Loreen Evdubois (1975) - General

100% NAMALOWANE!

Oryginalne dzieło malarskie francuskiej artystki i lekarki Loreen Evdubois (1975).

Tytuł: „General”
Technika: akryl na płótnie
Rok: 2022
Wymiary: 30 x 30 cm.
Podpisane: Tak, z przodu, na dole po prawej. Z tyłu ponownie podpisane, opatrzone tytułem i wielokrotnie opieczętowane.
Certyfikat autentyczności: dwa stemple na odwrocie są równoważne i pełnią podobną funkcję jak certyfikat autentyczności.

O artystce:
Loreen Evdubois, urodzona 10 lipca 1975 roku w Tuluzie, Francja, jest współczesną artystką, której niezwykła biografia i głęboko zakorzenione tworzenie są nierozdzielnie ze sobą splecione. Dorastała w domu silnie zafascynowanym sztuką, dzięki czemu już we wczesnym dzieciństwie zetknęła się z przełomowymi impulsami twórczymi. Znane osobistości, takie jak Pierre Soulages czy Daniel Buren, gościły w jej domu, co od początku kształtowało jej postrzeganie wizualne. Przed swoją akademicką i medyczną drogą Evdubois pracowała jako modelka dla renomowanych domów mody w Paryżu – etap życia, który ostatecznie zostawiła za sobą, by podążyć za radykalnym, nomadycznym poszukiwaniem własnej tożsamości. Jej całokształt twórczości jest ściśle koncepcyjny i dzieli się na trzy wyraźne, biograficznie motywowane fazy twórcze. Pierwsza faza obejmuje dzieciństwo i młodość do ukończenia 16. roku życia. W tym czasie Evdubois koncentrowała się na intensywnym studium, naśladowaniu i zabawowych współpracy z artystami z najbliższego otoczenia. Był to czas beztroskiego przyswajania podstaw rzemiosła i eksperymentów wizualnych. Druga, prawdopodobnie najsilniej doświadczana faza, odzwierciedla okres ucieczki i transformacji kształtujący samookreślenie między 1996 a 2000 rokiem. Szczególnym elementem tej fazy jest jej ilościowe ograniczenie, ponieważ malarskie dzieła składają się dokładnie z czterech obrazów olejnych, które każdemu z nich odpowiada fikcyjna, rzeczywiście przeżywana tożsamość i etap. Pierwsze dzieło „Lara” (1996–1997) symbolizuje jej pierwszą samodzielnie wybraną tożsamość, po tym jak nagle zakończyła karierę modelki i uciekła z Paryża do Brukseli z kufrem pełnym pieniędzy. Nastąpiło dzieło „Juli” (1997–1998), które rejestruje najbardziej emocjonalnie intensywny okres w jej życiu w Londynie, gdzie u boku partnera Kuba Migulerski doświadczyła największego osobistego szczęścia, które jednak zostało gwałtownie zniszczone przez jego nagłą śmierć. Trzecie malowidło „Anita” (1998–1999) przetwarza mroczny rozdział w Arabii Saudyjskiej, w którym Evdubois mieszkała w haremie Fahda bin Abdulaziza Al Sauda w Rijadzie i przeżyła izolowaną rzeczywistość. Czwarte i ostatnie tożsamościowe malowidło „Wanda” (1999–2000) powstało w Warszawie i ukazuje próbę artystki zachowania wspomnień o wielkiej miłości i rozpaczliwej nadziei na jej przeżycie. Trzecia i finałowa faza zainaugurowała wejście w dorosłe życie i przebudowę kariery. Evdubois całkowicie zaprzestała malarstwa olejnego i w trakcie oraz po studiach medycznych zwróciła się głównie ku rysunkom i złożonym kolażom, które wyraźnie zajmują się tematami anatomicznymi.