Gianfranco Zenerato - ABSTRACT MOUSE

OKAZJE DLA KOLLEKCJONERÓW I INWESTORÓW SZTUKI

Wśród współczesnych artystów o najwyższym uznaniu i najszybszym wzroście na Catawiki Gianfranco Zenerato zdobył już zaufanie ponad 180 międzynarodowych kolekcjonerów.

DODAJ DO SWOJEJ KOLEKCJI WYJĄTKOWE I WYBITE DZIEŁO, KTÓRE MOŻE PODNIEŚĆ PRESTIŻ TWOJEGO KARYEROWEGO DZIEDZICTWA ARTYSTYCZNEGO!

- 220 sprzedanych prac
- 100% pozytywnych opinii
- 87 potwierdzonych recenzji

Szanowni Kolekcjonerzy,
jeżeli planujecie wakacje albo będziecie chwilowo nieosiągalni, proszę o kontakt w celu uzgodnienia harmonogramu dostawy nabytego LOT-u. Chętnie dostosuję się do Waszych potrzeb organizacyjnych, aby dostawa odbyła się w najdogodniejszych dla Was terminach i według preferowanego trybu.

www.zenerato.com

WYJEDYNCZIONE DZIEŁO 100% RĘCZNIE MALOWANE - olej i piaskowiec kwarcowy na panelu

DLACZEGO KOLEKCJONOWAĆ DZIEŁO GIANFRANCO ZENERATO

✓ Ponad 35 lat kariery zawodowej
Działający od 1990 roku Gianfranco Zenerato z biegiem czasu wykształcił własny, rozpoznawalny język artystyczny, ceniony przez kolekcjonerów i krytyków sztuki.

✓ Ponad 600 wystaw i manifestacji artystycznych
Stale obecny na krajowej i międzynarodowej scenie artystycznej, budowany przez dekady działalności wystawienniczej.

✓ Ponad 500 nagród i wyróżnień
Ścieżka artystyczna nagrodzona przez instytucje, krytyków i organizacje kulturalne, które doceniły jej wartość i jakość.

✓ Dzieła w kolekcjach prywatnych i publicznych
Jego obrazy znajdują się w kolekcjach w Italii, Europie, Ameryce i Azji, potwierdzając międzynarodowe zainteresowanie jego pracą.

✓ Ceniony przez krytykę specjalistyczną
Jego praca badawcza została analizowana i prezentowana przez autorytatywnych krytyków i historyków sztuki, w tym Paolo Levi, Giammarco Puntelli, Sandro Serradifalco, Giorgio Grasso i wielu innych specjalistów.

✓ Unikalny i natychmiast rozpoznawalny styl
Dzieła Zenerato łączą tradycję figuralną, symbolizm i współczesność. Każde malowidło opowiada historię i zaprasza obserwatora do osobistej, zawsze nowej interpretacji.

✓ Wysoka techniczna jakość wykonania
Duże skupienie na szczegółach, równowadze kompozycyjnej i intensywności barw sprawia, że każde dzieło ma silny wpływ wizualny i kolekcjonerski.

✓ To nie tylko dekoracja
Każde dzieło rodzi się w wyniku trzydziestoletniego rozwoju badawczego i stanowi syntezę artystycznej wizji autora.

Okazja dla kolekcjonera

Nabycie dzieła Gianfranco Zenerato oznacza posiadanie oryginalnego utworu stworzonego przez artystę z długą, udokumentowaną karierą, setkami wyróżnień i ugruntowaną obecnością w międzynarodowych kolekcjach.

Dzieło zaprojektowano nie tylko z myślą o dzisiejszym podziwianiu, lecz także o zachowaniu wartości artystycznej, kulturowej i kolekcjonerskiej na lata.

Certyfikat archiwizacji międzynarodowej - Certyfikat autentyczności - Akt zawierający przebieg kariery artysty
Unikalne dzieło malowane ręcznie - całkowite wymiary z ramą 65x75x5 cm - olej i piaskowiec kwarcowy na panelu - 2026
Gotowy do powieszenia - Wspaniała rama drewniana wysokiej jakości wykonana ręcznie

WAŻNA UWAGA DLA OFERENTÓW ZE STREFY POZA UE
Wysyłki do państw spoza UE są możliwe, ale ze względu na skomplikowane procedury biurokratyczne (zezwolenia ministerialne, formalności celne itp.) wiążą się z dodatkowymi kosztami, które są już uwzględnione w kosztach wysyłki podanych w ogłoszeniu.
Z tych samych powodów czas dostawy może być dłuższy niż zwykle.
Dziękujemy za zrozumienie.

Niektóre opinie uznanych ekspertów z branży:

Gianfranco Zenerato należy do nurtu artystów lat siedemdziesiątych, surowych posłańców wobec społeczeństwa zachodniego. Podczas gdy miasto Milan Antonio Recalcati i rzymski Franco Mulas wyrażali społeczną złość, Zenerato niesie patetyczne ostrzeżenie, gdzie klęska człowieka może być także wstępem do laickiego zbawienia. To wizja bogata w znaczenia symboliczne, malarz szkoły nowoczesnej, który z talentem godzi badanie z eksperymentem. (Paolo Levi)

Dostrzega się w obrazie emblematycznym zaproszenie do medytacji nad pięknem martwej natury, kwiatu i młodej kobiety. Klasyczność tych milczących obrazów przerywa nastrój zawieszenia w świecie szarości, tym współczesnym, który odciąga nas od snu. (Paolo Levi)

W tym niepokojącym, lecz wyraźnym przekazie wizualnym dialog między zwięzłością barwy a harmonią form świadczy o napięciu ekspresyjnym i mistrzostwie wytrawnego artysty. Interesujące i nowatorskie połączenie kwiatów, owoców i przedmiotów technologicznych współczesności. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato opracowuje narracje znakowe, które odsłaniają krok po kroku nieskończone możliwości wyobraźni, zorganizowanej według uporządkowanych sekwencji jego mentalnych przemyśleń. Jego fantazyjne konstrukcje mogłyby wprowadzać w błąd krytyków, jeśli chodzi o przypisanie go do surrealizmu. To nieprawda, bo nie proponuje on abstrakcyjnej, irracjonalnej wyobraźni, lecz raczej rzeczywistość znaną nam z kontekstu, z jasnym, wysoce symbolicznym celem komunikacyjnym. (Sandro Serradifalco)

To malowidło Gianfranco Zenerato jest technicznie dobrze zbudowane, subtelnie i bogato złożone, i proponuje rzeczywistość stworzoną przez umysł wizjonera. Jego prace mają silny składnik scenograficzny i dla tych, którzy zgłębiają te przekazy, pozostaje do zdefiniowania, jakie znaczenie nadał im autor. On igra z symbolami i aluzjami i czerpie zabawę z interpretacyjnych współrzędnych zawiązanego wątku przedstawionej historii maskowanej nierzeczywistość. (Salvatore Russo)

Z Gianfranco Zenerato mamy doskonały pomysł, przemieniony z ogromną zdolnością w figury oczekiwania, gdzie nowoczesność styka się z czasem, który już nie istnieje, aby ponownie spotkać uczucia... (Giammarco Puntelli)

Autor stawia na nakładanie i przecięcia gatunków, na wyszukane, metaforyczne poszukiwanie, które ostro konturuje tematy i kolory. Przeźroczyste, błyskotliwe spostrzeżenie jednoczy przeszłość (martwa natura), teraźniejszość (postać żeńska) i przyszłość (symbolizm, krypticzny zapis...), tak że praca staje się artystycznym, a także literackim i metanarracyjnym wzorem. Pragnie malarz odnaleźć nowy, wizualny universo, badać granice tradycyjnej ikonografii, aby udowodnić, że malarstwo dziś — wśród hałasu — wciąż pozostaje oryginalnym zjawiskiem. Kreatywność artysty podkreśla także jaskrawe barwy, które potwierdzają, że podejście skojarzone z gatunkiem wciąż ma prawo do obywatelstwa w malarstwie XXI wieku.

Malarstwo Gianfranco Zenerato prowadzi nas do postrzegania rzeczywistości na trzech poziomach. To podróż w czasie, którą podejmuje z artystą, który dzięki różnym eksperymentom doprowadził w ciągu lat do umieszczenia swojej wizji w teraźniejszości, która patrzy w przeszłość jako idealny, lecz już utracony świat, oraz w przyszłość pełną sztucznych i sztucznie stworzonych zanieczyszczeń.
To ostrzeżenie i przestroga, którą niesie ten obraz, gdzie stały element „bateria” przypomina nam: uważaj, czas dobiega końca, a silne odwołania do naturalnych elementów na pierwszym planie, skażonych przedmiotami ze świata technologicznego (mysz, dysk CD, budzik) podkreślają, jak ważne jest nie zerwanie związku z przeszłością, z czasem, gdy natura była dominująca.
Postać kobieca, umieszczona w osi czasu teraźniejszości, reprezentuje archetyp matki-Ziemi, osadzonej w świecie pośrodku między przeszłością a przyszłością.
Gianfranco jak Odyseusz wędruje w tej wymiarowej czasowości, poszukując sił, które nas podtrzymują i kształtują, zmieniają lub rządzą naszym losem. Pchany ku przyszłości człowiek-artysta podejmuje podróż z determinacją, lecz potem uświadamia sobie własną kruchość wobec złożoności świata, który stworzył, świata technologicznego, który zaczyna mu wymykać się spod kontroli, i czuje potrzebę powrotu do miejsca, z którego wyruszył. Wraca zatem cykliczność, w której podróż to wieczne wezwanie do życia i śmierci. Musimy wrócić do punktu wyjścia, aby odnaleźć samych siebie, a żeńska figura staje się symbolem tej, która pozwala nam odrodzić się.
Słowa „wyjść” i „porodzić” zawierają oba pojęcie separacji i oderwania i w każdej podróży Gianfranco Zenerato występuje ten temporalny, okrężny odsyłacz, to rozchodzenie, a potem powrót. Gdy patrzymy w przyszłość, nie pozostaje nic innego, jak zwrócić wzrok w przeszłość, by nie utracić korzeni, by nie zostać odczłowieczonym przez świat technologiczno-posttechniczny.
Każda podróż stawia na równi rozum i emocje, budzi wątpliwości i lęki, codzienne czasy zniekształcają się i nabierają innych znaczeń.
Iść ku przyszłości staje się wyzwaniem, dostrzegalnym w spojrzeniu kobiety, lecz także niebezpieczeństwem, bo to prawie utrata tożsamości. Rozpoczynając podróż, trzeba zmierzyć się z separacją od „starego ja”, nawyków, ról i pewności. Wyruszenie to wolność, i choć ta wolność jest ograniczona, bo zbliża nas do nieznanego, to potrafi poukładać przeszłość. Perspektywa w ruchu staje się odśrodkowa i dośrodkowa, przepływ ekspansji to kierunek, w którym idziemy, podczas gdy centrum skurczu to kierunek, z którego pochodzimy, a w pracach Zenerato odczuwamy tę skądś pochodzenia i kierunku ku innemu. W środku figura kobieca jako punkt odniesienia: to świadomość artysty, serce podróży, z jej rytmami, hałasami, czasami, trudnościami, odkryciami i emocjami.
Czas przyszły, reprezentujący nadejście, w niektórych pracach jest odhumanizowany, a kobieca postać jest prawie rozpuszczona, bo sam artysta nie rozpoznaje się w takim umiejscowieniu: jakby utrata tożsamości była godzeniem się z utratą więzi z przeszłością, a także elementy martwych natur stają się w niektórych przypadkach prawie nieobecne i przytłoczone przez elementy technologiczne.
Staje się zatem kluczowe, by chronić się przed tą przyszłością, która nadciąga niebezpiecznie i niemal niekontrolowanie, i uciekać w coś znajomego i starego, gdzie nawet „iluzje są prawdziwe”.
Z Gianfranco Zenerato mamy prawdziwą możliwość podróżowania przez sny, znaki i symbole, gdzie każdy zobaczy siebie odbitego w lustrze. Wyruszenie z nim oznacza chwilowe zaparcie się tych luster w oczekiwaniu na odkrycie innego obrazu samego siebie. Być może odnajdziemy swoją istotę, zrozumiemy relativizm wartości i perspektyw własnych i cudzych. Możemy się zgubić, a potem odnaleźć, uświadamiając sobie wspólną naturę, wspólny los, wspólną tożsamość. (Gaetana Foletto)

Artysta, zaczynając od klasycznego antyku z językiem pre-astration figurale, na tle wewnętrznego kosmosu historyzującego, przesuwa ruchomą suwakę swojej świadomości rozwoju, aż do skrajnych nagłe przypadki obecnego, podporządkowując swoją naukową technikę energii snu, znaku, symbolu, a przede wszystkim barwie, bogatej w czystość i brzmienie, aby wejść w kontakt z obecnym także technologicznym. Jego nowoczesność jest autentycznie psychologiczna i ekspresyjna, odzwierciedlająca ładunek ekspresyjny różnych zmiennych transawangardy, przypisywanych w późnych latach dziewięćdziesiątych i później... z nakładkami perspektywicznymi karavaggistycznymi ... i nowoczesną psychologią o pochodzeniu postrenesansowym (Rembrandt ...). Zenerato ma ogromne możliwości twórcze w szerokim zasięgu historycznym, potrafiąc połączyć je poetycko, składając wibrujące struny poezji duszy wzdłuż osi historii sztuki w wartościach uniwersalnych, i w skanowaniu po suwak jego nieskończonej wyobraźni, poprzez hiperrealizm jego wizjonarnego snu, okno otwarte połączone z rozumem, dialogując z teraźniejszością. (Profesor Alfredo Pasolino)

Bardzo interesujące jest jego badanie: figuracja osiąga efekty scenograficzne w przestrzeni, w której wibruje symboliczna częstotliwość, przy czym za każdym razem oddaje ją marzeniu, mitowi lub codziennej rzeczywistości, wszystko harmonizowane przez wspaniałą grę barw.

Artysta rygoru i nowoczesności
Pod red. Francesco Cairone

Najbardziej oryginalni autorzy nie dlatego są oryginalni, że promują to, co nowe, lecz dlatego, że prezentują to, co mają do powiedzenia, w sposób, który sprawia, że wydaje się, iż nigdy wcześniej nie było powiedziane.
(Goethe)

Należy rozpoczynać od przejmującego zdania Goethego, aby opowiedzieć o bogatej i innowacyjnej malarskiej twórczości artysty Gianfranco Zenerato, i to właśnie dlatego, że poprzez to proste zdanie opowiada pewną dużą prawdę, mianowicie że w malarstwie już wszystko zostało zrobione i dziś artysta, dążąc do własnej indywidualności, niepodlegający wpływom nurtów i Mistrzów przeszłości, musi pokonać ogromne przeszkody, bo jak mawiał także Giorgio Morandi „Na nowo na świecie nie ma nic lub prawie nic” i zatem aby być oryginalnym, trzeba malować z uwzględnieniem społecznych, technologicznych i naukowych przemian.

Mówi się, że sztuka należy do wszystkich, lecz nie dla wszystkich; każdy ma prawo do wzruszeń na widok arcydzieła, lecz malowanie i tworzenie to dar, jaki Bóg ofiarował tylko wybranym, którzy potrafią dostrzec to, czego inni często nie dostrzegają, i przekształcić emocje płynące z drobnostek, gestu, pieszczoty, spojrzenia w barwy, które ożywiają szarą rzeczywistość otaczającą nas świat.
Wśród tych szczęśliwców należy bez wątpienia wymienić mistrza Zenerato, utalentowanego artystę, który czyni z dokładności, rygoru i fantazji styl malarski, który choć nawiązuje do mistrzów przeszłości, pokazuje, że artysta czerpał z lekcji pięknej sztuki, kradnąc od wielkich niezrównaną technikę, prezentując unikalność i indywidualność widoczną w każdym pojedynczym dziele, co czyni go białą plamą na narodowej scenie artystycznej.
K specjalne kwiaty i dojrzałe, soczyste owoce, leżące na wysokich marmurowych murach, zniszczonych przez lata i często obwieszanych erotycznymi rysunkami dwóch młodych kochanków, splatają się z przedmiotami nowoczesnej codzienności, takimi jak płyta CD-ROM, mysz komputerowa, łopatka, które stają się ogniwem łączącym przeszłość, teraźniejszość i przyszłość; pejzaż otoczenia, prawie zawsze uchwycony w zmierzchu, gdy zielony promień wita słońce i wita księżyc, podkreśla to, co Zenerato wyklucza na marmurowych płytach na pierwszym planie, gdzie wyróżnia się coraz silniejszy kolor, obejmujący odcienie od czerwieni, po żółć, zieleń i wszystkie najgorętsze barwy tęczy.
A tęcza wydaje się przeważać karierę młodego i obiecującego artysty, prozatora sztuki, bo twórcy stylu, najpierw poetyckiego, a potem malarskiego, który potrafi ukazać to, co on czuje, filtrując szkarady i negatywy, jakie niesie nasz świat.

O zdaniu o nim lub ocenianiu jego prac pisali:
Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, Ruggero Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino itp...

Współpracował z następującymi galeriami:

Galleria Cd Studio d'Arte
Galleria New Dimensione Arte
Galleria Emmediarte
Galleria La Spadarina
Galleria l'Artista
Galleria Arttime
Galleria Orler