Günter Fruhtrunk (1923-1982) - Composition (1977)

Günter Fruhtrunk: Kompozycja — z La Lune en Rodage III (1977)

Sitodruk na kartonie, 28 × 28 cm, wydany przez Edition Panderma, Basel, w 1977 roku. Z edycji 230; jest to kopia nieoznaczona (65 kopii hors-commerce również było nieoznakowanych). Podpisane ołówkiem z tyłu. W stanie archiwalnym doskonałym. Bez ramki.

Ten arkusz należy do jednego z najbardziej niezwykłych projektów publikacyjnych powojennej awangardy. La Lune en Rodage była przenośną kolekcją sztuki nowoczesnej i współczesnej, wymyśloną i opublikowaną przez kolekcjonera i redaktora Carla Laszlo, wydaną w trzech tomach w 1960, 1965 i 1977 i łącznie zawierającą około 180 prac, które razem obejmują awangardę artystyczną od lat 50. do 70. XX wieku. Laszlo zebrał prace czołowych artystów tego okresu — wśród nich Lucio Fontana, Yves Klein, Piero Manzoni, Andy Warhol, Enrico Castellani i Michelangelo Pistoletto — którzy często dorzucali prace wyznaczające zwrot w ich twórczości. Na przykład wkład Castellaniego to jego pierwszy udokumentowany grafika; a multiplikat Manzoniego Achrome to jedyny, jaki artysta wyprodukował. Trzymając kartę z tej serii, trzymamy stronę prawdziwej antologii sztuki dwudziestego wieku.
Günter Fruhtrunk (1923–1982) był niemieckim malarzem i grafikiem, czołową postacią abstrakcji geometrycznej, której prace ściśle związane były z Op Art. Studiował architekturę na Technische Hochschule w Monachium, zanim zwrócił się ku malarstwu, prywatnie od 1945 roku uczył się u malarza i grafika Williama Straube’a, samego ucznia Hölzela i Matisse’a. W 1954 roku otrzymał stypendium z Land Baden-Württemberg i rządu francuskiego, dzięki czemu pojechał do Paryża, gdzie pracował w pracowniach Légera i Arpa; żył i tworzył głównie we Francji przez lata 60. Otrzymał Prix Jean Arp w Kolonii w 1961 roku i srebrny medal Prix d'Europe w Ostendzie w 1966, brał udział w 4. documenta i 34. Biennale w Wenecji w 1968 roku, a od 1967 wykładał w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Fruhtrunk przekształcał idee konstruktywizmu w barwny, rytmiczny świat malarski, budując dynamiczny język wektorowych diagonalnych linii, ułożonych w ściśle rytmicznie na przemiennych kolorach.

Poza galerią i muzeum Fruhtrunk stworzył jedno z najbardziej powszechnie widzianych dzieł sztuki konkretnej w Niemczech: granatowo-biały pasek na torbie na zakupy Aldi Nord, zaprojektowany w 1970 roku i wielokrotnie reprodukowany przez niemal pięć dekad — geometryczna kompozycja, która przeniosła jego język wizualny do codziennego życia na skalę, jakiej mało które dzieła sztuki osiągają.

Pochodzenie:
Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel
Galerie von Bartha, Basel
Kolekcja prywatna, Basel