Marina Apollonio (1940) - Dinamica circolare 1966 (negative)

Marina Apollonio: Dinamica circolare (1966) — z portfolio La Lune en Rodage III

Silkscreen w czerni i bieli na kartonie, podpis ręczny w dolnym prawym rogu „Marina Apollonio” i numeracja (ed. 230). Obraz 28 × 28 cm, zamocowany na kartonie 31 × 31,5 cm.

Klasyczna kompozycja optyczna autorstwa Mariny Apollonio, jednej z czołowych postaci włoskiej arte programmata i kinetyczno-optycznej sztuki. Pojedyncza spiralnie zwinięta wstęga koncentrycznych białych linii wywija się od niecentrycznego jądra na głębokim czarnym tle, dzięki czemu płaska powierzchnia wydaje się obracać i pulsować — czysto optyczny ruch generowany wyłącznie przez geometrię, bez koloru ani reliefu. Seria Dinamica circolare („Dynamika kołowa”), zapoczątkowana w 1964 roku, to dzieło, z którego Apollonio jest najbardziej znana: rygorystyczne, bezosobowe i hipnotyzujące, które skrapla programistyczne ideały ruchu w obraz, który sam wprawia oko w ruch.

Marina Apollonio (ur. w Trieście 1940) dorastała w Wenecji jako córka historyka sztuki Umberto Apollonio i od najmłodszych lat wyznawała zasady arte programmata. Po raz pierwszy wystąpiła w 1965 roku obok Alvianiego, Biasiego, Colomba, Dadamaino, Mari i Scheggi, i brała udział w wystawach New Tendencies w Zagrzebiu, międzynarodowej platformie sztuki programowanej i kinetycznej. Jej prace z serii Dinamica, prowadzące systematyczne badanie percepcji i ruchu, zostały szeroko uznane przez krytyków i instytucje, a jej reputacja znacznie wzrosła w ostatnich latach, z pracami w czołowych muzealnych i prywatnych kolekcjach na arenie międzynarodowej.

La Lune en Rodage to trzywoluminowe zbiorowe portfolio złożone przez Baselowskiego wydawcę, psychoanalityka i kolekcjonera Carla Laszlo (Pécs 1923 – Basel 2013), wydane przez Edition Panderma, Basel, w latach 1960, 1965 i 1977. Trzy tomy gromadzą łącznie około 180 oryginalnych prac i tworzą gęsty przegląd europejskiej awangardy między latami 50. a 70. XX wieku. Kilka z zawartych w nim dzieł wyznacza punkty zwrotne w karierach uczestniczących artystów: arkusz Enrico Castellani’ego traktowany jest jako jego pierwsza dokumentowana praca graficzna, a Achrome Piotra Manzoniego jako jedyna multiple, jaką artysta kiedykolwiek zrealizował.

Stan: doskonały, archiwalny. Zamocowany na kartonie.

Proveniencja: Edition Panderma, Carl Laszlo, Basel — Galerie von Bartha, Basel — Prywatna kolekcja, Basel.