Agathe Toman - LA FORËT - #2 - 3/20

Podpisany i numerowany przez artystkę w 20 egzemplarzach.

Agathe Toman – Kolekcja Wspólna
Fotografia artystyczna – Las, Pireneje Francuskie (Jezioro Payolle), Wiosna 2026

Ta czarno-biała fotografia została wykonana wiosną 2026 roku, w sercu Pirenejów Francuskich, wokół jeziora Payolle. Należy do serii Las, fotograficznego projektu, w którym pejzaż staje się przestrzenią mentalną, pomiędzy obecnością, pamięcią a znikaniem.

Fotografia wykonana analogowo, aparatem Leica Leicaflex.

Opracowanie obrazu, celowo kontrastowe i bogate w ziarnistość, inspirowane estetyką wielkiego japońskiego fotografa Daidō Moriyamy. To podejście nadaje dziełu surową i organiczną intensywność, gdzie materię fotograficzną ma taką samą wagę jak sam temat.

To dzieło należy do KOLEKCJI WSPÓLNEJ Agathe Toman, serii wydanej w ograniczonym nakładzie, która umożliwia udostępnienie jej pracy fotograficznej kolekcjonerom.

- Odbitka Fine Art na wysokiej klasy papierze błyszczącym.
- Limitowana edycja do 20 egzemplarzy.
- Dzieło numerowane i podpisane ręcznie (na przedniej i tylnej stronie).
- Dołączony certyfikat autentyczności podpisany.
- Fotografia wysyłana starannie zwinięta w ochronny tubus.
- Rama nie jest dołączona.

Agathe Toman jest francuską artystką urodzoną w 1989 roku. Artystka interdyscyplinarna, rozwija praktykę łączącą rysunek, malarstwo, fotografię, poezję i rzeźbę w kontekście związków między krajobrazem, psychiką a pamięcią.
Po studiach w Chambre Syndicale de la Couture Parisienne i kilku latach pracy jako stylistka w domach haute couture paryskich, postanowiła całkowicie poświęcić się swojej praktyce artystycznej.

Jej prace znajdują się w wielu prywatnych kolekcjach w Europie, Stanach Zjednoczonych i Azji. Od 2021 roku jest wyceniana przez Sotheby’s, gdzie kilka jej prac było wystawianych na licytację. Jej prace były prezentowane m.in. na Art Paris i publikowane w mediach takich jak Forbes, L’Œil i ELLE.

Poprzez swoje fotografie Agathe Toman poszukuje nie tyle dokumentowania rzeczywistości, co ujawniania tego, co w niej wymyka się uchwyceniu. Jej obrazy kwestionują nasze relacje z pamięcią, życiem i krajobrazami wewnętrznymi. Między abstrakcją a przedstawieniem zapraszają widza do kontemplacyjnego doświadczenia, w którym każdy może projekować swoją własną historię.
„Uważam moje prace za materializacje stanów psychicznych. Nie przedstawiają one krajobrazu; stają się krajobrazem wewnętrznym. To, co mnie interesuje, to nie to, co widać, lecz to, co obraz budzi w nas.” — Agathe Toman