Jacques Fontaine - Des Marques des sorciers - 1860

Jacques Fointaine, Des marques des sorciers et de la reelle. W Lyonie, 1611. Rarissima e sconosciuta ristampa ottocentesca (1860 circa) stampata senza data. Cm 19,5 x 11,5, legatura coeva in mezza tela, piatti marmorizzati, pagine 45 (1). In ottimo stato - una piccola apertura al dorso - normali tracce del tempo. In asta senza riserva!!!!

Jacques Fontaine był dwornym lekarzem Króla Francji (conseiller et médecin ordinaire du Roy). Wydarzenie: Książka powstała pod wpływem ogromnych emocji wywołanych procesem Louis Gaufridy z 1611 roku. Gaufridy był kapłanem z Marsylii oskarżonym o bycie strasznym czarownikiem i o wywołanie opętania niektórych sióstr urszulanek w Aix-en-Provence. Skazano go na śmierć i stracono. Celem Fontaine’a: Napisał ten krótki traktat zaledwie kilka miesięcy po procesie, by podkreślić znaczenie medycyny w trybunałach. Chciał udowodnić, że lekarze (a nie tylko księża czy sędziowie) są kluczowymi postaciami do stwierdzenia, czy dana osoba była rzeczywiście opętana, czy zawarła umowę z diabłem. Rozpoznanie „Znaku Diabła” (Les marques des sorciers). Fontaine, będąc lekarzem, analizuje fizyczne znaki pozostawione przez Szatana na ciele czarowników. Wyjaśnia, że te znaki to w rzeczywistości fragmenty martwego ciała stworzone przez diabła na ludzkim ciele. Główną cechą tych punktów była całkowita bezwzględność bólu: jeśli wkłuwano igłę, nie miały powodować bólu ani krwawienia. Fontaine rości sobie prawo do roli lekarza jako jedynego prawdziwego eksperta, który może przeprowadzić tę „ekspertyzę medyczną” podczas procesów.

2. Rzeczywistość opętania ciałem (La réelle possession)
W drugiej części książki autor polemizuje z poglądem, że opętanie to fikcja lub zwykłe zaburzenie psychiczne (jak melancholia). Utrzymuje stanowczo, że diabeł ma realną władzę objęcia fizycznie ciała człowieka, poruszania nim i używania według własnego upodobania. Obnaża „sztuczki” i strategie, które diabeł używa, by przekonać sceptyków, że ciała nie są naprawdę przenoszone na Sabat (zgromadzenia czarownic). Książka Jacques’a Fontaine’a jest dokumentem fundamentalnym, ponieważ oznacza oficjalne wejście medycyny w procesy o czary. Zamiast bazować wyłącznie na przesądach lub modlitwach, poszukiwano „dowodu naukowego” (bezbolesności) na skazanie oskarżonego. Był to tekst bardzo wpływowy i wielokrotnie wznawiany właśnie ze względu na jego pozorne autorytatywne znaczenie medyczne.