Lustro ścienne - Pozłacany brąz

Duże lustro ścienne wykonane z miedzi w odcieniu złotego brązu, z kobiecym maskaronem i dekoracją w kratownicę, styl Ludwika XV / odrodzenie rokoka, prawdopodobnie Hiszpania, okres połowy XX wieku, ok. 1940–1960. Imponujące lustro ścienne o dużych gabarytach, z elaborowaną, w całości wykonaną w złotym brązie ramą inspirowaną Ludwikiem XV i wyraźnie nawiązującą do języka rokoko revival.

Kompozycja rozwija się według bujnego w formie szkicu krzywych i kontrkrzywych linii, łącząc galony, wici roślinne, liście akantu, elementy florale, wklęsłego i żłobkowanego w formie kratownicy, w romantycznej, odrodzeniowej interpretacji francuskiego słownika dekoracyjnego XVIII wieku.

Górna część jest szczególnie wyrazista, zakończona dużym maskaronem kobiecym w reliefie, otaczanym rodzajem muszli lub promienistej saksony. Twarz, starannie uformowana, stanowi główny element rzeźbiarski kompozycji i jest osadzona po obu stronach wici, drobnych motywów florystycznych i szerokich obszarów celosi lub żłobionej kratownicy, które nadają lekkość wizualną konstrukcji z brązu o znaczącej prezencji.

Pod maskaronem rozwijają się dwa duże łukowate ruchy podążające za górnym konturem tafli lustra. Z tej części wychodzą delikatne girlandy kwiatów i liści w brązie, zawieszone nad samym lustrem, potęgując efekt trójwymiarowości dekoracji. Boki mają kolejne zawijasy w literach C i S, stylizowane kwiaty, liście i nowe perforacje kratownicy, tworząc profile ruchome i głęboko wycinane.

Pomimo celowo dynamicznego języka rokoka, całość utrzymuje uporządkowaną, dwustronną organizację, cechę wielu historyzujących interpretacji stylu z XX wieku. W dolnej partii dekoracja staje się znów gęstsza, z sekwencją liści akantu i witek wici, która converge do dużej wenera lub centralnej palmety, zaprojektowanej jako punkt odniesienia wizualnego dla maskaronu wieńczącego lustro.

Szklana tafla ma również własną dekorację, prezentującą różnorodne stylizowane motywy roślinne, wygrawerowane lub zmatowione na powierzchni szkła, składające się z cienkich, krzywizninowych prętów, drobnych liści i okrągłych elementów przypominających jagody lub perły. Ta dekoracja peryferyjna subtelnie podąża za kształtem ramy, nie zakłócając centralnej, refleksyjnej powierzchni.

Brąz ma ciepły, złocisty odcień z drobnymi zróżnicowaniami i patyną w głębszych partiach reliefu, co potęguje czytelność objętości i podkreśla bogactwo rzeźbiarskie odlewu. Tył zachowuje panel ochronny wycięty wzdłuż konturu tafli lustra i metalowy system zawieszenia ulokowany przy górnym zakończeniu.

Kontekst stylistyczny - przedmiot należy do ruchu odnowy francuskich stylów historycznych, który pozostawał szczególnie popularny w dekoracji europejskiej w pierwszej połowie i w połowie XX wieku. Model nawiązuje bezpośrednio do elementów kojarzonych z francuskim Rokoko za panowania Ludwika XV, w szczególności rokajle, muszli, asymetrycznych krzywych, elementów roślinnych i naturalistycznych, maskaronów oraz upodobania do kontrastu między strefami bogato zdobionymi a perforowanymi elementami.

W dobrym stanie zachowania. Brąz zachowuje dobry połysk złotego wykończenia, z drobnymi różnicami tonalnymi i śladami użytkowania i antyczności. Tafla lustra jest kompletna i zachowuje swoje wyryte/matowe motywy dekoracyjne.

Pochodzenie prawdop. : Hiszpania / Europa
Okres: połowa XX wieku, prawdop. ok. 1940–1960
Styl: Ludwik XV / odrodzenie rokoka
Materiały: brąz złocony, szkło lustro dekorowane i tylna płyta ochronna
Techniki: odlew, wykończenie i rytowanie brązu; konstrukcja częściowo perforowana; dekoracja matowa/grawerowana na lustrze
Wymiary: 78 × 85 × 10 cm
Typologia: lustro ścienne