Juan Fuster - Sierra de Santa Pola

Sierra de Santa Pola, wykonana w 2008 roku, należy do obszernej serii, w której artysta bada ekspresyjne możliwości drewna jako głównego elementu kompozycji.
Dzieło zostało zbudowane na bazie płyty MDF i zawiera drewna o dużej szerokości, przeważnie w odcieniach czerwieni, opracowane razem z akrylami. Efektem jest kompozycja o wyraźnym charakterze ekspresjonistycznym, w której materia, relief i kolor nabierają szczególnie intensywnej obecności.
Pomimo siły czerwieni i konwencji drewnianych elementów, dzieło przekazuje zauważalnie intensywne wrażenie jasności i otwartości. Światło wydaje się przenikać i równoważyć matryczną intensywność kompozycji, tworząc dialog między gęstością a lekkością, między siłą gestu a klarownością chromatyczną.
Zastosowanie szerokich drewnianych elementów dodaje również niemal rzeźbiarski wymiar do samego dzieła, sprawiając, że malarska powierzchnia nabiera objętości i głębi. Sierramar stanowi tym samym osobiste badanie relacji między materią, kolorem, teksturą a światłem, w języku ekspresjonistycznym o dużej energii wizualnej.
Dzieło o mocnej prezencji plastycznej, szczególnie interesujące dla kolekcjonerów ceniących eksperymenty z materiałami i malarskie propozycje o charakterze materiowym i ekspresjonistycznym.
Juan Fuster (Elche, 1968) to malarski artysta z Alicante, którego dorobek koncentruje się na badaniach malarskich i włączaniu do języka malarstwa materiałów współczesnych.
Początkowo kształcił się w projektowaniu graficznym w Szkole Sztuk i Rzemiosł w Alicante, a później poszerzył wykształcenie artystyczne w School of the Museum of Fine Arts w Bostonie, gdzie szczególnie pogłębiał rysunek i malarstwo.
Od najwcześniejszych etapów Fuster wykazuje szczególne zainteresowanie materią, powierzchniami, fakturami i możliwościami ekspresyjnymi materiałów, stopniowo przesuwając malarstwo w rejony zbliżone do kolażu, montażu i rzeźby. Drewno zajmuje miejsce szczególnie istotne w tej pracy badawczej.
Jego twórczość opisywana jest jako punkt styku między malarstwem materii a rzeźbą, wykorzystujący drewno, przedmioty i inne materiały do tworzenia powierzchni o dużej bogactwie wizualnym i fizycznym. W wystawach takich jak „El aire que nos desgasta” (Universidad Miguel Hernández, 2006) podkreślano już użycie struktur, drewna i przedmiotów do tworzenia kompozycji charakteryzujących się objętością, kolorem, fakturami i liniami.