Anton Kaestner - #434 - L - " Pops #2 ".

#434 - L - " Pops #2 ".
Quadriptyk - Unikalne dzieło, oryginalne dzieło Anton Kaestnera, prosto z pracowni w Paryżu.

Archi sprayem na plexi 3 mm.
Te obrazy nie są drukiem. To oryginalne dzieło namalowane w kilku warstwach farby i/ lub sprayu, którego błyszczące wykończenie, przypominające zastosowanie żywicy, jest unikalne.

Wymiary każdego obrazu: 12,1 x 8,5 x 0,08 cala / 30,8 x 21,7 x 0,3 cm bez rámu.
Te obrazy dostarczane są bez ramy.
Ramki wysokiej jakości marki niemieckiej Nielsen ze aluminium, referencja 34 (0,23 x 1,38 cala / 0,6 x 3,5 cm), zalecane i dostępne przy wysyłce za dodatkową kwotę 250€.

Dzieło podpisane z tyłu.
Towarzyszy mu Certyfikat Autentyczności.
Dostawa objęta ubezpieczeniem.

Anton Kaestner to szwajcarski malarz, rzeźbiarz i autor, mieszkający w Paryżu. Jego prace wystawiane są w całej Europie, w Szwajcarii i w Dubaju. Więcej informacji i wybór na www.antonkaestner.com.

Nadchodząca wystawa indywidualna - Genewa, styczeń 2027.

"Biografia

Urodzony w Genewie, Szwajcaria, dorastałem otoczony naturalnym pięknem i bogactwem kulturowym mojej ojczyzny. Kreatywność była ceniona w mojej rodzinie, a to mój zmarły dziadek, rzemieślnik i artysta, wywarł wpływ, który zasiał ziarno tego, co ostatecznie stało się moją pasją życiową.
W 1993 roku zacząłem malować prywatnie, eksperymentując z niezliczonymi akrylami w notesach A4, a potem A3. Najpierw pociągało mnie niefiguratywne malarstwo i ekspresjonizm abstrakcyjny. Z czasem, będąc przekonanym o swojej niewierze, rozwinąłem również zamiłowanie do duchowych materiałów, które rezonowały z moją eksploracją ludzkiej egzystencji, melancholii i głębszych praw natury i życia.
Jednak droga do prawdziwego stania się artystą nie była natychmiastowa.
Przez ponad trzy dekady prowadziłem międzynarodową karierę biznesową, która zaprowadziła mnie na cały świat, od Stanów Zjednoczonych po Maroko, Belgię, Azję i Francję. Moje podróże poszerzyły mój punkt widzenia, narażając mnie na szeroki zakres wpływów kulturowych. Gdziekolwiek bym nie poszedł, zanurzałem się w lokalne sceny artystyczne i angażowałem się w kreatywną energię każdego miejsca.
Mimo że skupiłem się na karierze biznesowej, sztuka zawsze była częścią mnie, cicho bulgocząc pod powierzchnią. Przez niemal 30 lat malarstwo stało się formą prywatnej medytacji dla mnie — sposobem na ucieczkę od świata i skupienie na własnym ja.
Zawsze odczuwałem ogromną satysfakcję z malowania. Każde nowe dzieło to podróż, podczas której mogę testować swoją kreatywność, eksplorować nowe techniki i przeżywać autentyczne doświadczenia. Poprzez moje sztuki zawsze miałem nadzieję ofiarować innym szczere spotkanie z pięknem, możliwość zobaczenia świata z innej perspektywy i refleksji nad własnym życiem.
W 2021 roku, po przejściu na emeryturę z kariery biznesowej, całkowicie poświęciłem się malarstwu. Założyłem studio w Paryżu i całkowicie oddałem się sztuce. Do końca 2023 roku uruchomiłem moją publiczną karierę artystyczną i, ku mojemu zaskoczeniu, moja praca szybko zyskała uznanie, znajdując dom w prywatnych kolekcjach w całej Europie, zwłaszcza we Francji, Portugalii, Niemczech i Holandii.

Sztuka CV

Moja pierwsza solo wystawa, „Échos”, która miała miejsce w Paryżu pod koniec 2024 roku, ukazała charakterystyczne podejście do sztuki – odchodzące od tradycyjnych technik malarskich: maluję akrylami, metalicznymi pigmentami i sprayami na tylnej stronie recyklingowanego plexiglassu, lekki, gładki, błyszczący i czasem kruchy surface.
Ten proces uniemożliwia mi widzenie pracy podczas rozwoju. Nie mam wizualnej informacji zwrotnej ani kontroli w czasie procesu — co akceptuję. Pozwalam na „przypadkowe eksperymenty” — wszystko, co pomaga obejść rozum — kierować wynikiem, warstwami i efektami lustra, które tworzę, zostawiając miejsce na objawienie i odkrycie, gdy dzieło zostanie w końcu eksponowane. To podejście, które rezonuje z procesem objawienia / utrwalania fotografii, jest wyzwaniem i uwalnia. Wartości kompozycji są wzbogacane przez warstwy i przezroczystości, lecz nadają każdemu dziełu „ascetyczną” jakość: jestem szczęśliwy, gdy rozpoznaję „niezbywalne potrzeby”, czyli to, co prawdopodobnie odkryjemy, gdy zatrzymamy się w ciszy i świetle.
Moje podejście celowo utrzymuję proste. Ani „emocje”, ani „teoretyczne pojęcie”, lecz doświadczenie bycia. Ani „szybkie konsumowanie”, ani „intelektualizacja / intelektualne posiadanie”, lecz poszerzanie świadomości i eksploracja rzeczywistości, jej widzialnych i niewidzialnych opowieści, moja sztuka to poszukiwanie „życia w samym sercu życia”, „le vif” jak powiedziałby francuski mistrz SF Alain Damasio.
Choć moja praca czasami może wywoływać skojarzenia z przezroczystością i luminescją witrażu, pozostaje prawie całkowicie abstrakcyjna. Co więcej, plexiglass nadaje malarstwu połyskliwą skórę, pod którą można dostrzec własny zarys, inny dla każdego nowego widza. Każde dzieło zachowuje się jak dyskretne lustro: żyje, zmienia się, widzi.
Gra światła, koloru i faktury, również brakujących części, wymaga jedynie empatii. Mam nadzieję, że gra między „szczegółami do bliska” a „odległością dla całości” zachęci widzów do własnych podróży introspekcyjnych.
Nie twierdzę, że mam wszystkie odpowiedzi, i chcę pozostać pokorny co do tego, co można osiągnąć. Po prostu znajduję satysfakcję w ciągłym procesie zadawania pytań i rozwoju. Każde nowe dzieło to konfrontacja z moimi ograniczeniami, która zmusza mnie do doskonalenia umiejętności i dalszego badania, co mogę osiągnąć. Malarstwo dla mnie to codzienne rzemiosło, odkrywanie, sposób na wywołanie znaczących rozmów.

Jak powiedziałby Jean Bazaine: „Codzienna praktyka potęguje pasję do widzenia.”

Anton Kaestner