baptiste laurent - Le Dégel

„Le Dégel”, XXL, 200x162 cm, acrylic on canvas, 2016.
Podpisano na odwrocie. Sprzedawane bez ramy, wysyłane zwinięte.

Bio artysta/
Baptiste Laurent (1980, Nantes) jest artystą wizualnym mieszkającym i pracującym w Madrycie i Paryżu.
Wystawiał się w różnych instytucjach artystycznych i kulturalnych, w tym w Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galerii La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Jego tradycyjnym środkiem wyrazu jest malarstwo, ale pracuje też w rzeźbie i rozwija projekty o silnym składniku literackim, społecznym i antropologicznym.
W jego ostatnich publikacjach i wystawach, „Conversaciones y puñetazos”, „Mauvaises Tournures”, „Bajo el Mismo Mar” i „Exit”, wielokrotnie eksperymentował z twórczą pracą kooperacyjną z innymi artystami wizualnymi i autorami literackimi.
Jako artysta anty-akademicki i eklektyczny lubi synkretyzować style malarskie, oscylując między neofiguratywną narracją, malarstwem graficznym a ekspresjonistyczną abstrakcją.
Założyciel wspólnej pracowni „Latolier” w dzielnicy Usera w Madrycie, prowadzi dynamiczną społeczność hiszpańskich i międzynarodowych artystów wizualnych.

Série Exit/
Exit to seria prac plastycznych oraz książka, które były przedmiotem trzech wystaw, w Alliance Française de Madrid, Museu Antropológico de Madrid oraz Gazzambo Gallery w 2018 i 2019 roku.
Wyważona między malarstwem a rzeźbą, seria Exit stanowi malarskie i wyobrażalne ujęcie podróży migranta, wygnania i ostatecznego sukcesu.
Rzeźby powstały wokół warsztatu w Museu Antropológico de Madrid, we współpracy z imigrantami z Senegalu mieszkającymi w Madrycie. Mame Mbaye (jeden z uczestników tego warsztatu), handlarz uliczny, zmarł na zawał serca podczas ucieczki przed policją po ulicach Madrytu. To tragiczne zdarzenie zapoczątkowało powszechny protest w dzielnicy Lavapiés.
Jako hołd dla Mame Mbaye seria nawiązuje do zbioru odlewów gipsowych twarzy roślinnych (?), które były wystawione w Muzeum Antropologiczno. To konfrontuje się z formalnymi nawiązaniami do rzeźby nauk społecznych, tradycyjnej ceramiki, masek zmarłych, sztuki orientalizującej i trofeów.
Wpływ tej mieszanki sprzecznych efektów ma na celu ukazanie paradoksów recepcji uchodźców w Europie.
Bez rygoru charakterystycznego dla podejścia antropologa czy naukowca, lecz naśladując ich procesy, celem jest naszkicowanie subiektywnej próbki nowych ludzkich postaci żyjących w Europie.