Pippo - The Last Open Door

Ostatnie Otwarte Drzwi

Stoję na progu, moja kwiecista suknia ciągnie za mną jak pożegnanie, jej odważne pomarańczowe, niebieskie i złote kwiaty malowane luźnymi, delikatnymi pociągnięciami pędzla na blado kremowym tle. Zielone okiennice otaczają mnie łagodnie, przystrojone bujną roślinnością, utrzymaną mocnymi, ekspresyjnymi pociągnięciami w kolorze szmaragdu i bursztynu. Poza tym słoneczniki pochylają się ku migotliwemu morzu, temu miękkiemu błękitnemu horyzontowi, który trzyma wszystko, co zaraz opuszczę. Światło jest życzliwe, lecz odległe. Nie kroczę naprzód. Po prostu pozostaję tutaj, między tym, co było, a tym, co czeka.

* Wymiary: 100 x 75 x 2,5 cm (wys. x szer. x gł.)
* Medium: Olej na profesjonalnym płótnie
* Edycja: Unikatowe, oryginalne dzieło sztuki
* Podpora: Naciągnięte na profesjonalną drewnianą ramę (gotowe do zawieszenia).
* Ramowanie: Be Ramy (krawędzie pomalowane, nie dołączono zewnętrznej ramy)
* Autentyczność: Podpis z tyłu; zawiera Certyfikat Autentyczności (COA).
* Logistyka: Profesjonalne opakowanie i wysyłka objęta pełnym ubezpieczeniem z Włoch wraz z numerem śledzenia.

O artyście: Pippo
Pippo (urodzony w Monzy) tworzy prace, które poruszają się po spokojnym terenie między geometryczną abstrakcją a surrealizmem. Porzuciwszy udaną karierę w grafice, całkowicie poświęcił się malarstwu i osiadł nad spokojnymi brzegami jeziora Maggiore. Jego tło widoczne jest w kompozycjach — architektonicznych, zrównoważonych i precyzyjnych — lecz są one złagodzone przez kinową atmosferę, która przypomina pamięć lub sen.

Dla Pippo sztuka to akt immersji. Zajmuje się swoimi tematami, pisząc narracje w czasie teraźniejszym pierwszej osoby, mentalnie wchodząc w płótno, by doświadczyć momentu od środka. Jednak choć wchodzi w te światy osobiście, zostawia fizyczne płótno otwarte na interpretację. Jego postacie, choć elegancko ubrane, często są bez twarzy. Ta anonimowość jest zaproszeniem: zapewnia, że protagonistka/ Protagonista "może być kimkolwiek", pozwalając widzowi wkroczyć w scenę i samemu zamieszkać opowieść.

Ta granica między tym, co widzialne, a tym, co niewidzialne, definiuje również artystę. Powściągliwy i introspektywny, pisze prywatnie i woli, by jego płótna przemawiały. Nie pozostawia cyfrowego śladu, unikając mediów społecznościowych, by zachować to samo poczucie tajemnicy, które charakteryzuje jego prace.

Używając palety subtelnych, atmosferycznych tonów przeplatanych zdecydowanymi kolorami, Pippo doskonali język eleganckiej oszczędności. Jego malowidła — pełne milczących zwierząt, ostrych cieni i promiennego światła — nie są jedynie obrazami, lecz otwartymi opowieściami tęsknoty i łaski.