Ana del Castillo - Colorado Villa

Podążam za moimi obrazami architektury awangardowej, jednym z dwóch tematów, które mnie pasjonują, architekturą i krajobrazami. Nowoczesna rezydencja z basenem na zewnątrz. Elewacja domu łączy szary kamień i beton, wyróżniając szerokie przeszklenia, które odsłaniają ciepłe, oświetlone wnętrze. Basen na pierwszym planie odbija konstrukcję i niebo, tworząc grę świateł i cieni. Kompozycję uzupełnia bujna zieleń po lewej stronie i jesienne liście po prawej, które ramują architekturę i nadają scenie życia. To willa, która istnieje w Kolorado, USA, widziana o zmierzchu; obraz został wykończony żywicą epoksydową, co nadaje mu fotograficzny wygląd, którego poszukuję w moich obrazach architektury. Wykończenie to odbija światło, jak lustro.

Ekonomista i artysta multidyscyplinarny (Godella, Valencia. 1963). Z zawodu ekonomista, od wielu lat zajmujący się handlem online, działalność ta została odłożona na rzecz niemal wyłącznej zajętości podróżowaniem, eksperymentowaniem jako malarka i pracą dla różnych agencji międzynarodowych jako fotografka.

Jej początki w fotografii sięgają dzieciństwa; ma publikacje w dzienniku ABC, w publikacjach Ministerstwa Kultury, różnych książkach, katalogach, na reklamach autobusów Castellón, a także liczne nagrody i wystawy w Londynie i Madrycie. Jej wykształcenie akademickie trwało wiele lat pod okiem fotografki Tere Arcos.

Znajduje w Europie, chociaż globalizacja postępuje w oszałamiającym tempie, w każdym kraju i jego miastach unikalne cechy, które próbuje uchwycić na swoich fotografiach – zarówno ludzi spotykanych na ulicy, jak i budynków z różnych epok, czy momentów w dowolnym miejscu.

Jej podróże na Islandię, do Szwajcarii, Ameryki Południowej, Afryki czy Norwegii wywarły na nią wpływ swoimi górami, architekturą i morzami; to także kolejny z jej wielkich tematów, zarówno na płótnie, jak i w fotografii.

Jej poświęcenie malarstwu nastąpiło później. Rozpoczęła formację artystyczną z artystą Álvaro Romero w latach dziewięćdziesiątych, kontynuowała z malarzem godellence Germá Lloriz, następnie z malarzem Fernando Jiménez oraz Lucía Peiró i Lloret, uznaną artystką plastyczną. „Na początku nowego wieku była współzałożycielką heterogenicznej grupy artystów o nazwie Equipo-Argo, obecnie składającej się z trzynastu kobiet, które prowadzą działalność w hali przemysłowej w pobliżu miasta Valencia; grupa utrzymuje stałe kontakty między sobą oraz z awangardami artystycznymi w różnych dziedzinach. Jednym z celów grupy jest organizowanie jednej lub dwóch wystaw rocznie. Grupa już zorganizowała wiele wystaw w naszej geograficznej przestrzeni.

Technicznie przy tworzeniu swoich obrazów używa proszkowanych pigmentów; „ich tonalna szerokość jest idealna dla moich obrazów, co czyni warsztat swoistym laboratorium naczyń i proszków, w których spoiwa, żywice itp. tworzą chaotyczny wszechświat, w którym czuję się absolutnie spokojna i kreatywna”.

W ostatnich latach jej twórczość artystyczna została zaprezentowana na wystawach, w wyróżnieniach i nagrodach. Wyróżnienia obejmują w 2016 roku z zespołem Equipo-Argo w Centre d’Art Taller d’Ivars w Benissa (Alicante), wystawę zbiorową w maju w espai.inf, w przestrzeni wystawowej Uniwersytetu Politechnicznego w Walencji oraz wystawę zbiorową w Sala Virgen de la Fuente (Teruel); w 2017 roku, z tym samym zespołem, Mirada de Dona w sali wystaw La Marina El Puig de Santa María (Valencia), Sala Exposiciones Antiguo Ayuntamiento Bétera (Valencia), Sala Exposiciones Museros (Valencia), Mirada de Dona w Sala Exposiciones La Eliana (Valencia), Paisatje Urbá w Sala Exposiciones Náquera (Valencia); a w 2018 roku również z Equipo-Argo w Sala Exposiciones Villa Eugenia w Godelli (Valencia) z wystawą “Abstractus”, w zbiorowej Sala Exposiciones Municipal de Mislata (Valencia) i Sala Exposiciones Biblioteca Dénia (Alicante) z “Abstractus”, a także w Sala Exposiciones Massamagrell (Valencia) z “Black and White”.

Została wybrana do XXXIV Certamen Pintura “Salvador Soria” Vila de Benissa (Alicante), do wystawy Festival D’Arts Quart de Poblet (Valencia), do XIII Premio de pintura Desideri Llombarte w Peñarroya de Tastavins (Teruel) w 2016 roku. W kolejnym roku została wybrana przez Fundación Legado Andalusí, której prace gościły w całym kraju; była finalistką Premi de Pintura Ciutat de Manises (Valencia), wybrana w Valencia Ciutat Oberta Bienal de las Artes de Valencia. Dla 2018 roku jej prace zostały wybrane do serii Dances de Alcalá w nagrodzie fotografii Stowarzyszenia Turystycznego Gúdar-Javalambre (Teruel), zdobywa kolejne edycje, a w XIII Międzynarodowym Konkursie Sztuki José Camarón w Segorbe została również wyróżniona.

W 2014 roku zdobyła Nagrodę Camarón w konkursie Sztuki w Segorbe (Castellón); indywidualne wystawy z serią Europa w Instantes w Fundacji Bancaja Segorbe; w 2016 wygrała Maraton Fotograficzny Las Provincias w Dénia (Alicante); zdobyła Nagrodę Balearia i wyróżnienie w I Międzynarodowym Konkursie Eurostars Hotel Real Fotografia. Została wybrana i zaprezentowała swoje prace w Sala de la Entidad Cultural Valenciana El Piló w 2016 i 2023, a także wspólnie z Equipo-Argo zorganizowała wystawę zbiorową w prestiżowej Sala Exposiciones Villa Eugenia w Godella w 2018, która później przeniosła się do miejskiej Sali Exposiciones w Mislata.

Została ponownie wybrana z pracami prezentowanymi na Międzynarodowym Konkursie Sztuki José Camarón w Segorbe w latach 2020, 2023 i 2024.

Pod koniec 2024 roku zorganizowała wystawę zbiorową w Galerii Ronda w Walencji, a także jest reprezentowana przez Galerię del Sol zlokalizowaną również w Walencji.

Przyznano jej nagrodę Fotografia Nacionalnego Dziedzictwa rąk Infanty w Madrycie w grudniu 2024.

Wciąż otrzymuje liczne nagrody za swoje fotografie i obrazy, a w najbliższych miesiącach ma wiele wystaw w całej Hiszpanii.

Według renomowanego krytyka LFMM „jej prace architektoniczne przekraczają płaszczyznę fotograficzną, zyskując surrealistyczny ton, który nadaje im niezaprzeczalną wartość”.

Patxi Guerrero Carot (Profesor Uniwersytetu Jaime I) opublikowany w różnych mediach.

Wydanie
Jedyny