Giovanni Greco (1953) - intro





Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 142120
Doskonała ocena na Trustpilot.
Giovanni Greco (1953, Catania) prezentuje oryginalne, współczesne malarstwo akrylowe z 2024 roku pod tytułem „intro”, o wymiarach 50 × 50 cm, ręcznie podpisane z przodu i z tyłu, z certyfikatem autentyczności.
Opis od sprzedawcy
Wysyłka łączona, jeśli kupisz więcej prac na tym samym Aukcie, płacisz tylko jedną wysyłkę
Giovanni Greco (1953, Catania) [Italia]
Smalto acrilico, su tela
podpis artysty na froncie i na odwrocie;
con Certificato di autenticità dell’artista
GOVANNI GRECO rodzi się w Katanii, mieście, w którym żyje i tworzy. Po nieukończonych studiach biologii i pogłębionych studiach sztuki zapisuje się do Szkoły del Nudi w Catania i w 1980 rozpoczyna swoją działalność malarską, jednocześnie odwołując się do przykładu Magritte’a, a następnie De Chirico, gdzie możliwe było rozdzielenie dwóch pozornie sprzecznych warstw — snu i obiektywnej rzeczywistości — w pewnego rodzaju rzeczywistość absolutną.
U podstaw jego poszukiwań leży silne dążenie do rozwiązania wielkich dylematów istnienia i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „pensiero” — czasem bezwarunkowe przejścia — dzieło artysty Giovanni Greco nieodparcie, jako środek do ukazania w nowym świetle podstawowych problemów, których nasz umysł nie przestaje uwalniać, stawiając na scenę wizualne szantaże, szantaże duszy; dalej zostaje pociągnięty przez malarstwo metafizyczne i przede wszystkim przez dzieła G. De Chirico, nie tyle ze względu na wybory stylistyczne, ile ze względu na wyrażoną wartość w postawie kompozycyjnej; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się masami potężnymi, danymi przez ciemne i gęste zabarwienia w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a motywy zawieszone między wpływem metafizycznym a neoklasycznymi nawiązaniami czerpanymi z dzieł przeszłości, poruszone przez czas, w nieznanym świecie.
To świat „éndonèxò”, terminu wymyślonego przez artystę – (éndon-éxò) gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie i wnętrzu rzeczy, lecz jednocześnie daje odczuć pragnienie, by jego malarstwo było bliżej doświadczenia obserwatora, odczytując z głębi duszy i stopniowo zastępując jasne i proste przestrzenie rozumu nowymi, ciemnymi siłami.
Historie sprzedawców
Wysyłka łączona, jeśli kupisz więcej prac na tym samym Aukcie, płacisz tylko jedną wysyłkę
Giovanni Greco (1953, Catania) [Italia]
Smalto acrilico, su tela
podpis artysty na froncie i na odwrocie;
con Certificato di autenticità dell’artista
GOVANNI GRECO rodzi się w Katanii, mieście, w którym żyje i tworzy. Po nieukończonych studiach biologii i pogłębionych studiach sztuki zapisuje się do Szkoły del Nudi w Catania i w 1980 rozpoczyna swoją działalność malarską, jednocześnie odwołując się do przykładu Magritte’a, a następnie De Chirico, gdzie możliwe było rozdzielenie dwóch pozornie sprzecznych warstw — snu i obiektywnej rzeczywistości — w pewnego rodzaju rzeczywistość absolutną.
U podstaw jego poszukiwań leży silne dążenie do rozwiązania wielkich dylematów istnienia i relacji między sobą a światem, starając się interpretować „pensiero” — czasem bezwarunkowe przejścia — dzieło artysty Giovanni Greco nieodparcie, jako środek do ukazania w nowym świetle podstawowych problemów, których nasz umysł nie przestaje uwalniać, stawiając na scenę wizualne szantaże, szantaże duszy; dalej zostaje pociągnięty przez malarstwo metafizyczne i przede wszystkim przez dzieła G. De Chirico, nie tyle ze względu na wybory stylistyczne, ile ze względu na wyrażoną wartość w postawie kompozycyjnej; przedmioty, postacie i sama przestrzeń stają się masami potężnymi, danymi przez ciemne i gęste zabarwienia w kontekście, w którym czas wydaje się zatrzymany, a motywy zawieszone między wpływem metafizycznym a neoklasycznymi nawiązaniami czerpanymi z dzieł przeszłości, poruszone przez czas, w nieznanym świecie.
To świat „éndonèxò”, terminu wymyślonego przez artystę – (éndon-éxò) gdzie spojrzenie jest wyraźnie skierowane ku sobie i wnętrzu rzeczy, lecz jednocześnie daje odczuć pragnienie, by jego malarstwo było bliżej doświadczenia obserwatora, odczytując z głębi duszy i stopniowo zastępując jasne i proste przestrzenie rozumu nowymi, ciemnymi siłami.

