Lajos Kassak (1887-1967) - Concrete Composition

Lajos Kassák: Księga obrazowa (1922)

Kolorowy druk - podpis w druku - 1965 Panderma Verlag Basel (wydawca). Oryginalny motyw pochodzi z 1922 roku. 32 x 24 cm.

Rzadka kolorowa sitodruku autorstwa Lajosa Kassáka. Ta kolorowa sitodruka była częścią portfolio w edycji 10 linorytów plus jedna kolorowa sitodruka. Nigdy nie była oprawiona i pochodzi ze stanu Carl’a Laszlo. Drukowa edycja 150 egz.!

Technika: Druk sitowy
Materiał: Papier
Redaktor: Edition Panderma, Basel

Podpis: Podpisany pieczęcią

Pochodzenie:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Kolekcja prywatna, Basel

Stan / Restauracja:
nieznaczne złożenia i ślady wieku na papierze, ale ogólnie dobry.

Dalsze informacje:

Rzadka limitowana edycja przenośnej kolekcji sztuki powojennej i współczesnej La Lune en Rodage III. To egzemplarz nieponumerowany spośród 230 wydań (65 wydań nienumerowanych było w sekcji poza obiegiem) i część trzeciej serii książek La Lune en Rodage. La Lune en Rodage ukazała się w trzech tomach w latach 1960, 1965 i 1977, zawierających łącznie około 180 dzieł sztuki, które dokumentują scenę awangardową od lat 50. do 70. XX wieku. Dzieła zostały zgromadzone przez Carla Laslzo i obejmowały największych artystów tamtego czasu, którzy wniesli istotne prace, często stanowiące punkt zwrotny w ich twórczości i karierach: przykładowo prace Enrico Castellaniego stanowią jego pierwsze udokumentowane prace graficzne, a Delko Achrome Piera Manzoniego to jedyny egzemplarz wyprodukowany przez samego artystę.

Biografia:

Lajos Kassák urodził się we wsi Ersekujvár na Węgrzech 21 marca 1887 roku. Po kilku latach nauki odbył praktykę ślusarską. Następnie został hutnikiem/metalką w Győru i Budapeszcie. W wieku dwudziestu lat zaczął samodzielnie uczyć się malarstwa i pisać poezję. W 1915 roku założył rewolucyjny czasopismo „A Tett” („Czyn”), wokół którego zgromadził młodych artystów i pisarzy sprzeciwiających się wojnie. Po zakazaniu „A Tett” Lajos Kassák założył i redagował awangardowy periodyk „MA” („Dziś”) w 1916 roku. W nim opublikował utwory Grosza, Schwittersa i Hansa Ritschera aż do 1921. Po upadku Węgierskiej Republiki Rad Kassák emigrował w 1920 roku do Wiednia, gdzie kontynuował publikowanie „MA”. Chociaż wczesne prace Kassáka były silnie inspirowane Dada, stał się konstruktywistą, gdyż zainspirował go László Moholy-Nagy, który później uczył na Bauhausie. To właśnie w „MA” Kassák sformułował teoretyczny program węgierskiego konstruktywizmu w 1921 roku. W listopadzie 1924 Kassák dołączył do wielu znanych rzeźbiarzy i malarzy swoich czasów, w tym Brancusiego, Arpa i Schwittersa, prezentując prace na „Pierwszej Międzynarodowej Wystawie Sztuki Współczesnej” w Bukareszcie. W 1926 Kassák spotkał Le Corbusiera, Amédée Ozenfanta, Goll’a i Dermée w Paryżu. W listopadzie tego samego roku powrócił z emigracji do Budapesztu. Lajos Kassák był zdruzgotany przez przejęcie władzy przez Narodowych Socjalistów w Niemczech i marionetkowy reżim na Węgrzech. Po wyzwoleniu Węgier spod jarzma NSDAP Kassák aktywnie działał w Węgierskiej Radzie Sztuki i jako redaktor, lecz do połowy lat pięćdziesiątych został usunięty z urzędu publicznego, chociaż jego międzynarodowa reputacja pozostała nienaruszona. Wystawy poświęcone twórczości tego wszechstronnego i płodnego malarza, rzeźbiarza, grafik i kolażysty odbywały się w Paryżu, Monachium, Warszawie, Kolonii i Paryżu. W 1966 Kassák brał udział w dużej wystawie dadaistycznej zorganizowanej przez Kunsthalle w Zurychu i Musée d'Art Moderne w Paryżu. W 1967 roku, w roku śmierci, Lajos Kassák otrzymał retrospektywę w galerii Adolf Fényes w Budapeszcie."