Juan Fuster - Sierramar

Sierramar, wykonana w 2008 roku, stanowi część obszernej serii, w której artysta bada możliwości ekspresyjne drewna jako elementu przewodniego kompozycji.
Dzieło jest zbudowane na bazie płyty MDF i wprowadza szerokie kawałki drewna, przeważnie w odcieniach czerwieni, zestawione razem z akrylem. Wynikiem jest kompozycja o wyraźnym charakterze ekspresjonistycznym, w której materia, faktura i kolor zyskują szczególnie intensywną obecność.
Pomimo siły czerwieni i bezpośredniości drewnianych elementów, dzieło przekazuje wyraźne wrażenie światła i otwartości. Światło zdaje się przenikać i równoważyć intensywność masy kompozycji, generując dialog między gęstością a lekkością, między siłą gestu a jasnością barwy.
Zastosowanie szerokich kawałków drewna nadaje dziełu także praktycznie rzeźbiarski wymiar, sprawiając, że malarska powierzchnia zyskuje objętość i głębię. Sierramar reprezentuje tym samym osobiste badanie relacji między materią, kolorem, fakturą i światłem, w ramach ekspresjonistycznego języka o dużej energii wizualnej.
Dzieło o wyraźnej obecności plastycznej, szczególnie interesujące dla kolekcjonerów ceniących eksperymenty z materiałami oraz propozycje malarskie o charakterze materialnym i ekspresjonistycznym.
Juan Fuster (Elche, 1968) jest malarzem-plastykiem z Alicante, którego dorobek twórczy rozwijał się wokół badań malarskich i włączania materiałów współczesnych do języka malarstwa. Początkowo kształcił się w projektowaniu graficznym w Szkole Sztuk i Rzemiosł w Alicante, później poszerzył formację artystyczną w School of the Museum of Fine Arts w Bostonie, gdzie pogłębiał zwłaszcza rysunek i malarstwo.
Od swoich pierwszych etapów Fuster wykazuje szczególne zainteresowanie materią, powierzchniami, fakturami i możliwościami ekspresywnymi materiałów, stopniowo przesuwając malarstwo w rejony zbliżone do kolażu, montażu i rzeźby. Drewno zajmuje w tych badaniach miejsce szczególnie istotne.
Jego twórczość bywa opisywana jako punkt styku między malarstwem matrycowym a rzeźbą, wykorzystując drewno, przedmioty i inne materiały do budowy powierzchni o dużej bogactwie wizualnym i fizycznym. Na wystawach takich jak «Powietrze, które nas wyczerpuje» (Universidad Miguel Hernández, 2006) już podkreślano użycie struktur, drewna i przedmiotów do generowania kompozycji charakteryzowanych objętością, kolorem, fakturami i liniami.