwiatu i młodej kobiety. Klasyczność tych ciszy przerwie zawieszony nastrój współczesnego świata, który odciąga nas od snu. (Paolo Levi)

W tym niepokojącym, lecz wyraźnym przekazie wizualnym, dialog między esencjonalnością kolorów a harmonią form świadczy o ekspresyjnej tensji i mistrzostwie doświadczonego artysty. Interesujące i nowatorskie połączenie kwiatów, owoców i technologicznych przedmiotów współczesności. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato opracowuje narracje znakowe, które krok po kroku ujawniają nieskończone możliwości wyobraźni, zorganizowane według uporządkowanych sekwencji własnych przemyśleń. Jego fantazyjne konstrukcje mogłyby zmylić ocenę krytyczną, by uznać go za surrealistę. To nieprawda, gdyż nie prezentuje on abstrakcyjnej i nierealnej wyobraźni, lecz odwrotnie, maluje rzeczywistość nam znaną, z jednym celem – komunikacyjnym i silnie symbolicznym. (Sandro Serradifalco)

To malowidło Gianfranco Zenerato jest technicznie dobrze zbudowane, subtelnie i bogato złożone, proponując rzeczywistość tworzoną przez umysł wizjonera. Jego prace mają silny komponent scenografii, a pytający o znaczenie przekazu pozostaje do odszyfrowania, jakie znaczenie nadał mu autor. On bawi się symbolami i odniesieniami, radośnie myli kierunki interpretacyjne narracji o opowieści przebranej w nierealność. (S. Russo)

Z Gianfranco Zenerato mamy doskonały pomysł, przekształcony z dużą umiejętnością w figurację oczekiwania, gdzie nowoczesność spotyka czas, który już nie istnieje, by ponownie spotkać nasze uczucia... (Giammarco Puntelli)

Autor koncentruje się na nakładaniu i nakładce gatunków, na poszukiwaniu sugestywnym i metaforycznym, które ostro atakuje subiekty i kolory. Dzięki błyskawicznej intuicji łączy przeszłość (martwą naturę), teraźniejszość (kobiece wizerunki) i przyszłość (s symbolism, krypticzny zapis...), tak aby dzieło stało się artystycznym, a także literackim i metanarracyjnym wzorcem. Dąży do stworzenia nowego, wizualnego uniwersum, bada granice tradycyjnej ikonografii, aby pokazać, jak malarstwo dziś – pośród hałasu – wciąż jest oryginalną dyscypliną. Twórczość artysty potwierdza siłę, dzięki jaskrawym chromiom – jak podejście związane z gatunkiem wciąż ma prawo bytu w malarstwie XXI wieku.

Malarstwo Gianfranco Zenerato prowadzi nas do widzenia rzeczywistości na trzech poziomach. To podróż w czasie, którą podejmujemy z artystą; poprzez różne doświadczenia doszedł do umieszczenia swojej wizji w obecnym czasie, który patrzy w przeszłość jako świat ideał, lecz utracony, i w przyszłość pełną sztucznych i fałszywych kontaminacji.
To ostrzeżenie i przestroga płynie z elementów na płótnie, które otaczają jego całościowy obraz. „Bateria”, stały element, mówi nam: uwaga, czas dobiega końca, a silne odwołanie do naturalnych elementów na pierwszym planie, zanieczyszczonych przedmiotami świata technologicznego (mysz, cd czy budzik) podkreślają, jak ważne jest nie zerwanie więzi z przeszłością i ze światem, w którym natura była dominująca.
Element kobiecy, umieszczony na planie czasu teraźniejszości, reprezentuje archetyp matki-Ziemi umieszczony w połowie drogi między przeszłością a przyszłością.
Gianfranco niczym Odyseusz podróżuje w tej wymiarowości czasowej, poszukując sił, które nas utrzymują i kształtują, zmieniają lub rządzą naszym losem. Skierowany ku przyszłości człowiek-artysta podejmuje podróż z siłą i determinacją, lecz później uświadamia sobie swoją kruchość wobec złożoności świata, który stworzył, tego technologicznego, który wymyka mu się z rąk i czuje konieczność powrotu do miejsca, z którego wyruszył. Wraca więc cykliczność, gdzie podróż to wieczny powrót do życia i śmierci. Musimy wrócić do punktu wyjścia, by odnaleźć siebie samych, a postać kobieca staje się symbolem tej, która pozwala nam odrodzić się.
Słowa „wyjść” i „porodzić” zawierają wspólnie pojęcie separacji i odstąpienia, a w każdej podróży Gianfranco Zenerato pojawia się ten temporalny, kołowy odwołanie, to wychodzenie i potem powrót. Patrząc w przyszłość, jedyne, co pozostaje to spojrzeć w przeszłość, by nie stracić korzeni, by nie zostać odhumanizowanym przez świat technologiczny i posttechnologiczny.
Każda podróż stawia na tej samej płaszczyźnie racjonalność i emocje, budzi wątpliwości i lęki, codzienne czasy zniekształcają się i nabierają innych znaczeń.
Iść ku przyszłości staje się wyzwaniem, uchwyconym w kobiecym spojrzeniu, a także niebezpieczeństwem, bo to prawie utrata tożsamości. Decydując się na wyjazd, trzeba stawić czoła separacji od „starego ja”, składającego się z nawyków, ról i pewności. Wyjście jest wciąż wolnością i choć ta wolność jest ograniczona, bo zbliżamy się do nieznanego, to potrafi uporządkować przeszłość. Perspektywa w ruchu staje się odśrodkowa i centripetalna; przepływ ekspansji to kierunek, w którym podążamy, a centrum kurczenia to kierunek, z którego pochodzimy. W pracach Zenerato czujemy to pochodzenie z jednego miejsca i kierunek ku innemu. W centrum figura kobiety jako punkt odniesienia: to świadomość artysty, serce wędrowania, z jego rytmami, odgłosami, czasami, trudnościami, odkryciami i emocjami.
Czas przyszły, który reprezentuje przybycie, w niektórych pracach jest zdehumanizowany, a postać kobiety prawie się rozmazuje, bo sam artysta nie odnajduje się w takim umiejscowieniu: jakby utrata tożsamości była beznadziejną rezygnacją z utrzymania więzi z przeszłością, a także elementy martwych natur stają się w niektórych przypadkach prawie nieobecne i przytłoczone przez elementy technologiczne.
Staje się zatem kluczowe, by ochronić się przed tą przyszłością, która postępuje niebezpiecznie i niemal niekontrolowanie, i uciec do czegoś znanego i dawnego, gdzie nawet „iluzje są rzeczywiste”.
Z Gianfranco Zenerato mamy prawdziwą możliwość podróżowania przez sny, znaki i symbole, gdzie każdy z nas zobaczy siebie odbitego w lustrze. Wyruszenie z nim oznacza chwilowe przyćmienie tych luster w oczekiwaniu na odkrycie innego obrazu nas samych. Być może odnajdziemy naszą istotę, zrozumiemy relatywność wartości i punktów widzenia własnych i innych. Możemy się zgubić, a potem odnaleźć, uświadomić sobie wspólną naturę, wspólne przeznaczenie, wspólną tożsamość. (Gaetana Foletto)

Artysta, zaczynając od klasycznego passéistycznego ujęcia z językiem przed-astrakcji figuratywnej, na tle swojego wewnętrznego kosmosu historyzującego przesuwa kursor świadomości rozwoju, aż do skrajnych granic obecnego, podporządkowując swoją wyrobioną technikę energii snu, znaku, symbolu i przede wszystkim kolorowi, bogatemu w czystość i barwności, aby współdziałać z obecnym, również technologicznym światem. Jego nowoczesność jest autentycznie psychologiczna i ekspresyjna, odzwierciedlająca ładunek emocjonalny zmiennych transawangardy, z przewrotnymi kompozycjami perspektywicznymi karavaggeskiego zacięcia... oraz współczesna psychologia o korzeniach postrenesansowych (Rembrandt...). Zenerato ma szerokie, kreatywne możliwości historyczne, potrafi poetycko je łączyć, zestawiać, biciąc harfę duszy na przestrzeni historii sztuki w wartości uniwersalne, i w skanowaniu po nieskończonej ewolucji wyobraźni, dzięki hiperrealizmowi jego sny, otwarte okno z sumą rozumu. dialogując z obecnym. (Prof. Alfredo Pasolino)

Bardzo interesujące są jego badania: figuracja osiąga efekt scenograficzny w przestrzeni, gdzie wibruje symboliczna częstotliwość, przy czym raz na razy powierzana jest marzeniu, mitowi lub codziennej rzeczywistości, wszystko to harmonizuje w przepięknej grze kolorów.

Artyście surowości i nowoczesności
Pod red. Francesco Cairone

Najbardziej oryginalni autorzy nie są nimi dlatego, że promują to, co nowe, lecz dlatego, że publikują to, co mają do powiedzenia w sposób, który czyni, że wydaje się, iż nigdy wcześniej nie powiedziano.
(Goethe)

Należy rozpocząć od wciśniętego zdania Goethego, aby mówić o bogatej i innowacyjnej malarstwie artysty Gianfranco Zenerato, i to dlatego, że poprzez to proste zdanie opowiadana jest wielka prawda: w malarstwie wszystko już zostało zrobione, a dziś artysta, który pragnie odzyskać własną tożsamość i nie ulega wpływom nurtów i mistrzom przeszłości, musi pokonać ogromne przeszkody, bo jak mawiał także Giorgio Morandi „Na nowo na świecie nic prawie nie ma” – i zatem, aby być oryginalnym, trzeba malować, biorąc pod uwagę ewolucję społeczną, technologiczną i naukową.

Mówi się, że sztuka jest dla wszystkich, ale nie dla wszystkich; każdy ma prawo do emocji przed arcydziełem, ale malowanie i tworzenie to dar, którym Bóg obdarzył tylko wybranych, którzy potrafią widzieć to, czego inni często nawet nie dostrzegają, i przekształcają emocje, które rodzą się z małych rzeczy, gestu, pocałunku, spojrzenia, w barwy, które ożywiają szarość świata wokół nas.
Wśród tych szczęśliwców na pewno trzeba wymienić Mistrza Zenerato, artystę utalentowanego jak nikt inny, który czyni z drobiazgowości, rygoru i wyobraźni styl malarski, który choć przypomina dawne Mistrzów, pokazuje, że artysta czerpał z lekcji pięknego malarstwa i ukradł od wielkich mistrzów technikę nieskazitelnie doskonałą, prezentuje unikalność i indywidualność widoczną w tym odrobinie eleganckiej nowoczesności obecnej w każdym pojedynczym dziele, co czyni go białą mszycą w krajowym świecie sztuki.
Pęczki kwiatów i dojrzałe, soczyste owoce, leżące na wysokich marmurowych murach zniszczonych przez lata i często splamione rysunkami miłosnymi dwojga młodych kochanków, splatają się z przedmiotami nowoczesnej codzienności, takimi jak cd-rom, myszka, szpatułka, które stają się ogniwem łączącym przeszłość, teraźniejszość i przyszłość; pejzaż otaczający, prawie zawsze malowany przy zmierzchu, gdy zielona poświata żegna słońce i wita księżyc, wyraźniej ukazuje to, co Zenerato zakazuje na marmurowych tablicach na pierwszym planie, gdzie wyróżnia się coraz żywszy kolor sięgający czerwieni, żółci, zieleni i wszystkich najcieplejszych odcieni tęczy.

Tę tęczę zdaje się przewyższać kariera tego młodego i obiecującego artysty, prozaika sztuki, ponieważ tworzy styl najpierw poetycki, a następnie malarski, który pozwala mu ukazać to, co czuje, filtrując brzydoty i negatywy, które niesie ze sobą nasz świat.

O nim pisali lub oceniali jego prace:

Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino i inni...

Współpracował z następującymi galeriami:

Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler