Madjid Rahnavardkar (1943) - Mutter und Kind im Park

Obraz ukazuje ikoniczny i intymny motyw Madjida: elegancko ubrana matka z ochronnym letnim kapeluszem siedzi na białej drewnianej ławce w parku, podczas gdy małe, blond dziecko w białej sukience szuka pełnego miłości kontaktu wzrokowego z nią. Wykonanie artystyczne (styl i technika): Dzieło doskonale ukazuje charakterystyczny „nieświadomy ekspresjonizm” Madjida z wyraźnie impresjonistycznym zacięciem. Jego niepowtarzalny charakter pisma objawia się w gęstej, żywej pianie pędzla (impasto), gdzie kolory bezpośrednio mieszają się ze sobą i są dokładawane. Ogrodowy krajobraz i kwietna łąka na pierwszym planie łączą się w wirtuozernej grze światła, cienia i migoczących punkcików barwy (odcienie bieli, żółci i fioletu). Madjid świadomie rezygnuje ze sztywnych konturów, aby uchwycić raczej czysty, żywy nastrój wakacyjny, emocje i atmosferę letniego momentu.