Ľubo Stacho - Sagrada Família

Rozmiar: 29 x 22
Wycinek: 18 x 17,5 cm

zdjęcie z portfolio Spotkania 1983 W IN MEMORIAM TARASU KUŠČYNSKÍMU, Wymiana akcji 1983
album wykonano w zaledwie 55 egzemplarzach i tylko dla autora zdjęcia z danego albumu. Każda rodzina chroni albumy jak oczywisty skarb, dlatego te zdjęcia nie mogą być sprzedawane na rynku. Dziedziczą się. Dlatego masz wyjątkową okazję, by stać się posiadaczem jednego z tych zdjęć.

Sprzedaję jedynie samą fotografię.

Setkání 1983 – In Memoriam Tarasu Kusčynskému

Fotograficzny album Setkání 1983 – Výměnná akce, stworzony ku czci czeskiego fotografa Tarasa Kuščynskyja (1932–1983), jest szczególnie interesującym dokumentem czeskiej sceny fotograficznej końca okresu socjalistycznego.

Kuščynskyj zmarł 27 grudnia 1983 r. i był jednym ze znaczących czeskich fotografów swojej generacji. Był współzałożycielem grupy fotograficznej Setkání, założonej w 1976 roku. W trakcie kariery zrealizował 35 wystaw, w tym wystawy za granicą w Holandii, Austrii i Japonii. Jego twórczość była szczególnie związana z portretami, kobiecą nagością oraz fotografią w krajobrazie. (wwg.cz)

Projekt Výměnná akce ma znaczenie, ponieważ reprezentuje inny sposób krążenia sztuki fotograficznej poza konwencjonalnym systemem wystawowym. Zamiast funkcjonować jedynie jako standardowy katalog wystawy, te fotograficzne książki i portfolio pozwalały poszczególnym fotografom na wymianę i dystrybucję oryginalnych prac fotograficznych między sobą.

Tego typu działalność była szczególnie istotna w kulturowym środowisku Czechosłowacji pod rządami komunizmu, gdy możliwości samodzielnej prezentacji artystycznej były ograniczone, a oficjalny system wystawowy podlegał kontroli instytucjonalnej. Nieformalne grupy fotograficzne, sieci prywatne i projekty wymian stały się ważnymi sposobami utrzymania kontaktu między artystami i umożliwienia krążenia eksperymentalnej twórczości.

Tom z 1983 roku zyskał dodatkowe znaczenie upamiętniające śmierć Kuščynskyja. Czeskie narodowe cyfrowe zbiory eSbirky rejestrują prace jednoznacznie identyfikowane jako należące do „Výměnná akce 1983. In memoriam Tarasu Kusčynskému”, a także dzieło opisane jako część „14. kniha 83”. (eSbírky)

Dla kolekcjonerów Setkání 1983 to nie tylko fotoksiążka. To dokument czeskiej społeczności fotograficznej i jej metod wymiany artystycznej w okresie komunizmu. Jego znaczenie tkwi nie tylko w poszczególnych fotografiach, lecz także w pochodzeniu, zbiorowej autorstwie i historycznych okolicznościach powstania.

Powiązanie z Tarasem Kuščynskyjem jest szczególnie istotne. W roku jego śmierci odbyła się jego ostatnia praska wystawa w Fotochemie w ramach Interkamery, podczas gdy jego ostatnia wystawa za życia miała miejsce w Muzeum Kultury Ukraińskiej w Svidníku. (wwg.cz)

Z tego powodu pełny i dobrze zachowany egzemplarz Setkání 1983 – Výměnná akce / In Memoriam Tarasu Kusčynskému można traktować jako rzadki element fotograficznego efemery, dokumentujący podziemny lub częściowo niezależny obieg fotografii w Czechosłowacji lat 80. Jego wartość jest zatem zarówno artystyczna, jak i historyczna.

Ľubo Stacho (urodzony w 1953 r.) to jedna z najważniejszych postaci w słowackiej fotografii. Jest nie tylko międzynarodowo wystawiającym fotografem, lecz także szanowanym profesorem, kuratorem i wpływowym nauczycielem, który odegrał zasadniczą rolę w rozwoju edukacji fotograficznej na Słowacji.

Stacho urodził się w Handłowej, Czechosłowacja. Najpierw studiował inżynierię lądową na Slovenskej technicznej uniwersytecie w Bratisławie, później studiował fotografię na FAMU w Prague, pod kierunkiem słynnego profesora Jána Šmoka. (stacho photography)

Jednym z jego największych osiągnięć było utworzenie w 1990 roku pierwszego na uczelniach programu fotografii na Słowacji w Akademii Sztuk Pięknych i Projektowych w Bratisławie. Następnie stał się jednym z najbardziej wpływowych nauczycieli fotografii w kraju i został mianowany profesorem w 2010 roku. (stacho photography)

Stacho zyskał znaczną międzynarodową reputację. Jego prace były eksponowane w Europie, Stanach Zjednoczonych i Azji, w tym wystawy w Tokio, Houston, Pittsburghu, Wiedniu, Lublanie, Tel Awiacie, Londynie, Warszawie i Wrocławiu. Zorganizował ponad 70 wystaw solo i brał udział w ponad 300 wystawach zbiorowych. Jego fotografie znajdują się również w ważnych kolekcjach międzynarodowych, m.in. w Museum of Fine Arts w Houston. (stacho photography)

Wśród jego najważniejszych nagród znajdują się I nagroda w konkursie UNESCO World Heritage Fund w 1993 roku oraz nagroda na Biennale Fotografii Metropolitan Museum of Photography w Tokio w 1995 roku. Otrzymał także prestiżowy Złoty Medal Petzvala, a w 2022 r. został uznany za Postać Słowackiej Fotografii 2021, istotne krajowe wyróżnienie za całokształt jego dorobku w fotografii. (stacho photography)

Artystycznie Stacho nigdy nie ograniczał się do konwencjonalnej fotografii dokumentalnej. Jego prace obejmują fotografię dokumentalną, fotografię koncepcyjną, fotografię architektoniczną, diptyki, fotomontaż, photomonotypie, instalacje, performance i inne interdyscyplinarne formy. Wczesne eksperymenty z diptykami i photomonotypiami stały się ważną częścią jego języka artystycznego. (stacho photography)

Szczególnie istotną częścią jego pracy jest długoterminowe zainteresowanie architekturą, pamięcią i zmianami społecznymi. Jego projekty dokumentowały słowacką architekturę i zmieniające się środowiska miejskie, podczas gdy późniejsza współpraca z Moniką Stacho skupiła się silnie na architekturze religijnej, pamięci historycznej iTransformacji dziedzictwa kulturowego. Ich projekt Synagógy.sk na przykład dokumentuje ponad 150 synagog w całej Słowacji i bada ich znikanie, przekształcenia i przetrwanie. (lubostacho.webnode.sk)

Znaczenie Stacho wykracza więc poza pojedyncze fotografie, które tworzył. Należy do pokolenia, które pomogło ustanowić słowacką fotografię jako niezależną współczesną dyscyplinę sztuki, jednocześnie łącząc słowackich fotografów ze sceną międzynarodową.

Dla kolekcjonerów jego praca jest szczególnie interesująca, ponieważ reprezentuje ważny okres w rozwoju słowackiej fotografii koncepcyjnej i dokumentalnej od późnego socjalizmu do ery po 1989 r. Połączenie eksperymentalnych technik fotograficznych, myślenia koncepcyjnego i obserwacji dokumentalnej nadaje jego twórczości charakterystyczne miejsce w fotografii Europy Środkowej.

W uznaniu jego całościowego wkładu Ľubo Stacho jest dziś uważany za jedną z kluczowych postaci słowackiej fotografii drugiej połowy XX wieku i początku XXI wieku.