Jacob Kanbier (1949-2020) - Doggy

Oryginalne dzieło Jacob Canbier
Mieszana technika na papierze

Wyjątkowy i Unikalny Obiekt (Pochodzenie):
Prawie nigdy nie malował na papierze psów, co czyni to konkretne dzieło absolutnym przedmiotem kolekcjonerskim. W 2011 roku obecny właściciel odwiedził Kanbiera w jego pracowni z prośbą o obraz psa. Ponieważ artysta wówczas nie miał dostępnego dzieła, postanowił na miejscu spontanicznie stworzyć jeden. Wziął kartkę papieru i wycisnął resztki farby bezpośrednio z tub na papier. Dzięki temu powstało minimalistyczne, bardzo ekspresyjne dzieło z piękną, grubą teksturą. Spektakularny dowód surowego, nieprzefiltrowanego procesu twórczego, za który Kanbier był ceniony: dzieło zostało wykonane ad hoc tak szybko, że właściciel musiał wracać do domu z farbą jeszcze mokrą w bagażniku. Rzadka okazja posiadania unikalnego fragmentu historii sztuki, który odstępuje od całej jego regularnej twórczości.

To dzieło sztuki jest niezwykle rzadkim wyjątkiem w dorobku znanego holenderskiego neosymbolisty Jacoba Kanbier (1949–2020). Kanbier był znany z tworzenia dużych, wybuchowych i kolorowych „live-action” obrazów wyłącznie na płótnie.

Był synem Susanny Louise Plantfeber i Jacoba Kanbier. Pomiędzy 1970 a 1981 rokiem (rozwód) był żonaty z Wilhelminą Christiną de Mooij.
W 1985 rozpoczął naukę w Akademii Sztuk Pięknych w Amsterdamie, lecz edukacja artystyczna go nie pociągała, więc w dużej mierze był samoukiem. Kanbier czerpał inspirację przede wszystkim od Willema de Kooninga i Jeana-Michaela Basquiata. Naśladowany przez tych artystów tworzył przede wszystkim „szorstkie” prace w „wybuchowym” procesie twórczym, z określeniem „live-action painting”. Zalicza się go do neosymbolistów.
Współpracował z pokrewnymi artystami takimi jak Justus Donker i Justus Dick Bakhuizen van den Brink oraz grupą After Nature Petera Klashorsta. Później przez pewien czas należał także do Kunstenaars Collectief, „De Leidsche Mondialen” Dicka Bakhuizen van den Brinka, będącego jego założycielem.
W 1987 Kanbier odbył swoją pierwszą solową wystawę w Muzeum De Lakenhal w Lejdzie i brał udział w pokazie „action-painting” w Boulevard of Broken Dreams w Amsterdamie. Wzięli w nim udział również Herman Brood, Jules Deelder i Simon Vinkenoog. W 1989 zaprezentował w Stedelijk Museum (Amsterdam) Manifest Neosymbolizmu.
Kanbier pracował, po okresach spędzonych w Paryżu, Pradze i Fryzji, w swoim rodzinnym mieście Leiden. Jego prace znajdują się w kolekcjach artystycznych m.in. królowej Julii, księcia Willema-Alexandra, siedziby Eerste Kamer w Hadze, Muzeum De Lakenhal, Wim Kok, Hedy d’Ancona i Feliksa Rottenberga."