Paolo Contin - L'Ultimo Respiro d'Autunno

Paolo Contin
Ostatni oddech jesieni
Akrystal na płótnie - cm 83 x 67 x 0,1
Certyfikat autentyczności z datą i autentycznym podpisem na odwrocie płótna.
Obraz zostanie wysłany zwinięty w solidnym kartonowym tubie.
Spedycja do krajów spoza Wspólnoty Europejskiej nie jest akceptowana z powodu zbyt wysokich kosztów.

"Ostatni oddech jesieni" powstał z połączenia materii, geometrii i koloru. Odcienie miedzi, ziemi, ochry i brązu naprzemiennie kontrastują z nagłymi refleksami jasności i głębiną czerni. Jak pejzaż jesienny zbliżający się do zimy, kompozycja zachowuje ostatnie błyski sezonu. Cienkie linie i skrajnie proste formy przecinają materię, uwalniając wyważenie między ciepłem a cieniem.

PAOLO CONTIN od ponad dwudziestu pięciu lat rozwija własną, nieustannie ewoluującą drogę artystyczną. Wykształcony w designie i aktywny od 1980 roku w świecie mody, przenosi do malarstwa wyjątkową wrażliwość na kolor, formę i równowagę kompozycyjną.

Od 1999 roku prezentuje swoje prace, a w 2002 roku odbyła się pierwsza wystawa indywidualna w Padwie. Następuje wiele wystaw we Włoszech i za granicą, z obecnością w Kopenhadze, Monachium, Paryżu, Brukseli, Stambule, Buenos Aires i Sydney.

Artystyczna droga Paolo Contina jest także udokumentowana obecnością w katalogu „Arte Mondadori” wraz z odpowiednimi wycenami. Z biegiem lat jego prace ukazały się również w czasopiśmie Arte Mondadori oraz w licznych katalogach i tomach z okazji wystaw indywidualnych i ważnych Targów Sztuki, z których niektóre ukazały się przy wsparciu Włoskiego Instytutu Kultury.

Był także współzałożycielem stowarzyszenia „Tostart”, które narodziło się z spotkania dziesięciu artystów z Wenecji i działało aż do okresu pandemii.

Artysta o wszechstronnym i niezależnym charakterze Contin od lat buduje rozpoznawalny język, daleki od przynależności do jednej szkoły czy tendencji. Jego poszukiwania obejmują geometrii abstrakcję, malarstwo materialne i gestualne, przeplatając rygor z ekspresyjną wolnością. Linie, plamy, kształty geometryczne i intensywne relacje kolorów stają się elementami słownika, poprzez który bada równowagę, ruch i emocje.
Eksperyment rozciąga się także na rzeźbę i drewno, w których prace powstają w wyniku nakładania elementów geometrycznych, potwierdzając poszukiwanie przekraczające granice samej malarstwa.
Jego praca nadal ewoluuje bez ustalonych formuł: każda praca rodzi się z chęci zachowania wolności, tożsamości i ekspresyjnej autentyczności.