Sviatlana Petushkova - Žolines - XIX

Žolinės – XIX to trwająca seria fotograficzna inspirowana florą regionu Bałtyckiego i językiem wizualnym XIX-wiecznych atlasów botanicznych. Zamiast dokumentować rośliny jako obiekty naukowe, seria bada je jako żyjące nośniki pamięci, tożsamości kulturowej i cichej przemiany.

Kompozycja łączy starannie zebrane dzikie rośliny w delikatny, niemal rzeźbiarski układ zawieszony na tle głębokiej czerni. Obraz przywołuje precyzję historycznej ilustracji botanicznej, jednocześnie odchodząc od jej obiektywnego celu. Miękki ruch, subtelne rozmycie i warstwowa przezroczystość wprowadzają poczucie kruchości i nietrwałości, sugerując, że natura nigdy nie może być w pełni zachowana ani sklasyfikowana.

Tytuł odnosi się do Žolinės, tradycyjnego bałtyckiego święta ziół i Wniebowstąpienia, kiedy zbierane i błogosławione są bukiety dzikich kwiatów i roślin leczniczych. Zakorzenione zarówno w tradycjach pogańskich, jak i chrześcijańskich, rytuał odzwierciedla głęboką relację między ludźmi, krajobrazem a sezonowymi cyklami. To odniesienie kulturowe przekształca kompozycję botaniczną w coś więcej niż dokumentację — staje się cichą medytacją nad pamięcią, przynależnością i niewidzialnymi powiązaniami między człowiekiem a światem natury.

Wydruk w dużym formacie na papierze Fabriano, na archiwalnym pigmentowym tuszu, praca podkreśla fakturalną głębię i subtelne przejścia tonalne. Bogata powierzchnia papieru przypomina materialną obecność historycznych kolekcji botanicznych, jednocześnie umożliwiając fotografii zachowanie swojego współczesnego charakteru.

Łącząc obserwację naukową z poetycką wyobraźnią, Žolinės – XIX zaprasza widzów do zwolnienia tempa i kontemplacji ukrytej piękności zwykłych roślin. Dzieło istnieje pomiędzy fotografią a studium botanicznym, pomiędzy archiwum a rytuałem, oferując intymną refleksję na temat odporności natury i sposobów, w jakie krajobrazy utrwalają pamięć kulturową.