Kustanov (XX-XXI) - Marea di Silenzio

Tytuł: “Fala Ciszy”

W „Fali Ciszy” Kustanov interpretuje nadmorski krajobraz za pomocą języka współczesnego, materialnego i silnie sugestywnego, przekształcając powierzchnię płótna w miejsce graniczne między ziemią a wodą. Obraz, wykonany techniką mieszisaną olejno-akrylową i działaniami materialnymi na płótnie, rozwija się w kompozycję poziomą zdominowaną przez nieskończone wariacje kolorystyczne morza.
Górna część sceny to ogromny, ruchliwy obszar wody, zbudowany przez nakładanie głębokich błękitów, turkusów, odcieni zieleni morskiej i mlecznych glazur. Materiał malarski jest bogaty, nierówny i żywy: wypukłości, zarysowania i zmarszczki tworzą sugestię piany fal i światła, które rozbija się na powierzchni morskiej.
W stronę brzegu kolor stopniowo przechodzi w ciepłe i ziemiste odcienie. Plaża wyłania się przez ziarnistą, niemal osadową materię, gdzie ochra, rdza, brązy i czerwienie przywołują starą ziemię ukształtowaną przez czas i morze. Małe elementy wypukłe, przypominające muszle i naturalne fragmenty, wzmacniają trójwymiarowy charakter dzieła i sprawiają, że płótno jest zaskakująco dotykowe.
Granica między wodą a piaskiem nie jest ostro zarysowana, lecz poszarpana i zmienna: żywa linia jasnej materii sugeruje nieustanny napór i cofanie się mącenia fal. To właśnie w tym spotkaniu dwóch żywiołów obraz osiąga swoją największą siłę ekspresyjną.
Z “Fali Ciszy” Kustanov proponuje wizję morza nie opisową, lecz emocjonalną, gdzie materia staje się pamięcią, erozją i ruchem. Dzieło intensywne i wysmakowane, potrafiące przynieść w przestrzeń wystawową fizyczne odczucie wybrzeża, odgłos dalekich fal i głęboki spokój pejzażu oglądanego ponad czasem.