Santiago Puig Valls (1943) - Barcelona

Pictura Subastas prezentuje to magnificzne dzieło sztuki należące do Puig Valls, przedstawiające żywą plac miejski po deszczu, z przechodniami, samochodami i pomnikiem otoczonym zabytkowymi budynkami pod niebem pełnym dużych chmur. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary z ramą: 86x99x8 cm.
· Wymiary bez ramy: 60x73 cm.
· Olej na płótnie podpisany ręcznie przez artystę z lewej strony dzieła, Puig Valls.
· Praca znajduje się w dobrym stanie zachowania.
· Dzieło sprzedawane z piękną ramą (wliczona w licytację jako prezent).

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej kolekcji prywatnej w Gironie.

Ważna uwaga: zamieszczone fotografie stanowią integralną część opisu partii. Reprezentacja cyfrowa w mockupie orientacyjna; mogą istnieć różnice w stosunku do rzeczywistego artykułu pod kątem koloru, skali i detali.

Obraz zostanie profesjonalnie zapakowany przez eksperta IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), używając materiałów wysokiej jakości, aby zapewnić ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego opakowania, jak i sam transport.
Wysyłka realizowana będzie przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Wysyłki dostępne na skalę międzynarodową.

------------------------------------------------------------------

Ten obraz przedstawia szeroką plac miejski po deszczu, otoczoną przez eleganckie budynki i ożywioną przez przechodniów, samochody i dużą figurę stojącą po lewej stronie. Suchą powierzchnię placu odbijają drobne refleksy architektury i nieba, podczas gdy chmury o dużych rozmiarach rozciągają się nad całym miastem. Scena łączy codzienny ruch ludzi z solidnością budynków i monumentalnością przestrzeni publicznej. Efekt przekazuje świeżość, głębię i przyjemne odczucie życia miejskiego.

Plac otwiera się od pierwszego planu i prowadzi wzrok ku ulicom, które kontynuują się między budynkami. Jego powierzchnia wydaje się podzielona chodnikami, krawężnikami i szerokimi strefami ruchu, tworzącymi krzywe i diagonalne linie. Te kierunki organizują kompozycję i wizualnie prowadzą do centrum. Widz wydaje się znajdować na rogu, obserwując ruch z nieco oddalonej pozycji.

Powierzchnia ulicy jest jednym z najbardziej ekspresyjnych elementów. Szarości, zielenie, odcienie niebieskawe i beże mieszają się z drobnymi różowymi, żółtymi i białymi Refleksami. Niektóre obszary wydają się jeszcze pokryte cienką warstwą wody, zwłaszcza na dole. Wilgoć łagodzi wygląd ulicy i wnosi specjalną jasność sceny.

Na lewo w pierwszym planie pojawia się kobieta i dziecko idący razem. Kobieta ma długą suknię lub płaszcz w odcieniu czerwonym, uzupełniony jasnym kapeluszem, który wyróżnia się na tle. Obok niej chłopiec ma żółte i ciemne ubrania i wydaje się iść krok po kroku. Obie postacie wprowadzają scenę codzienną i czułą w ramach rozległości placu.

Długa cień tych dwóch postaci rzuca się na ziemię i wzmacnia ich obecność. Kobieta wydaje się nieco pochylać ciało w stronę dziecka, jakby prowadziła lub chroniła je podczas przejścia. Jej ciepłe kolory kontrastują z chłodnymi tonami chodnika. Ta mała grupa wnosi ludzki bliski kontakt i ustanawia pierwszy narracyjny punkt.

Na prawym krańcu stoją dwóch mężczyzn rozmawiających lub czekających przy chodniku. Jeden ma jasną kurtkę i ciemne spodnie, drugi ma niebieskawą rzecz i zielonkawe spodnie. Ich ciała są lekko skierowane ku sobie, sugerując nieformalną rozmowę. Obecność tych postaci równoważy wizualnie kobietę i dziecko z przeciwległej strony.

W pobliżu nich wznoszą się słup i ciemny latarnik, które ramują prawy brzeg. Pionowość tych elementów kontrastuje z poziomymi liniami placu i elewacji. Latarnia zdaje się należeć do eleganckiego, tradycyjnego miejskiego wyposażenia. Jej ciemny kolor potęguje głębię tej części.

W centrum sceny krąży czarny samochód, który porusza się wokół placu. Jego ciemny karoseria odbija jasne plamy i wyróżnia się wyraźnie na tle oświetlonych budynków. Pozycja pojazdu wprowadza ruch i umiejscawia scenę w nowoczesnym mieście. Inne samochody stoją zaparkowane lub częściowo ukryte przy elewacjach.

Droga opisuje zakręt wokół centralnego obszaru z ogrodem. Takie rozmieszczenie sprawia, że plac wydaje się szeroki i zorganizowany, z różnymi przestrzeniami przeznaczonymi na ruch i spacer. Szarości asfaltu przeplatają się z zielenią i rudymi odcieniami. Kształt koła sprawia, że wzrok podąża przez całą kompozycję.

Figura po lewej stronie to wysoki posąg na jasnym kamiennym cokole. Reprezentuje postać ludzką odzianą w pelerynę lub płaszcz, zwróconą w stronę placu. Jej ciemna sylwetka wyróżnia się na tle jasności nieba i budynków. Monumentalność postaci sugeruje, że to postać ważna dla historii lub tożsamości miasta.

Cokół posiada kilka poziomów i szeroką podstawę, co podkreśla znaczenie monumentu. W jego otoczeniu rozciąga się strefa ogrodowa z trawą i czerwonymi kwiatami. Ta zielona przestrzeń wprowadza kolor i tworzy przejście między posągiem, ulicą a budynkami. Niektóre osoby zdają się spacerować w pobliżu monumentu, podkreślając jego funkcję jako punktu spotkań.

Czerwone kwiaty otaczające posąg tworzą wyraźną, ciepłą wstęgę. Ich kolor kontrastuje ze zielenią trawnika i z ciemnymi odcieniami podstawy. Choć pojawiają się w prosty sposób, dodają radości i dbałości o wspólną przestrzeń. Plac nie jest postrzegany jedynie jako miejsce przejazdu, lecz także jako miejsce przeznaczone do kontemplacji i odpoczynku.

Dalsze budynki w tle mają elewacje w kolorach ochry, żółci, brązów i kremu. Ich okna równomiernie rozmieszczone, a niektóre mają małe balkony lub ciemne ramy. Światło sprawia, że budynki w centrum wydają się szczególnie ciepłe. Ta jasność kontrastuje z mniej jasnymi budynkami po obu stronach.

Duży środkowy budynek ma wiele kondygnacji i elewację uporządkowaną serią okien i balkonów. Odcienie żółte i złote przyciągają uwagę i czynią z budynku jeden z głównych punktów sceny. Dach o czerwonej barwie wnosi ciepły akcent, który współgra z kwiatami i ubiorem niektórych postaci. Architektura emanuje elegancją i charakterem historycznym.

Po lewej stronie wznosi się ciemniejszy budynek, przedstawiony za pomocą głębokich brązów i szarości. Jego krzywa elewacja podąża za kształtem placu i ma liczne okna rozmieszczone wertykalnie. Cień kładący się na tę konstrukcję tworzy silny kontrast z centralną jasnością. Ta różnica pomaga skierować wzrok ku ulicom w tle.

Po prawej stronie pojawiają się budynki o różnorodnych stylach i wysokościach. Niektóre mają ciemne elewacje, inne – żółte mury, czerwone dachy i ozdobne detale. Wieża lub iglica wznosi się na górze, częściowo odcinając się od krawędzi. Ta różnorodność architektoniczna wzbogaca pejzaż miejski i sugeruje miasto ukształtowane w różnorodnych epokach.

Ulice otwierające się między budynkami tworzą ważne poczucie głębi. Droga blisko pomnika zwęża się stopniowo i znika między odległymi fasadami. Inne mniejsze uliczki zdają się kontynuować za centralnymi budynkami. Taka organizacja zachęca do wyobrażenia reszty miasta poza placem.

Niebo zajmuje prawie połowę górnej części i jest pokryte dużymi chmurami o odcieniach szarości, bieli, odcienia niebieskiego i zielonkawych. Niektóre masy są szczególnie ciemne, inne otrzymują jasne światło, które oświetla ich brzegi. Kontrast sugeruje zmienną aurę, prawdopodobnie po burzy. Atmosfera zachowuje wilgoć, ale także odświeżoną jasność.

Wśród chmur otwierają się drobne, jaśniejsze prześwity, pozwalające na wejście światła. Ta jasność rzuca się na fasady centralne i na pewne obszary chodnika. Budynki wydają się wyglądać na przemian w cieniu i w świetle w zależności od przemijania chmur. W ten sposób miejski krajobraz nabiera żywej, zmiennej wyglądu.

Dzieło uchwyca codzienny moment, nie przedstawiając żadnego nadzwyczajnego wydarzenia. Ludzie spacerują, rozmawiają lub przechodzą przez plac; pojazdy poruszają się; a miasto kontynuuje swój rytm. Jednak światło po deszczu przekształca te proste czynności i nadaje im szczególne piękno. Przestrzeń wydaje się świeżo wyczyszczona i pełna odnowionej świeżości.

Kompozycja zyskuje równowagę dzięki rozmieszczeniu dużych mas. Ciemne budynki skrajów ramują jasne elewacje centrum; posąg równoważy figury po prawicy; a niebo otwiera się nad placem. Zakrzywione linie drogi łagodzą sztywność architektury. Wszystko łączy wilgotna atmosfera i rozproszone światło.

Ciepłe i chłodne kolory współistnieją w harmonii. Żółcie i ochry budynków dodają ciepła, podczas gdy błękity i szarości nieba i podłogi przenoszą świeżość. Czerwienie kwiatów i ubrań wprowadzają życia. Zieleń ogrodu i niektórych refleksów równoważy całość i łączy naturę z architekturą.

Ogólnie rzecz biorąc, dzieło przedstawia elegancki plac miejski po deszczu, na którym przechodnie i samochody krążą wokół pomnika otoczonego ogrodami i zabytkowymi budynkami. Wilgotny chodnik, wielkie chmury i światło oświetlające fasady tworzą świeżą, dynamiczną i lekko nostalgiczna atmosferę. Obraz celebruje piękno codziennego życia w mieście i zamienia zwykły moment w scenę pełną głębi, ruchu i charakteru.