Anton Kaestner - #411 - S - " Seatraw ".

#411 - S - " Seatraw ".

Unikat, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z atelier paryskiej.

Akria na spray na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm.
To nie wydruk. To oryginalne dzieło namalowane w kilku warstwach farby i/lub sprayu, którego błyszczące wykończenie "glossy", zbliżone do aplikacji żywicy, jest unikalne.

Wymiary : 12,6" x 9,1" x 0,12" / 32 x 23 x 0,3 cm bez ramy.
Ta tablica jest dostarczana bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen z aluminium, referencja 34 (0,23" x 1,38" / 0,6 x 3,5 cm) zalecana i dostępna przy wysyłce za dodatkowe 70€.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego prace wystawiane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna – Genewa, styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem otoczony naturalnym pięknem i kulturowym bogactwem mojej ojczyzny. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, którego wpływ zasiał ziarno dla tego, czym ostatecznie stała się moja pasja życiowa.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notesach A4, a następnie A3. Najpierw pociągało mnie malarstwo niefiguralne i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, a ja uważam się za ateistę, rozwinąłem również umiłowanie do duchowych materiałów, ponieważ współbrzmiały z moimi poszukiwaniami ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego stania się artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zabrała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, przez Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły perspektywę, zapoznając mnie z różnorodnymi wpływami kulturowymi. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalne sceny artystyczne i angażowałem w twórczą energię każdego miejsca.
Pomimo skupienia na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicha wewnątrz. Przez prawie 30 lat malowanie stało się formą tajemniczej medytacji dla mnie — sposobem na oderwanie się od świata i skoncentrowanie się na wewnętrznym ja.
Zawsze czerpałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, w której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Dzięki sztuce zawsze miałem nadzieję ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem swoje studio w Paryżu i zacząłem całkowicie poświęcać się sztuce. Pod koniec 2023 roku uruchomiłem swoją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moja praca szybko zyskała uznanie, znajdując domy w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Kawasaki CV Artystyczny

Moja pierwsza wystawa solowa, "Échos", zorganizowana w Paryżu pod koniec 2024 roku, zaprezentowała charakterystyczne podejście do sztuki, odstępujące od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego ekstrudowanego pleksiglasu — lekka, gładka, błyszcząca i czasem krucha powierzchnia.
Ten proces uniemożliwia mi widzenie dzieła w trakcie powstawania. Nie mam wizualnego sprzężenia zwrotnego ani kontroli podczas procesu — co traktuję jako zaletę. Pozwalam na „randomowe eksperymenty” — cokolwiek, co może krótko złączyć rozum — aby kierować wynikiem, warstwami i efektami lustrzanymi, które tworzę, pozostawiając miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło w końcu zostanie wystawione. To podejście, które rezonuje z procesem objawienia / utrwalenia fotografii, jest wyzwaniem i wyzwoleniem. Wartości kompozycji wzbogacane są przez warstwy i przezroczystości, a jednocześnie nadają każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem zadowolony, gdy rozpoznaję „niepodważalne potrzeby”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Celuję w podejście celowo proste. Ani „emocje” ani „teoretyczna koncepcja”, lecz doświadczenie bycia. Ani „szybkie konsumowanie” ani „intelletualizacja / posiadanie intelektualne”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych historii; moje sztuki to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif” jak to ujął francuski mistrz SF Alain Damasio.
Chociaż moja praca czasem może kojarzyć się z przejrzystością i jasnością witraża, pozostaje prawie całkowicie abstrakcyjna. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu błyszczącą skórę, przez którą można dostrzec swoją sylwetkę, inną dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Wzajemne relacje światła, koloru i faktury, a także braków, wymagają jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „detalami z bliska” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych introspekcyjnych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi i chcę pozostać pokorny wobec tego, co można osiągnąć. Prosto mówię: czerpię satysfakcję z ciągcego procesu zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, skłaniająca mnie do doskonalenia umiejętności i dalszych eksploracji tego, co mogę osiągnąć. Malarstwo to dla mnie codzienne rzemiosło, eksploracja, sposób na wywoływanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potroi pasję do widzenia.”

Anton Kaestner