Jordi Domènech Puig (1940) - Paisaje

Podpisane przez artystę na dole

Obraz prezentowany w ramie.

Wymiary dzieła: 65 cm wysokości x 81 cm szerokości

Wymiary rama: 73 cm wysokości x 94 cm szerokości

Dobry stan zachowania dzieła

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Biografia artysty:

Jordi Domènech Puig urodził się w Olot w 1940 roku, w rodzinie związanej z życiem wiejskim w regionie Garrotxa. Od młodości wykazywał szczególną wrażliwość na rysunek i na kontemplowanie krajobrazów otaczających jego rodzinne miasto, otoczenie gór, pól i małych osad, które ostatecznie stały się głównym źródłem inspiracji jego malarstwa.

Jego wykształcenie artystyczne było ściśle związane z tradycją malarską Olotu. W młodości przebywał w środowiskach artystycznych Olotu i czerpał wpływy mistrzów oraz kontynuatorów tak zwanej Szkoły Krajobrazowej Olotu, tradycji charakteryzującej się bezpośrednią obserwacją natury oraz szczególną dbałością o światło i chromatyczne zmiany krajobrazu.

Od lat sześćdziesiątych XX wieku rozwijał własny, odrębny język malarski, stopniowo odchodząc od krajobrazowego malarstwa akademickiego i przyjmując malarstwo o charakterze postimpresjonistycznym i ekspresjonistycznym, zbudowane szerokimi, spontanicznymi i wyraźnie widocznymi pociągnięciami pędzla. Jego kompozycje wyróżniają się swobodnym użyciem koloru i uproszczeniem form, dążeniem do przekazania wrażenia i jasności krajobrazu bardziej niż do dokładnego odtworzenia go w sposób fotograficzny.

Domènech Puig odczuwał szczególną predylekcję do katalońskich i śródziemnomorskich krajobrazów wiejskich: wiosek z białymi domami, uprawiane pola, dworki, góry i duże, jasne niebiosa. W jego pracach dominują odcienie błękitu, zieleni, ochry, różu i ziemi, naniesione wyrazistymi pociągnięciami, które nadają powierzchni malarskiej ruch i świeżość.

Chociaż był spadkobiercą tradycji krajobrazowej Olotu — szkoły historycznie związaną z krajobrazem i badaniem jego efektów światła i koloru — jego malarstwo wprowadziło bardziej nowoczesne i syntetyczne spojrzenie, charakterystyczne dla licznych katalońskich pejzażystów drugiej połowy XX wieku.

W trakcie swojej kariery brał udział w wystawach zbiorowych i pokazach malarstwa, głównie w Katalonii, pozostając zawsze wiernym gatunkowi krajobrazu. Jego twórczość charakteryzuje się malarstwem bezpośrednim, jasnym i bogatym w barwy, w którym artysta interpretuje naturę z perspektywy przede wszystkim emocjonalnej.

Dzieło Jordi Domènech Puiga można umieścić w kontynuacji katalońskiego krajobrazopisarstwa o korzeniach olotenskich, odnowionego dzięki wrażliwości postimpresjonistycznej i ekspresyjno‑kolorystycznym pociągnięciom.