Miquel Torner de Semir (1938) - Ecos del mar

Podpisane przez artystę na dole

Dzieło prezentuje się w ramie

Wymiary dzieła: 33 cm wysokości x 41 cm szerokości

Wymiary ramy: 56 cm wysokości x 64 cm szerokości

Dobry stan zachowania

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIA MIQUELA TORNERA DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir urodził się w 1938 roku, w zamku Santa Pau w Garrotxa (Girona), będąc ostatnią żyjącą osobą urodzoną w tej emblematu konstrukcji otoczonej wulkanami (obecnie mieszka w San Feliu de Guísols). Ten fakt kształtuje jego oblicze jako malarza. Człowiek starej Katalonii, wykształcony, od zawsze pociągał go Średniowiecze, romański styl Pirenejów i wczesnoromańska ewolucja gotycka. Ślad sztuki renesansu włoskiego, zwłaszcza malarzy quattrocenta itali, takich jak Fra Angelico czy Rafael, wybrzmiewa w wielu portretach żeńskich Miquela Tornera de Semir, jak ten, który mamy przed sobą. To właśnie ta mieszanka między tym, co dawne, a tym, co nowe, stanowi oryginalność jego dzieła. Najbardziej go kształtowało poznanie romańskiego i gotyku. Jego postać często otacza gruba czarna konturu, co przywodzi na myśl gotyckie witraże – jasne, piękne same w sobie i dla siebie samego. Uczeń malarza murala i grafika Ricarda Marleta, uczy się tego, co dla niego najważniejsze, czyli dyscypliny rysunku. Pod kierunkiem mistrza Marleta poznaje Modernizm i Katalońską Nową Epopeję. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Sant Jordi w Barcelonie oraz w Escuela de San Fernando w Madrycie, gdzie odwiedzi Muzeum Prado i nasyci się malarstwem Velázquesa, wybierając reprodukowanie meninas według własnego gustu, z własnym stylem, z żywymi tonami kolorów, takich jak róż i fluorescencyjny fiolet, które nie pozostawiają wątpliwości co do podkreślenia, nowoczesności i sympatii artysty. Ponadto, jeśli uważnie się przyjrzeć, można dostrzec u artysty zastosowanie techniki kolażu, w której decyduje się wtłoczyć kawałek tkaniny, kartonu czy nawet partytury muzycznej.

W Paryżu zaczyna swoją pracę, którą sam nazywa „między tym, co stare, a tym, co nowe”. Rozpoczął wystawiać indywidualnie w Terrassie w 1968 roku, potem w innych katalońskich miastach i w Paryżu (galerie Espace i Boutique). Jego twórczość zaczęła się od figuratywizmu śródziemnomorskiego, prowadzącego następnie do abstrakcji, a powrotem do figuracji o nowoczesnym pojęciu. Uważany jest w końcu za jednego z najważniejszych exponentów malarstwa śródziemnomorskiego.

Wszystkie te tendencje nie były mu obce, ponieważ w Barcelonie miał okazję poznać grupę Dau al Set. W szkole Dau al Set spotyka artystów tak znanych jak Tharrats, Muxart czy Tapies. Jego malarstwo charakteryzuje się użyciem żywych i bogatych kolorów. Jego dzieło można zdefiniować jednym słowem – ŻYCIE. Tym samym wspaniałe dzieło tego katalońskiego malarza cechuje bogata i gęsta kolorystyka, która, łącząc się z różnorodnymi materiałami, które używa jako podłoże, daje efekt ekspresjonistycznego malarstwa o wysokiej jakości chromatycznej i wyraźnej osobowości, definiując artystę jako mistrza.

Klasyczne i nowe łączą się w pędzlu Miquela Tornera de Semir. Czas się rozpuszcza, zanika. Linia graniczna między przeszłością a teraźniejszością rozpływa się w jego obrazach, w sposobie, w jaki maluje na płótnie. Miquel osiąga to, co niewielu wcześniej osiągnęło: mówić o przeszłości z głosem teraźniejszości. Jego głos: jego obrazy. Jego metoda: pasja. Jego osiągnięcie: całokształt jego twórczości.

Malarz z Geruny jest inspirowany przez starożytnych, Giotto, renesans włoski i poszukiwania nieformalnej abstrakcji. To wszystko stanowi punkt wyjścia jego malarstwa; martwi go równie mocno warsztat, co koncepcja, stara się być mostem łączącym przeszłość z teraźniejszością, ale także otwarty na wszystko nowe, na ciągłe poszukiwanie. Interesujący kontrast w twórczości Miquela to sposób, w jaki przedstawia postacie, miejsca i sytuacje z dawnych epok, wyrażone nowoczesnymi technikami malarskimi. Ten wybitny kataloński malarz potrafił przełamać reguły czasu. Tak bezpośrednie jest Miquel Torner de Semir w definiowaniu linii i kształtów, że na pierwszy rzut oka trudno uwierzyć, że to płótno dwuwymiarowe, wydaje się, że malarstwo to raczej suma tekstur z trójwymiarowego świata.

Niektóre z jego prac mają wyraźny akcent faubistyczny, z intensywną i ekspresyjną paletą kolorów, w kontraście do spokoju i pustego spojrzenia twarzy, które zapraszają obserwatora do zagłębienia się w otoczenie dzieła i myśl artysty. Niemniej Torner de Semir ma własny styl oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Postacie kobiece mają spokojne kształty sztuki religijnej i wyrażają spokój ducha. Figura służy Semirovi do domagania się ładu i rytmu ludzkich działań.

Według Joana Lluísa Montañé, Barcelonczyka, członka Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, słynny kataloński malarz Torner de Semir w swoim obszernym dorobku malarskim „interesuje się kompozycją i kolorem, generując kreacje szczególnie starannie opracowane, gdzie widać odcisk determinacji i skontastrowanej palety kolorów. Prezentuje postacie, krajobrazy i kompozycje, które stanowią jasny przykład akademizmu malarskiego, w którym nie rezygnuje z pewnych innowacji formalnych i technicznych, wszystko to w nieodłącznym, osobistym plastycznym znaku”.

Sztuka krytyka, Josep M. Cadena, o Semir: „Malarz wyznacza mocnymi i precyzyjnymi liniami sylwetki głównych elementów każdej kompozycji i używa podstawowych, czystych kolorów, by wyrazić uczucia. Kiedy to możliwe, umieszcza obraz w obrazie, a nawet próbuje wprowadzać interpretacje i abstrakcyjne znaki w tle. W ten sposób uzyskuje pozytywny związek między różnymi formami wyrazu artystycznego, które go motywują, a jego język plastyczny staje się bogatszy i bardziej atrakcyjny. Ma własny styl, oparty na prostocie realizacji w bardzo dobrze zorganizowanej kompozycji. Jego postacie kobiece mają spokojne formy sztuki religijnej i wyrażają spokój, jaki musi towarzyszyć realizacjom ducha. Figura służy mu do domagania się ładu i rytmu w ludzkich działaniach, jego malarstwo jest etyczne. Komunikuje łatwo pozytywne odczucia u tych, którzy znają jego dorobek".

Dla J. Llop S.: „Rysunek, fundamentalna linia, mocna, precyzyjna, wymagająca, ustanawia formę, wyznacza przestrzenie w przemyślanych kompozycjach, które Torner de Semir nam przedstawia. A potem przychodzi widzenie w inny sposób, wyobraźnia, sny, które łączą się z rzeczywistością, którą opisuje i ozdabia chromatyką, łączącą kolory podstawowe i delikatne odcienie. To osobisty styl, który odkrywa inną rzeczywistość krajobrazu, postaci. Interesująca i przyciągająca praca, która wciąga widza i prowadzi go drogą wyobraźniom.

Zgodny z jego wizją prymitywów, nie przejmował się zbytnio swoim społecznym oddziaływaniem na swoich nauczycieli, którzy bywali czasem bezimienni; mimo że jego prace są w wielu krajach, wystawiał w Europie, Ameryce i Japonii, trudno sporządzić wyczerpujący przegląd jego kariery. Obecnie wystawia, na stałe, w La Galería Arcadia w Madrycie.

W roku 2003 zostaje wybrany przez Muzeum Królewskiego Domu Mennicy, aby jedna z jego prac ukazała się na znaczku pocztowym i uczestniczył w wystawie XXV rocznicy Konstytucji Hiszpańskiej. W międzyczasie Muzeum Królewskiego Domu Mennicy w Madrycie zorganizowało wystawę jego prac.

Dzieła Tornera były prezentowane w wielu miastach europejskich i hiszpańskich, takich jak: Paryż, Bruksela, Frankfurt, Heidelberg, Strasburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Walencja, Sewilla, Pontevedra, Oviedo, itp. Poniżej kilka najważniejszych wystaw katalońskiego malarza:

Najważniejsze wystawy
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.
Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.
Sociéte des Artiste Independants. Paris.
Grand Palais. Paris.
Dan Art, Béziers-Francja.
Galerie Espace. Paris - Beaubourg.
Lyons Club. Chartres Doyen - Francja.
Honorowy gość wystawy Cercle Espanyol. Dreux - Francja.
Salon d’Automne. Clermont Ferrant - Francja.
Grand Prix la Femme et l’Imanonaire Jeanne Gatineau. Paris.
Sala Gavina. Palamós - Girona.
Sala Clará, Olot-Barcelona.
Espai kulturowy Francolí-Barcelona.
Galerie Boutique. Paris.Francja.
La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.
L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.
Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen.Szwajcaria.
Galería Arcadia- Madrid.
Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.
Galería 4 Cantons. Olot.Girona.
Galería Catalonia-Barcelona.
Galería Art 16. Olot.Girona.
Pedreguet Art espai contemporani. Girona.
Galería Da Vinci Art. Girona.
Galerie Ducs de Dijon.Francia.
Galería Campo u Campo. Belgia.
Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.
Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.
Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.
Naumilenium. Barcelona.
Lart century art. Barcelona.
Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.
Picassomio.com Madrid.
Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-França.
Wystawa upamiętniająca 25. rocznicę Konstytucji Hiszpańskiej. Madryt.
Sala Constanti Art, Reus. Zbiorowa Bożonarodzeniowa, 2009-Tarragona.