Collectif - Code Justinien, Disgestorum seu Pandestarum - 1550-1552

Charlotte Guillard imprimeuse française (ok. 1480–1557), postać kluczowa w wydawnictwie paryskim, wdowa po Rembolt a później Chevallon (1479–1537). Najważniejsza drukarka XVI wieku, która zajmowała się słynnym warsztatem Soleil d’Or, specjalistka od tekstów prawnych i religijnych. Wydała kilka edycji Corpus juris civilis, w tym Pandektów, o wyjątkowej jakości typograficznej. Istotna postać w humanizmie prawnym i pionierka edycji kobiecej.

Wydanie około 1550 r., ponieważ w książce nie ma żadnej daty. Składa się z ksiąg 9–19 i 33–36 w tomie drugim. Strona tytułowa z piękną marką drukarza znajduje się kilkadziesiąt kart dalej, gdyż numeracja stron jest ciągła od 254 do 516 i od 906 do 1080. Do dwóch tomów pierwszy folio został solidnie odrestaurowany, z paskiem starego papieru na 3 cm na górze. W tomie 9–19 spis treści brakuje i został sporządzony ręcznie, a także w tym tomie wiele fragmentów było podkreślonych i skomentowanych dawną piórem w marginesie w języku łacińskim. Poza tym wnętrze bez żadnych przebarwień. Oprawa z pełnej bylej naszej skóry z XIX wieku.

Pandekty czyli Digesta stanowią obszerną kompilację prawa rzymskiego, opracowaną za cesarza Justyniana I w 534 r., zbierając poglądy największych jurysconsultów cesarskich w pięćdziesięciu księgach, z których każda poświęcona była określonemu zagadnieniu prawa. Odnalezione w XI wieku, wywarły głęboki wpływ na rozwój prawa we Francji, we Włoszech i w Niemczech.
Pandekty (z greckiego pandéktēs, „zawierające wszystko”) stanowią istotną część Corpus juris civilis, tej kompilacji kierowanej przez quaestora Triboniana, opublikowanej w 534 r., i gromadzącej najważniejsze teksty prawne jurystów rzymskich epoce cesarskiej, od Quintusa Muciusza Scaevola do Hermogeniusza i Charisiusza.
Choć Digesta była szeroko używana w Imperium Bizantyjskim, pozostała prawie nieznana na Zachodzie aż do XI wieku, kiedy to została ponownie odkryta we Włoszech. To odkrycie zapoczątkowało prawo naukowe w Europie Zachodniej, wpływając między innymi na rozwój prawa we Włoszech i Francji, a później w Niemczech w XIX wieku. W skrócie, Pandekty Justyniana stanowią monumentalne dzieło kodifikacyjne prawa, syntetyzujące klasyczny prawo rzymskie i trwale kształtujące prawo europejskie (źródło: Wikipedia).