Sebastian Bieniek (1975) - Doublefaced No. 4

Sebastian Bieniek (urodzony w 1975 roku w Polsce) jest znany z prac związanych z dualizmem i ambiwalencją, które od 2013 roku kilkakrotnie stawały się viralami i ukazywały się w największych magazynach na całym świecie. Według hiszpańskiego magazynu VOGUE Madonna miała w 2016 roku poprosić go o zrobienie okładki swojego nowego albumu, ale ekscentryczny artysta, jak to często bywa, odmówił i wolał zostać sam.

______

Na sprzedaż:

Oryginalna Fotografia (wysokiej jakości Fine Art Print) z serii Doublefaced autorstwa Sebastiana Bienieka.

Istnieje tylko 9 pojedynczych, ponumerowanych i podpisanych oryginałów tej pracy (Nr 4).

7 oryginałów znajduje się na świecie w ważnych kolekcjach. Między innymi w USA, Szwajcarii, Włoszech, Holandii, Austrii, Niemczech, Hiszpanii, Królestwie Bahrajnu, Zjednoczonym Królestwie, Japonii i Hongkongu.

Ta praca będzie sprzedawana bezpośrednio od samego artysty (jako druga od końca).

Zwycięzca aukcji otrzyma certyfikat autentyczności wystawiony na jego nazwisko przez artystę.

______

Szczegóły dotyczące dzieła sztuki:

- Tytuł: Doublefaced No. 4 (4/9)
- Rok: 2013
- Rozmiar: 58 x 42 cm. (Na fotografii widoczny jest 5 cm szeroki biały margines wokół zdjęcia. Wymiary obejmują ten margines)
- Materiał: fotografia już naciągnięta/przyklejona do płyty „Kapa Dibond”
- Papier: Baryta Canson
- Technika wykonania: C-Print
- Podpis: Tak, na dole po prawej stronie zielonym pisakiem. Z tyłu na płycie Kapa ponownie podpisana, opisana i opatrzona miniaturą zdjęcia z fotografią.
- Na tyle także karta artysty oraz odręczne notatki artysty po niemiecku. Na przykład, że zdjęcie było w 2016 roku w posiadaniu sheicha Rashida al-Khalify z Królestwa Bahrajnu, który jednak z powodu motywu (kobieta paląca papierosa nie pasowała do krajowej kultury) wymienił zdjęcie na inne z serii.

_______

O serii Doublefaced:

Duńrodzona w Berlinie seria Doublefaced autorstwa Sebastiana Bieniewka uznawana jest bez wątpienia za jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych serii fotograficznych ery Internetu. Stanowi doskonały przykład współczesnej sztuki, która nie tylko pojmuje współczesny duch czasu, lecz także odzwierciedla go w jego najczystszej formie. W epoce, która jest kształtowana przez cyfrowe autoprezentacje, ciągłą reinwentaryzację ego i fragmentację własnej tożsamości w mediach społecznościowych, Bieniek trafiał w nerwowy rdzeń społeczeństwa swoimi pracami. Jego dzieła uchwyciły głęboką ludzką potrzebę bycia jednocześnie ukrytym i widocznym w cyfrowym zgiełku, czyniąc dualizm naszej nowoczesnej egzystencji widzialnym i namacalnym.

Minimalistyczna, lecz głęboko przerażająca koncepcja – namalowane eyelinerem i szminką drugie twarze na policzkach modelek – rozprzestrzeniła się w latach 2010 przez virala i trwałe wpłynęła na globalny świat popu i mody. Jak silnie ten artystyczny impuls trafił w puls czasów, świadczą jego ogromna siła przyciągania w stosunku do ikon światowych. Madonna, „Queen of Pop”, była tak zafascynowana hipnotycznym językiem obrazu, że wybrała jedno ze zdjęć z serii na okładkę swojego albumu Madame X. Koncepcja ta odcisnęła również trwałe piętno w muzyce i kulturze pop: w oficjalnym teledysku do przeboju Pharrella Williamsa Marilyn Monroe ikoniczna idea dwukrotnych iluzji została zacytowana i pokazana milionom widzów.

Najbardziej spektakularnym mostem łączącym awangardową sztukę ciała z haute couture była ta seria na wybiegach francuskiej metropolii. Projektant Simon Porte Jacquemus rozpoznał zeitgeistowy potencjał prac i wprowadził ten look do bezpośredniej współpracy z Sebastianem Bieniekiem na Paris Fashion Week. Kolekcja inspirowana sztuką Bienieka trafiła do świata mody jak bomba i pomogła Jacquemusowi w zdobyciu prestiżowej nagrody LVMH Special Jury Prize o wartości 150 000 euro. Dzięki tej symbiozie z Internetowym fenomenem, popkulturą i haute couture seria Doublefaced udowodniła, że tradycyjna sztuka potrafi przekroczyć granice analogowego świata i stać się uniwersalnym językiem wizualnym całego pokolenia.

______

O artyście:

Niemiecki artysta konceptualny, malarz i fotograf Sebastian Bieniek (ur. 1975) uważany jest za jednego z najbardziej radykalnych wandali w współczesnej sztuce. Jego całokształt twórczości to nieprzerwany, prowokacyjny taniec na cienkiej linii między rzeczywistością a oszustwem.

Urodzony na Górnym Śląsku Bieniek w 1989 roku jako repatriant przybył do Niemiec i rozpoczął swoją artystyczną drogę w Akademii Sztuk Pięknych Braunschweig. Tam studiował Sztukę Wolną pod wpływem skrajnie przeciwstawnych osobowości: słynnej pionierki performance Marina Abramović oraz szwajcarskiego artysty konceptualnego Johna M. Armledera. Później przeniósł się na Uniwersytet Sztuk w Berlinie, gdzie ukończył studia jako Meisterschüler, będąc jednocześnie w trakcie studiów reżyserskich w Deutsche Film- und Fernsehakademie Berlin. Jego kariera rozpoczęła się pod koniec lat 90. w legendarnym berlińskim domu sztuki Tacheles, skąd szybko stał się ważną postacią. W 2013 roku, dzięki wirusowej serii zdjęć Doublefaced, odniósł międzynarodowy przełom, a renomowane magazyny uznały go za jednego z najbardziej wpływowych artystów Berlina.

Wczesne etapy jego kariery zwracały uwagę publiczności i tradycyjnej branży artystycznej poprzez działania, które głęboko je zaniepokoiły. Zainspirowany fizycznymi granicami doświadczeń swojej mentorki Abramović, wykorzystał własne ciało jako materiał i w jednej z wczesnych prac przez dni, codziennie wykonując nowe rany na ramieniu, aby fizycznie udokumentować przemijanie. Oprócz tych bolesnych procesów inscenizował drętwe eksperymenty społeczne w przestrzeni publicznej, poprzez umyślne rozkładanie na dużą skalę taśm barierowych, aby blokować wejścia do metra czy place w Berlinie. W ten sposób demonstrował, jak ślepo ludzie podporządkowują się wizualnej i państwowej władzy. W swojej książce Realfake opublikowanej w 2011 roku poszerzył te eksperymenty na przestrzeń cyfrową: poprzez tworzenie dziesiątek fałszywych profili celowo manipulował algorytmami, mediami i percepcją społeczną – na długo przed tym, jak fenomen „Alternatywnych Faktów” dotarł do polityki światowej.

Najpełniejszy i najbardziej radykalny punkt tej interdyscyplinarnej twórczości stanowiła inscenizacja jego własnej śmierci jako finałowa performance artystyczna. Bieniek, który przez całe życie analizował mechanizmy skuteczności medialnej, tożsamości cyfrowej i oszustwa, rozciągnął ten zasadniczy proces na ostateczną granicę ludzkiej egzystencji. Sfałszował i zaaranżował wieść o swoim zgonie, towarzysząc temu koncepcyjnymi przekazami wideo, takimi jak Apology for being dead, co wstrząsnęło światem sztuki i opinią publiczną. Dzięki temu aktowi przeszedł na rzecz interdyscyplinarności dalej niż ktokolwiek przed nim. Nie ograniczył się już do płótna, kamery czy żywego ciała, lecz uczynił całkowite zniknięcie, zabawę z zaświatami i następującą po tym medialną histerię prawdziwym dziełem sztuki. Bieniek udowodnił tym, że w erze cyfrowych sieci granica między życiem a śmiercią może być manipulowana, kształtowana i w końcu stać się częścią hiperrealnej inscenizacji.