Draghetti - Legge di Continuità nella Scala Musica - 1772

MUSICA, METAFIZYKA I MATEMATYKA W MILANIE: SPOR O „PRAWO CIĄGŁOŚCI”
Rzadki i fascynujący esej z filozofii muzyki opublikowany w Mediolanie w 1772 roku przez Andrzeja Draghetto, profesora Metafizyki w Kolegium Brera. Dzieło stanowi odpowiedź na uwagi Giovenale Sacchiego, profesora Elokwencji w Kolegium Imperialnym, dotyczące tzw. „prawa ciągłości” zastosowanego do skali muzycznej. Dyskusja toczy się na skrzyżowaniu metafizyki, matematyki, akustyki i teorii muzyki i stanowi jedną z najciekawszych intelektualnych kontrowersji Mediolanu XVIII wieku. Draghetti próbuje udowodnić, że porządek dźwięków i proporcji muzycznych może być interpretowany poprzez ogólne zasady ciągłości i regularności, wprowadzając w ten sposób muzykę do wielkiego dyskursu filozoficznego europejskiego nad racjonalną strukturą natury. Szczególne znaczenie ma tablica wielokrotnie złożona na końcu tomu, zaprojektowana jako graficzne wsparcie dla argumentów teoretycznych.

WHY TO BUY
• MUZYKA I MATEMATYKA – Rzadkie zastosowanie prawa ciągłości do teorii i skali muzycznej.
• SPOR SIEDEMNASTOCZNY – Bezpośredni dokument konfrontacji teoretycznej dwóch nauczycieli mediolańskich instytucji kulturalnych.
• MILAN ILLUMINISTYCZNY – Ciekawy świadectwo spotkania muzyki, filozofii, nauki i kultury w XVIII-wiecznym Mediolanie.

MARKET VALUE
Rzadkie, specjalistyczne dzieło o znacznym zainteresowaniu dla dziedziny filozofii muzyki i kultury naukowej XVIII wieku. Spór Draghetti–Sacchi to temat mocno niszowy, ale właśnie dlatego poszukiwany przez kolekcjonerów traktatów muzycznych, metafizyki i historycznej kultury intelektualnej Mediolanu. Biorąc pod uwagę obecność złożonej tablicy, kościenna broszura i ogólnie dobre warunki, sugerowana cena: 300–400 €.

PHYSICAL DESCRIPTION AND CONDITION
Broszura marmurkowa, bez tytułu, starodruki. Na okładce tytuł Della legge di continuità nella scala musica. Egzemplarza z frontispisem z ryciną typograficzną; inicjały ozdobne; jedna tablica poza tekstem wielokrotnie złożona na końcu pracy. Delikatne ślady użytkowania broszury, kilka drobnych pęknięć na grzbiecie; zniekształcenie pierwszych kart, reszta wnętrza dobrze zachowana. W starych księgach, o wielowiekowej historii, mogą występować pewne niedoskonałości, które nie zawsze są uwzględnione w opisie. Str. (2); 94; 2 nn; (2).

FULL TITLE AND AUTHOR
Replica della Risposta del Padre D. Giovenale Sacchi – Della legge di continuità nella scala musica
Milano, appresso Giuseppe Galeazzi, 1772.
Andrea Draghetti.

CONTEXT AND SIGNIFICANCE
Dzieło wpisuje się w jedno z najciekawszych pytań kultury XVIII wieku: próba podporządkowania muzyki uniwersalnym zasadom porządku matematycznego i filozoficznego. Tak zwane „prawo ciągłości” pochodzi z szerszej debaty europejskiej nad naturą stopniowych przejść, proporcji i ciągłości w zjawiskach naturalnych, tematów mocno obecnych w filozofii racjonalistycznej i w matematyce nowożytnej.
Draghetti zastosował ten zasadę do skali muzycznej, starając się interpretować porządek dźwięków i interwałów jako część spójnej i racjonalnej struktury. Uwagi Giovenale Sacchiego zapoczątkowały prawdziwą polemikę teoretyczną, z której Replica stanowi jedną z głównych świadectw.
Spór wykraczał daleko poza technikę muzyczną: pociągał pytania o związek między wrażeniem a rozumem, naturą a sztucznością, matematyką a percepcją. W czasach, gdy muzyka była coraz częściej badana także poprzez akustykę, harmonię i proporcje liczbowe, kontrowersja nabierała zatem szerszego znaczenia filozoficznego. Kontekst mediolański ma tu szczególne znaczenie. Mediolan drugiej połowy XVIII wieku był jednym z głównych centrów kultury włoskiej, z żywą konfrontacją między jezuitami, barnabitami, uczonymi od nauk, pisarzami i teoretykami muzyki. Kolegium Brera i Kolegium Imperialne były centralnymi miejscami nauczania i debaty, a spór Draghetti i Sacchi doskonale odzwierciedla tę atmosferę intelektualną.

BIOGRAPHY OF THE AUTHOR
Andrea Draghetti był jezuitą i profesorem Metafizyki w Kolegium Brera w Mediolanie. Jego działalność wpisuje się w środowisko kultury filozoficznej i naukowej mediolańskiego XVIII wieku, charakteryzującego się intensywną wymianą idei płynących z tradycji scholastycznej, nowożytnego racjonalizmu i nowych nauk. Jego zainteresowanie muzyką wynika z zastosowania kategorii filozoficznych ogólnych do problemów porządku, proporcji i ciągłości. W sporze z Giovenale Sacchi, Draghetti bronił własnej koncepcji prawa ciągłości w skali muzycznej, starając się wykazać jej spójność teoretyczną i uzasadnienie racjonalne.
Giovenale Sacchi, należący do Zgromadzenia św. Pawła i profesor Elokwencji w Kolegium Imperialnym, był z kolei ważną postacią kultury muzycznej i literackiej mediolańskiej, a konfrontacja między obiema postaciami stanowi jeden z najciekawszych epizodów XVIII-wiecznej teorii muzyki w Lombardia.

PRINTING HISTORY AND CIRCULATION
Replica została wydrukowana w Mediolanie w 1772 roku przez Giuseppe Galeazzi, Regio Stampatore, jedną z wybitniejszych postaci mediolańskiego wydawnictwa XVIII wieku. Dzieło powstało bezpośrednio w ramach już podjętego sporu i należy czytać je jako tekst polemiczny i odpowiedź, skierowany do wyrobionej i ograniczonej publiczności muzyków, filozofów, duchowieństwa i uczonych. Obecność tablicy złożonej na końcu tomu dowodzi, że argumentacja nie była jedynie werbalna, lecz odwoływała się także do graficznego przedstawienia relacji muzycznych i teoretycznych omawianych w tekście. Ten element nadaje tomowi szczególne znaczenie dla historii wizualnej reprezentacji teorii muzycznych.

NATURA KONTROWERSYJNA DZIADŁA I JEJ ZASTOSOWANIE
Wewnętrzna kontrowersyjność tej pracy i jej ukierunkowanie specjalistyczne sugerują stosunkowo ograniczoną obieg, co dziś przyczynia się do jej rzadkości na rynku antykwarycznym.

BIBLIOGRAFIA I ODWOŁANIA
Andrea Draghetti, Replica del Padre Andrea Draghetti della Compagnia di Gesù alla risposta del Padre Giovenale Sacchi, Milano, Giuseppe Galeazzi, 1772.
Giovenale Sacchi, pisma odnoszące się do sporu o prawo ciągłości w skali muzycznej.
Studi sulla teoria musicale milanese del XVIII secolo.
Studi sulla filosofia della musica, sulla matematizzazione dell’armonia e sull’acustica nel Settecento.
Repertori sulla produzione editoriale di Giuseppe Galeazzi e sulla cultura scientifica e muzyczna della Milano illuministica.