Anton Kaestner - #393 - S - " Concilian ".

#393 - S - "Concilian".
Dzieło monograficzne, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z paryskiego atelier.

Akrystalowa spray na płycie z pleksiglasu o grubości 3 mm.
To dzieło nie jest wydrukiem. Jest to oryginalne dzieło malowane w kilku warstwach farb i/lub sprayu, którego połysk „glossy”, zbliżony do efektu zastosowania żywicy, jest unikalny.

Wymiary: 12,6 x 9,1 x 0,12 cale / 32 x 23 x 0,3 cm bez ramki.
To dzieło wysyłane jest bez ramy.
Ramka wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen z aluminium, referencja 34 (12,0 cm x 5,4 cm? — proszę o potwierdzenie wymiarów ramy) zalecana i dostępna przy wysyłce za dodatkowe 70 €.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to malarz, rzeźbiarz i autor z Szwajcarii, mieszkający w Paryżu. Jego prace prezentowane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna – Genewa, styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem w otoczeniu naturalnego piękna i bogactwa kulturowego mojego kraju. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to właśnie mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, swoją obecnością zasiał ziarno, które w końcu stało się pasją mojego życia.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notatnikach A4, a potem A3. Początkowo pociągała mnie malarka niefiguratywna i abstrakcyjny ekspresjonizm. Z czasem, a ja uważam siebie za ateistę, rozwinąłem także sympatię do duchowych materiałów, które rezonowały z moimi poszukiwaniami ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego stania się artystą nie była od razu oczywista.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę w biznesie, która zabrała mnie po całym świecie, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły mój światopogląd, narażając mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie był, zanurzałem się w lokalne sceny artystyczne i czerpałem z energii twórczej każdego miejsca.
Pomimo skupienia na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho tliła się pod powierzchnią. Przez prawie 30 lat malarstwo stało się dla mnie formą sekretnej medytacji — sposobem na ucieczkę ze świata i skoncentrowanie na wewnętrznym ja.
Zawsze odczuwałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Dzięki mojej sztuce zawsze miałem nadzieję ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksję nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na wcześniejszą emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i całkowicie poświęciłem się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem moją publiczną karierę artystyczną i ku mojemu zaskoczeniu moje prace szybko zyskały uznanie, trafiając do prywatnych kolekcji w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Artystyczne CV

Moja pierwsza solo wystawa, „Échos”, zorganizowana w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała charakterystyczne podejście do sztuki, odchodzące od tradycyjnych technik malarskich: maluję farbami akrylowymi, metalicznymi pigmentami i sprayami na odwrocie recyklingowanego pleksiglasu extrusion i jest to lekka, gładka, błyszcząca i czasem krucha powierzchnia.
Ten proces uniemożliwia mi obserwowanie pracy podczas jej tworzenia. Nie mam w trakcie procesu informacji zwrotnej wzrokowej ani kontroli — coś, co akceptuję. Pozwalam na „losowe eksperymenty” — cokolwiek się wydarzy — aby poprowadzić wynik, warstwy i efekt lustra, które tworzę, oraz zostawiam miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło w końcu zostanie wystawione. Takie podejście, które rezonuje z procesem objawiania / utrwalania fotografii, jest zarówno wyzwalające, jak i wymagające. Wartości kompozycji wzbogacają się o warstwy i transparentności, jednocześnie nadając każdemu dziełu cechę „ascetyczną”: cieszę się, gdy rozpoznaję „niepodzielne konieczności”, tj. to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Świadomie utrzymuję mój sposób pracy jak najprostszy. Ani „emocja”, ani „teoretyczne pojęcie”, lecz doświadczenie bycia. Ani „szybkie konsumowanie”, ani „intelektualizacja / posiadanie intelektualne”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widocznych i niewidocznych opowieści — moje sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif”, jak by powiedział francuski mistrz SF Alain Damasio.
Choć moje prace czasem mogą przywoływać transparentność i jasność witrażu, pozostają niemal całkowicie abstrakcyjne. Co więcej, pleksiglas nadaje malarstwu mieniącą się skórę, pod którą można dostrzec własny zarys, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło działa jak dyskretny lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Gra światła, koloru i faktury, także brakowanych fragmentów, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami z bliska” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych introwertycznych podróży.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi i chcę pozostawać pokorny wobec tego, co da się osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym kwestionowaniu i rozwoju. Każde nowe stworzenie to konfrontacja z moimi ograniczeniami, zmuszająca mnie do udoskonalania umiejętności i dalszej eksploracji tego, co mogę osiągnąć. Malowanie to dla mnie codzienne rzemiosło, poszukiwanie, sposób na wywoływanie rozmów, które mają głębokie znaczenie.

Jak mówił Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję do widzenia.”

Anton Kaestner.