Keith Haring - Untitled (cup man) - Giclée - 60x47 - Artestar licensed print

Impresja Giclée (*) Keith Haring (**)
Powielanie dzieła „Untitled”, sitodruk stworzony przez Haringa w 1989 roku.
Luksusowa edycja na matowej, wysokogatunkowej, cyfrowej papierze do conservacji (250 g/m²). Bardzo uniwersalny i wysokiej jakości papier wyprodukowany w Niemczech z bezkwasową i wolną od chloru pulpową drzewną.
Druk autoryzowany przez Artestar New York. Copyright: Keith Haring Foundation

- Wymiary kartki: 60 x 47 cm
- Wymiary motywu: 50 x 37 cm
- Stan: Doskonały (to dzieło nigdy nie było oprawiane ani eksponowane, zawsze przechowywane w profesjonalnym sejfie sztuki, dlatego oferowane w stanie nienaruszonym).

Dzieło będzie starannie zabezpieczone i zapakowane w karton wzmacniany. Wysyłka będzie rejestrowana z numerem śledzenia (UPS DPD DHL FedEx)

Wysyłka będzie także objęta ubezpieczeniem transportowym o wartości końcowej dzieła z pełnym zwrotem w przypadku utraty lub uszkodzenia, bez kosztów dla nabywcy.

(*) Giclée to termin odnoszący się do wysokiej jakości druku sztuki tworzony cyfrowo za pomocą drukarek atramentowych. Proces ten używa pigmentowych tuszów i specjalnych papierów, zapewniających dużą ostrość, precyzję koloru i trwałość — idealny do reprodukcji sztuki i fotografii.

(**) Keith Haring urodził się w 1958 roku w Reading, Pensylwania, USA. Dorastał w Kutztown i od dzieciństwa wykazywał duże zainteresowanie sztuką. Studiował projektowanie graficzne w The Ivy School of Professional Art w Pittsburgu, a w wieku 19 lat, będąc otwarcie gejem, przeprowadził się do Nowego Jorku, gdzie odnalazł inspirację w sztuce graffiti i zapisał się do School of Visual Arts, gdzie pod wpływem Keitha Sonnlera i Josepha Kossutha zachęcono go do kształcenia się na artystę konceptualnego po eksperymentach formą i kolorem.
Haring przyciągnął uwagę publiczności w 1980 roku, gdy zaczął rysować postacie przypominające kreskówki markerem w nowojorskich podziemiach, a następnie malował kredą białą komiksy na czarnych panelach przeznaczonych do reklamy, co kilkakrotnie doprowadziło go do aresztu.
Jego czyste linie, żywe kolory i dynamiczne postacie niosły silne przesłania o życiu i jedności, a jego wystawy były filmowane przez fotografa Tsenga Kwonga Chi.
Również w tym okresie zorganizował wystawę w Club 57 i brał udział w pokazie na Times Square, gdzie po raz pierwszy narysował zwierzęta i ludzkie twarze.
Jego pierwsza indywidualna wystawa miała miejsce w Galerii Tony Shafrazy w 1981 roku, w tym samym roku brał udział w wystawie Documenta 7 w Kassel, Niemcy.
W 1982 nawiązał przyjaźnie z wschodzącymi artystami epoki, takimi jak Kenny Sharf, Madonna i Jean-Michel Basquiat, a nawet spotkał słynnego Andre Warhola.
W 1984 Haring pojechał do Australii i namalował kilka murali w Melbourne i Sydney, a za swoje prace otrzymał pieniądze od National Gallery of Victoria i Australian Centre for Contemporary Art.
Odbywał też wizyty i malował w Rio de Janeiro, w Musée d’Art Moderne w Paryżu, w Minneapolis i na Manhattanie.
Nawet w tym okresie zaprojektował różową kurtkę, którą Madonna nosiła podczas wykonywania utworu „Like a Virgin” w programie „Solid Gold”.
W 1985 roku Muzeum Sztuki Współczesnej w Bordeaux zorganizowało wystawę jego prac, a także brał udział w Biennale w Paryżu.
Pojawił się w listopadzie tego roku na kanale MTV, gdzie namalował w programie prowadzonym przez swojego przyjaciela Nicka Rhodesa z Duran Duran.
W 1986 namalował murale w Amsterdamie, Paryżu, Phoenix i Berlinie, namalował także ciało Grace Jones do teledysku „I’m Not Perfect” i otworzył sklep w SOHO, aby sprzedawać swoje prace.
Do tego czasu jego prace zaczęły odzwierciedlać problemy społeczne i polityczne epoki, takie jak antyapartheid, AIDS i narkotyki.
Tworzył także dzieła sztuki pop dla marek takich jak Absolut Vodka, Lucky Strike i Coca-Cola, a nawet zaprojektował okładkę benefisowego albumu „A Very Special Christmas”, na którym była jego przyjaciółka Madonna.
W 1988 został włączony do elitarnej listy artystów, których prace pojawiły się na etykietach win Chateau Mouton Rothschild, a w tym samym roku zdiagnozowano u niego AIDS, co w kolejnym roku skłoniło go do założenia Fundacji Keith Haring mającej na celu walkę z problemami społecznymi związanymi z tą chorobą i popularyzację twórczości artysty poprzez wystawy, publikacje i licencje jego prac.
W czerwcu 1989 namalował ostatnie publiczne dzieło na ścianie klasztoru kościoła San Antonino w Pisie. Dzieło to nosiło tytuł „Tuttomondo”.
Keith Haring zmarł 16 lutego 1990 roku w wieku 32 lat na skutek AIDS.

(**) „Człowiek z pucharem”, 1989, jest żywym świadectwem zdolności artysty do łączenia zabawnych obrazów z głęboką symboliczną treścią. Ta serigrafia oddaje charakterystyczną energię Haringa, wykorzystując śmiałe linie, żywe plany kolorów i dynamiczną kompozycję, tworząc postać jednocześnie kapryśną i urzekającą. Postać centralna, której tors podzielony na sekcje sugeruje strukturę warstwową, niemal matrioszkę, uchwycona jest w ruchu, ramiona wyciągnięte w radosnym geście, emanowanie żywotnością i ruchem. Linie i otaczające kształty potęgują to wrażenie kinetycznej energii, przemieniając postać w latarnię życia i animacji.
Na oszałamiającym tle o zielenisto-niebieskim odcieniu z fioletowymi kropkami, dzieło ukazuje mistrzowskie użycie kontrastu i rytmu przez Haringa. Interakcja koloru, formy i ruchu odzwierciedla zainteresowanie Haringa uniwersalnością ludzkiego wyrazu, przekładając radość, żywotność i łączność na natychmiast rozpoznawalny język wizualny. Postać „Człowieka z pucharem” uchwytuje eksplorację Haringa transformacji, wielorakości i interakcji między doświadczeniem indywidualnym a zbiorowym, odzwierciedlając jego życiowe zaangażowanie w kwestie społeczne poprzez obrazy dostępne dla każdego.
To dzieło ilustruje trwały dorobek Haringa: zdolność tworzenia wizualnie porywającej sztuki, społecznie rezonującej i głęboko ludzkiej. Jest to zarówno celebracja ruchu i energii, jak i poruszające odzwierciedlenie innowacyjnej wizji Haringa w sztuce współczesnej końca XX wieku.