Giuseppe Bartolini (1938) - Orto botanico

Litografia na papierze 7 kolorów - Dzieło podpisane odręcznie w dolnym prawym rogu i oznaczone numerem w dolnym lewym rogu - cm.50x70 - rok 1980 - Limited edition - egzemplarz zostanie wysłany z certyfikatem gwarancji 77/120 - bez ramy - doskonały stan - kolekcja prywatna - zakup i pochodzenie Włochy - wysyłka poprzez UPS - SDA - DHL - TNT - BRT
Biografia
Giuseppe Bartolini urodził się w Viareggio 6 czerwca 1938 roku. Rozpoczął malować pierwsze obrazy olejne w 1958 roku i w kolejnym roku wziął udział w Premio Larderello. W 1959 roku nawiązał kontakty w Mediolanie, dzięki malarzowi Sandro Luporini, z grupą artystów związanych z realizmem egzystencjalnym (Gianfranco Ferroni, Giuseppe Guerreschi, Giuseppe Banchieri, Bepi Romagnoni, Sandro Luporini). Rozpoczął proces dojrzewania, który od młodości skłania Bartoliniego do łączenia przywiązania do własnych korzeni kulturowych i środowiskowych z zainteresowaniem dla najważniejszych eksperymentów malarskich prowadzonych przez pokolenie aktywne w powojennym okresie. Jako prywatny kandydat uzyskał dyplom w liceum plastycznym w Carrarze, w 1960 roku zapisał się na wydział architektury we Florencji, ale po dwóch latach porzucił studia, aby poświęcić się wyłącznie malarstwu. W 1960 roku zdobył pierwszą nagrodę na Wystawie sztuki studentów włoskich (w jury między innymi Giorgio de Chirico, Giuseppe Ungaretti, Pericle Fazzini, Fortunato Bellonzi). Po zamieszkiwaniu w Mediolanie i Florencji, w 1964 roku osiadł w Pizie, gdzie mieszka do dziś. Od drugiej połowy lat sześćdziesiątych malarstwo Bartoliniego przyciągało uwagę wpływowych krytyków i galerzystów: przypomnijmy przynajmniej wystawę w Galerii del Milione w Mediolanie (1967), z wprowadzeniem Franco Russoli, oraz późniejszą współpracę z Fante di Spade w Rzymie i Galerią Santacroce we Florencji. Pod koniec lat siedemdziesiątych Bartolini przystępuje do grupy La Metacosa, związku artystycznego powstałego między kilkoma toskańskimi i lombardzkimi malarzami (Giuseppe Biagi, Gianfranco Ferroni, Bernardino Luino, Sandro Luporini, Lino Mannocci, Giorgio Tonelli), aktywnymi w Mediolanie, Pizie, Viareggio i Londynie. Wśród najbardziej intensywnych włoskich malarzy figuratywnych Bartolini stał się interpretem rzeczywistości, zarówno naturalnej (krajobraz), jak i miejskiej (peryferie), łącząc niezwykłą fachowość techniczną z wielką wrażliwością poetycką, która w środowisku bada wartości metafizycznego zawieszenia i silnej inspiracji lirystycznej. W ciągu swojej długiej działalności malarskiej Bartolini długo zatrzymywał się nad analizą terytorium pisan, tworząc w mieście Pisa niektóre z jego najważniejszych dzieł, na przykład „Ogród Botaniczny” z 1979 roku, oraz różne pejzaże z pierwszych lat osiemdziesiątych.