Neolit Kamień topór bojowy - 17 cm

"Neolityczny perforowany kamienny topór bojowy

Kultura / Okres: Neolit
Data / Okres: 2800–2400 p.n.e.
Materiał: Twardy kamień (prawdopodobnie diabaz/doleryt)
Wymiary: 170 mm
Stan: Dobry

Wysyłka poza Unią Europejską niedozwolona. Z powodu skomplikowanych przepisów eksportowych dotyczących dóbr kultury przedmiot nie może być wysłany poza UE. Prosimy upewnić się, że adres dostawy znajduje się na terenie Unii Europejskiej przed złożeniem oferty.

Informacje o pochodzeniu:
ID rejestracyjny obiektu: 855

Obecny właściciel (S.N.J. S.) zakupił topór bojowy od E.S. w Zuidveen.

Poprzedni właściciel, E.S. z Zuidveen (Holandia), stwierdził, że przedmiot był w jego kolekcji od lat 90.

Według poprzedniego właściciela przedmiot wcześniej znajdował się w prywatnej kolekcji w Holandii od lat 90.

Żadne dalsze informacje o wcześniejszej historii własności nie były dostępne od poprzedniego właściciela.

Informacje tła:

Ten duży perforowany kamienny topór bojowy datuje się na późny neolitu, około 2800–2400 p.n.e., okres związany w północno-zachodniej Europie z kulturą Corded Ware (Single Grave).

Tak starannie ukształtowane topory były prestiżowymi przedmiotami, które pełniły zarówno funkcję narzędzi praktycznych, jak i symboli statusu i władzy. Były mocowane dzięki precyzyjnie nawierconemu otworowi o średnicy około 23 mm, co umożliwiało pewne mocowanie topora na drewnianej rękojeści.

Neolityczne perforowane topory najczęściej wytwarzano z twardych kamieni takich jak diabaz (doleryt), amphibolit, lub innych trwałych skał magmowych i metamorficznych, wybranych ze względu na wyjątkową wytrzymałość i odporność na uderzenia. Obecny przykład wykonano z gęstego twardego kamienia, prawdopodobnie z diabazu (dolerytu).

Wyprodukowanie takiego przedmiotu wymagało znacznych umiejętności, obejmujących stukanie, szlifowanie, polerowanie i żmudne nawiercanie centralnego otworu osi przy użyciu technik ściernych. Te metody wytwarzania odzwierciedlają zaawansowane tradycje obróbki kamienia, które rozwinęły się w późnym neolicie.

Perforowane topory występują w dużych częściach północnej i zachodniej Europy i ilustrują szeroki przepływ technologii, rzemiosła i tradycji kulturowych między społecznościami prehistorycznymi. Chociaż egzemplarze użytkowe z pewnością były używane, tak precyzyjnie wykonane okazy jak ten miały także znaczenie społeczne i były ściśle związane z tożsamością, prestiżem i wyłaniającymi się elitami wojowników.

Ten egzemplarz stanowi namacalny kontakt z późnym neolitem, dostarczając bezpośrednich dowodów na wyrafinowaną sztukę rzemieślniczą i rozwój społeczny, który charakteryzował prehistoryczną Europę ponad 4 000 lat temu."